Robinson: The Journey review - Gestrand in virtual reality

Gestrand in virtual reality.

De indrukwekkende graphics en innovatieve gameplay maken indruk, maar de hoge prijs, korte duur en motion sickness zijn spelbrekers.

Het duurt niet lang voordat Robinson: The Journey indruk op je weet te maken. Je komt tevoorschijn en je ziet de jungle en bergen om je heen. In de verte liggen de wrakstukken van een enorm ruimteschip en je hoort een luchtbel opborrelen uit een van de vele teerputten die de omgeving rijk is. Ineens word je opgeschrikt door de verschijning van een enorme Brachiosaurus. Dankzij de immersie van virtual reality krijg je het gevoel zelf Dr. Alan Grant te zijn wanneer hij de Brachiosaurus voor het eerst in Jurassic Park ziet. Je bukt instinctief zodra het beest zijn staart over je hoofd beweegt. Momenten zoals dit overtuigen je dat virtual reality de toekomst is.

Crytek wil je meer dan alleen een avontuur op een mysterieuze planeet voorschotelen. De ontwikkelaar gebruikt de mogelijkheden van virtual reality volop om je ongeëvenaard aanwezig te laten voelen in de wereld. Robinson gaat minder om de wereld verkennen, maar meer om jouw interactie met de wereld zelf. Als de twaalfjarige jongen Robin loop, klim en puzzel je erop los. Je bent na een crash moederziel alleen achtergebleven in een wereld bevolkt door allerlei dinosauriërs. Alleen je robot-metgezel HIGS en baby Tyrannosaurus Rex Laika zijn er om je gezelschap te houden.

Maar HIGS heeft het niet zo op Laika, met heel wat sarcastische opmerkingen tot gevolg. Het feit dat Laika zich min of meer als een hond gedraagt, biedt alleen maar extra munitie tot bitsige comedy. Het wordt nergens echt lachen, maar het zorgt wel voor meer dynamiek. Beide blijven trouw aan je zijde, en Laika kun je inzetten om dieren met haar gebrul weg te jagen of af te leiden. HIGS fungeert als een mentor en staat je bij met raad en daad. De game stuurt je van punt A naar B, waar je vervolgens opdrachten uitvoert en puzzels oplost. Denk aan het herstellen van de stroomtoevoer of het repareren van een windmolen. Op zich niets bijzonders, maar het interactieve aspect en de wisselwerking in jouw groep zorgen voor meer diepgang en variatie.

robin1

In de game zie je namelijk niet je eigen lichaam, maar alleen je handen. Mikken doe je met de VR-bril zelf en de DualShock-controller gebruik je om te lopen en te draaien. Door met je hoofd naar voren of achteren te leunen, kun je in-game de afstand tussen jou en een object bepalen. Daardoor is de juiste positionering van je tv, PlayStation-camera en VR-bril extra belangrijk. In het begin vraagt de besturing enige gewenning, maar zodra je het doorhebt, voelt het niet alleen erg innovatief maar ook natuurlijk aan. Je kunt vrij rondbewegen, maar je bent daar wel opzettelijk in beperkt om motion sickness te voorkomen. Zo ligt het looptempo laag en kun je niet vrij draaien. De camera schokt echter bij het rondbewegen, waardoor je er toch last van blijft hebben. Lang duurt dat echter niet, aangezien je de game in drie tot vijf uur hebt uitgespeeld. Gezien het stevige prijskaartje is dat een flinke domper.

De besturing wordt effectief ingezet om je meer interactie met de wereld te laten hebben. Daarbij valt vooral het klimmen positief op. Door goed met je hoofd te mikken, kun je jezelf hand voor hand omhoog trekken. Het versterkt niet alleen de immersie, het feit dat je ook diepte ziet, geeft je gevoel van progressie naarmate je hoger komt. Om het trage lopen interessant te houden, kun je alle fauna die voorbij vliegt, -loopt en -kruipt scannen. Indien je succesvol bent, wordt het dier opgenomen in je encyclopedie, waar je ook al je collectibles kunt terugvinden. Het is niet alleen een originele 'mini-game', maar maakt ook de ontdekkingsreiziger in je los.

robin2

Robinson is visueel tot dusver de meest indrukwekkende game op de PlayStation VR. Het is een genot om die wereld in 360 graden te kunnen verkennen. Naast knappe graphics en prachtige vergezichten heeft ontwikkelaar Crytek er alles aan gedaan om de wereld tot leven te laten komen. Zo zie je onverwachts een mol uit grond kruipen, glijdt er een slang over een boomstam of zie je vuurvliegjes een grot oplichten. Al die grafische pracht zorgt voor de nodige pop-in van objecten zoals rotsen en bomen, maar echt storend wordt het niet.

Toch slaagt Crytek er met Robinson: The Journey in om een visueel verbluffende en uiterst interactieve virtual reality-game neer te zetten. De wereld overtuigt en de gameplay, hoewel simpel, is doeltreffend en smaakt naar meer. De motion sickness maakt het alleen lastig om er voor een langere tijd van te genieten. De echte spelbrekers zijn eerder de prijs en de speelduur. Hoe goed de individuele onderdelen ook zijn uitgewerkt, de beleving is te kort en te beperkt om het als een volwaardige game aan te bieden.

Robinson: The Journey is vanaf nu verkrijgbaar, exclusief voor de PlayStation VR.

Advertentie

Waarom zie je hier geen score?

Ga naar comments (0)

Over de auteur

Johnny van Spronsen

Johnny van Spronsen

Barbaar

Johnny is killer dan het staal dat zijn tegenstanders doorklieft. Hij verplettert vijanden, drijft de overlevenden lachend voor zich uit en luistert met plezier naar de klaagzang van de verliezers.

Gerelateerde content

Verder op de site...

Reacties (0)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.

Verberg laag-scorende commentaren
Sorteer op
Thread