Wie onze review rond de 3DS-versie van The Legend of Zelda: Ocarina of Time doorgenomen heeft weet ongetwijfeld wel dat er zelfs op meer dan tien jaar oude delen binnen deze serie nog steeds geen sleet komt te zitten. De avonturen van Link hebben iets tijdloos waardoor je eender welke editie ervan op eender welk moment tijdens het jaar nog eens kan bovenhalen. Telkens weer dompelt Nintendo je onder in het haast hypnotiserende Hyrule, dat ondertussen al meer incarnaties kent dan Lady Gaga kostuums heeft.
Die vele versies van Hyrule zorgen er eveneens voor dat het moeilijk is om de verschillende spellen binnen de reeks in een chronologische volgorde te rangschikken. Er bestaan tientallen theorieën over hoe de ene queeste van Link gekoppeld kan worden aan de andere, maar totdat Nintendo een officiële tijdslijn uitbrengt klasseren we dit alles onder wilde speculaties. Al zijn er toch enkele zekerheden. Zo is Majora's Mask duidelijk de opvolger van Ocarina of Time, en volgen de twee DS-titels waarin Link de hoofdrol vertolkt het verhaal dat begon in de GameCube-klassieker The Wind Waker. Rond het einde van dit jaar zal The Legend of Zelda: Skyward Sword verschijnen voor de Wii, en Nintendo maakt meteen komaf met de vraag waar we deze titel in de tijdslijn moeten plaatsen: dit spel legt de basis voor de gebeurtenissen uit Ocarina of Time, en zal onder andere de geschiedenis achter de Master Sword uit de doeken doen.
Wat dat precies wil zeggen voor het verhaal van Skyward Sword weten voorlopig enkel Miyamoto en co., maar na drie hands-on sessies sinds 2009 zijn we gelukkig al wat meer te weten gekomen over het plot. Link zijn avontuur gaat deze keer van start in Skyloft, een groepering van eilanden die net boven het wolkendek te vinden is. Onze held woont in het luchtruim samen met Zelda, die – een beetje zoals in The Wink Waker – deze keer niet meteen de rol van prinses voor haar rekening neemt. Uiteindelijk zal het meisje op mysterieuze wijze verdwijnen, en moet Link het gezellige Skyloft verlaten om Zelda op te sporen.
Een belangrijk hulpmiddel tijdens zijn zoektocht zal de Skyward Sword worden. Hoe Link het zwaard ontdekt is voorlopig nog geheim, maar we mochten alvast aan den lijve ondervinden wat voor snufjes er verborgen zitten in het lemmet van dit wapen.
Allereerst ziet het ernaar uit dat de Skyward Sword dienst zal doen als een soort van gids doorheen het verhaal. In het zwaard zit namelijk Phi verborgen, een fee-achtige vrouw die Link op allerhande manieren zal bijstaan tijdens zijn tocht. Vergelijkbaar met Navi uit Ocarina of Time zal Phi informatie geven over voorwerpen die Link ontdekt, terwijl ze hem ook auditief op de hoogte zal brengen wanneer er verborgen schatten in de nabije omgeving te vinden zijn. Haar stemgeluid deed ons trouwens wat denken aan dat van GLaDOS uit Portal, maar dat volledig terzijde. Dat Phi een niet te onderschatten rol zal spelen binnen het verhaal van Skyward Sword spreekt voor zich, maar het is vooral wanneer je met het wapen begint te vechten dat je merkt dat Nintendo niet stil heeft gezeten.
De besturing in deze Wii-game zal namelijk steunen op de MotionPlus technologie die sinds 2009 op de markt verschenen is. Voorlopig speelde deze add-on voor de traditionele Wii-afstandsbediening een te verwaarlozen rol binnen de reeds verschenen catalogus aan spellen, maar in Skyward Sword maakt men volop gebruik van de meer precieze besturingsmogelijkheden. Niet langer kun je vijanden in de pan hakken door gewoon wat rond te zwiepen met je controller, maar moet je doelgericht met je zwaard zwaaien om door de verdediging van tegenstanders te kunnen breken.
De trailer van Skyward Sword die op de E3 van 2010 te zien was.
In de kerker waarmee wij aan de slag mochten gaan kwamen we bijvoorbeeld enkele snoodaards tegen die hun lichaam beschermden door hun wapens horizontaal, of verticaal voor hun lijf te houden. Op zulke momenten moet je met je zwaard de blootliggende lichaamsdelen bewerken om schade te berokkenen. En hoewel je zwaard nagenoeg perfect de bewegingen die je met de MotionPlus-controller maakt volgt, is het even wennen om Link na vijfentwintig jaar wild in het rond te laten slaan nu tactisch te laten aanvallen. Gelukkig werpt wat oefening als snel vruchten af, en eens je het systeem onder de knie hebt is zelfs het meest mondaine gevecht een strategisch hoogtepunt.
Maar naar goede gewoonte is verkennen net even belangrijk als vechten in The Legend of Zelda, en met Skyward Sword lijkt Nintendo dat eerste naar nieuwe hoogten te tillen. Het gedeelte van de dungeon waarmee wij aan de slag mochten gaan bestond slechts uit enkele kamers, maar de hoeveelheid geheimen die erin te vinden waren deed onze mond openvallen. Verborgen gangen vol met Rupees, schatkisten die pas tevoorschijn komen nadat je een optionele omgevingspuzzel opgelost hebt en een veelheid aan knoppen die ingedrukt moeten worden zorgen ervoor dat je initieel haast niet weet waarmee je eerst moet beginnen.
