Eurogamer.nl

The Evil Within - The Assignment DLC review

Mikami's nieuwe universum ontvouwt zich stilletjes.

Het gebrek aan actie mis je soms, maar de intrigerende wereld en het vlotte sluipwerk geven een spannende duik in Mikami's verdraaide brein.

Wanneer de aftiteling van The Assignment-DLC verschijnt, zou je zweren dat je zojuist een compleet andere game dan The Evil Within hebt gespeeld. In de uitbreiding neem je namelijk de rol aan van detective Juli Kidman, de partner van Sebastian Castellanos. Ditmaal ontneemt ontwikkelaar Tango Gameworks op genadeloze wijze al je wapens, en is sluipen je enige reddingsmiddel in deze levendige hallucinatie. Het desbetreffende personage hield een nogal schimmige reputatie aan de hoofdgame over, waardoor het nooit duidelijk was bij welke partij ze nu écht hoorde.

Gaandeweg beantwoorden de twee hoofdstukken die je speelt een hoop onopgeloste vragen. De surrealistische draai die The Evil Within aan diens genre geeft, is daarbij intact gebleven, en de spanning blijft bloederig vastkleven. De verdraaide wereld van het psychische STEM-systeem is de plaats delict en strategie is nog steeds een vereiste om te overleven. Zonder kogels voelt het gehijg van Mikami's gruwelijke wezens echter een stuk drukkender dan tevoren. Met een handvol gameplaymechanismen overboord, werpt de studio van Shinji Mikami er enkele nieuwe in.

De grootste verandering is dat Kidman zich leunend achter obstakels kan verschuilen. Omdat minstens negentig procent van de gameplay uit verstoppen en sluipen bestaat, is dit een hele verademing. Je verplaatst je zo stukken gemakkelijker en vooral vloeiender langs vijanden. Door te gillen, kun je vijanden naar je toe lokken. Wanneer de wezens naar je locatie toe strompelen, is de ingang naar de volgende ruimte vaak vrij. Als dit perfect functionerende systeem al eerder in The Evil Within had gezeten, had dat een hoop kogels en benarde situaties gescheeld.

Het schietgrage geweld is daarentegen één van de charmante punten van The Evil Within, vaak met zwetende handen als neveneffect. Dat mis je geregeld wanneer je nu een donkere ruimte vol bloeddorstige schepsels aantreft. Kidman is voornamelijk weerloos en in de gehele uitbreiding zitten maar twee actiescènes. In de eerste neem je je vijanden vanuit een vaste onder vuur en bij de andere besluip je hen langs achter, om ze vervolgens met een bijl in de rug te hakken. Al bij al spannende ondernemingen, maar het geeft nergens zoveel voldoening als de vuurgevechten van voorheen.

Toch weten de sluippartijen na verloop van tijd ook te overtuigen. De ontwikkelaar heeft naar andere games gekeken waarin de speler de zwakke schakel binnen de ervaring is, zoals Outlast en Amnesia: The Dark Descent. Dit maakt The Assignment eigen door de typische puzzels uit het origineel hiermee te vermengen. Zo moet je deuren op de juiste momenten ontgrendelen, en voorkomen dat je met dat geluid onraad aantrekt. Wanneer je gezien wordt, beginnen de vijanden een rode gloed uit te stralen. Een geel aura betekent dat ze slechts iets op het spoor zijn. Uit zicht blijven is zo een activiteit die stalen zenuwen vereist.

kidman

Maar waarmee The Assignment zegeviert, is het design van de omgevingen en van het kwaad dat daar rondloopt. De laboratoria en kantoorruimtes waarin je aanvankelijk rondstruint, zouden zo door een gerenommeerde moderne interieurarchitect ontworpen kunnen zijn. De minimalistische sets intrigeren en nemen je volledig mee in Mikami's universum. In de lange gangen en tussen de tropische planten in het hoofdkwartier van de geheimzinnige Mobius-organisatie zou je eindeloos willen verdwalen.

Ook de nieuwe eindbaas die door de twee hoofdstukken heen wandelt, is weer een pareltje uit Mikami's griezelstal. Hoewel een echt gevecht ontbreekt, is de confrontatie met deze dame van het licht er één die je niet snel vergeet. Met haar lumineuze hoofd, lugubere netkousen en allesverslindende ingewanden haal je het geen enkel moment in je hoofd om ook maar een stap dichterbij te komen. Hiermee ontbreekt wel enige conclusie in Kidmans verhaal, die pas in de volgende uitbreiding wordt verwacht...

The Assignment geeft voldoende momenten die naar de macabere pracht uit The Evil Within refereren. Het sluipwerk is nauwkeurig uitgevoerd en een hele verbetering ten opzichte van de hoofdgame. Het gebrek aan schieten mis je op momenten, maar de intrigerende sets en fascinerende wezens houden je in alle spannende rust aan het scherm gekluisterd.

The Evil Within - The Assignment DLC is nu verkrijgbaar voor de pc, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360 en Xbox One.

ADVERTENTIE

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.