Al snel kwamen we tot de conclusie dat het steeds een goed idee is om de omgeving even te verkennen met de Beetle, een gloednieuw secundair voorwerp dat samen met een boog, een zweep, bommen en wie weet wat nog allemaal het arsenaal van Link uitmaakt. Je moet de mechanische kever in de lucht lanceren, waarna je het zwevende ding kan besturen met de Wii-afstandsbediening. Kom je onderweg hartjes of Rupees tegen, dan kan de Beetle deze verzamelen waarna Link ze automatisch ontvangt. Wat verder tijdens onze speelsessie kwamen we zelfs een upgrade voor dit voorwerp tegen waardoor we nog zwaardere voorwerpen konden vangen, wat ons doet geloven dat de Beetle in grote rol zal spelen tijdens je queeste.
Ook nieuw is de mogelijkheid om Link tijdelijk te laten sprinten, wat het overbruggen van grote afstanden wat draaglijker maakt. Bovendien moet je soms harder rennen om over objecten te kunnen springen, iets wat verder nog steeds volledig automatisch geregeld zal worden door het spel zelf. Het ontwerp van Skyward Sword laat je echter regelmatig stilstaan bij hetgeen je allemaal te zien krijgt. Hoewel de Wii ondertussen klaarblijkelijk zijn ouderdom laat zien wanneer het aankomt op graphics, is deze titel zonder enige twijfel een van de knapste games die we tot nu toe op het systeem hebben mogen aanschouwen.
Alles lijkt overgoten te zijn met zachte pastelkleuren, wat de illusie opwekt dat je doorheen een soort van interactief schilderij aan het lopen bent. Vijanden zijn scherper dan de omgeving vormgegeven, waardoor ze net dat tikkeltje meer van je scherm spatten dan de rest. Het resultaat is dat je tijdens het oplossen van puzzels eerder een rustgevend gevoel krijgt, waardoor de intensiteit van gevechten in combinatie met de MotionPlus-besturing enkel maar versterkt wordt. Dat Skyward Sword op sommige momenten best pittig kan worden mochten we ondervinden toen we een bloedstollend gevecht aangingen met Ghirahim, de griezelig enigmatische slechterik binnen het verhaal.
Tijdens de confrontatie met Ghirahim zagen we deze flamboyante schurk tientallen meters in de lucht springen, terwijl hij wanneer je op de verkeerde manier aanvalt met je zwaard het lemmet doodleuk met twee vingers vastpakt en je naar achteren smijt. Om hem te verslaan moet je geduldig het goede moment afwachten, om dan met je Wii-afstandsbediening op de juiste manier pijlsnel uit te halen. Dat we dit gevecht drie keer hebben moeten herstarten voordat we als overwinnaar uit de bus kwamen laat alvast zien dat Skyward Sword geen wandeling door het park zal worden.
Natuurlijk kun je zo'n uitspraken pas echt staven wanneer je het volledige spel gespeeld hebt, en in het geval van Skyward Sword lijkt dat meer dan ooit het geval te zijn. We hebben nog steeds niets gezien van de overworld, terwijl het korte voorsmaakje van een kerker slechts het tipje van de ijsberg lijkt te zijn. De tweede Wii-game van The Legend of Zelda nu al naar waarde te schatten is haast onmogelijk, maar Nintendo wou ons nu alvast over de schreef trekken door ons met nog een derde segment van het spel aan de slag te laten gaan.
De meest recente trailer van The Legend of Zelda: Skyward Sword.
Naast vechten en verkennen zal Link namelijk ook het luchtruim betreden, en dat doet hij op de rug van een wezen dat nog het meest doet denken aan een schoenbekooievaar. Wij mochten dit wezen beklimmen om deel te nemen aan een race die net van start ging in Skyloft. Eens je op de vogel z'n rug zit moet je deze door met de Wii-afstandsbediening te draaien besturen, met als doel om je tegenstander uiteindelijk in te halen. Onderweg moet je zwevende rotsblokken ontwijken, en kun je tot drie maal toe je snelheid verhogen door een tijdelijke boost in te zetten. Daarnaast kun je je vogel als een pijl door de lucht laten klieven door even de hoogte in de vliegen, en meteen daarna een duikvlucht in te zetten. De vergelijking met de manier waarop je Epona in Ocarina of Time bestuurde is hier zeker van toepassing, alleen dan een stuk actievoller.
Maar ook dit segment roept weer enkele vragen bij ons op. Zal vliegen op de rug van een vogel een belangrijke rol spelen tijdens Skyward Sword, of hebben we hier eerder te maken met een toffe minigame? En wat is precies het idee achter de op de E3 onthulde Siren World, een soort van derde dimensie die Link op bepaalde momenten kan betreden? Komen we tijdens dit aankomende avontuur de origine van Ganondorf te weten, en wat is de link tussen hem en Ghirahim? Stuk voor stuk mysteries die nog opgelost zullen moeten worden, maar hetgeen we tot nu toe van Skyward Sword hebben mogen spelen doet zonder enige twijfel smaken naar meer!
The Legend of Zelda: Skyward Sword zal rond het einde van 2011 exclusief voor de Nintendo Wii in de winkelrekken verschijnen.
