Ratchet & Clank review - Alsof van nooit weggeweest

Alsof van nooit weggeweest.

Ratchet & Clank steunt op de bekende elementen van de reeks. Daardoor is het een heel degelijke game, die echter wel als routine aanvoelt.

Ratchet & Clank blijft trouw aan de gekende formule van de reeks. Dat is meteen de grootste sterkte én zwakte van de game. Ontwikkelaar Insomniac Games slaagt er namelijk voortreffelijk in om een 'ultieme' Ratchet & Clank-ervaring neer te zetten, waarbij zowel de humor als de gameplay op punt staan door de beste elementen doorheen de hele reeks te gebruiken. Maar tegelijk zorgt dat voor een niet af te schudden déjà vu.

Bij Insomniac Games weten ze ondertussen verduiveld goed hoe ze een Ratchet & Clank-game moet maken en dat doen ze dan ook met veel zelfzekerheid. Levels zijn strak uitgetekend, met kleine geheimen verborgen in omvangrijke omgevingen. Exploderende tonnen veroorzaken soms scheuren in de muren, die leiden naar Raritanium-upgrades en op die manier het verkennen aanmoedigen.

Het schieten is dan weer strak en wordt door een heel spectrum aan creatieve wapens ondersteund. Daarbij heeft Insomniac ervoor gekozen om zich niet te beperken tot enkel wapens die je in de allereerste game al vond. Zo maakt de geweldige Groovitron uit Tools Of Destruction zijn opwachting, die vijanden spontaan tot een discodans verleidt. De aandacht voor detail is daarbij uitmuntend, want elke vijand heeft een unieke dans.

De beslissing om een 'remix' te maken van elementen uit de verschillende games is dan ook een goede keuze, gezien de eerder conventionele wapens die het originele avontuur bood. Het grootste verschil zit in de besturing. De stroeve besturing van het origineel stamt ondertussen uit een ander tijdperk, waarin handmatig kunnen richten nog geen prioriteit was. Dat is nu verbeterd, met een controleschema gebaseerd op de latere games. Ook de ervaringsniveaus van wapens die in latere delen werden geïntroduceerd, zijn hier aanwezig, en zorgen op die manier voor meer diepgang dan in de oorspronkelijke game.

Maar het probleem met die elementen is dat de reeks er nu al jarenlang op steunt. Die zelfzekerheid van Insomniac grenst daardoor aan routine. De studio doorloopt nogmaals piekfijn de elementen waarin het zich doorheen de jaren heeft beheerst, maar daagt zichzelf verder niet uit. Ook wat betreft de elementen die het uit andere delen van de reeks plukt. Zoals vanouds start je dus met een kleine levensbalk, die steeds groter wordt naarmate je ervaringspunten verdiend. Op diezelfde manier worden je wapens steeds krachtiger naarmate je ze meer gebruikt. En je gaat nog steeds dezelfde soorten dozen te lijf om bouten te verzamelen, terwijl je nog altijd blijft oppassen voor explosieve kistjes.

Het zijn allemaal zaken die uitstekend werken, maar geen centimeter van de gevestigde formule afwijken. Dat leidt tot een goed gemaakte game, maar een die nergens verrast. Alle elementen tezamen maken dit inderdaad tot de 'ultieme' Ratchet & Clank-game op papier, maar in de praktijk leidt dat niet tot een verse ervaring.

RnC1

Wel geheel de eigen verdienste van deze Ratchet & Clank is de verbluffende presentatie. Insomniac zet hier een ware tour de force neer, met graphics die nauwelijks nog van een animatiefilm te onderscheiden zijn. Een weidse stad strekt zich voor je uit, met vechtende troepen, explosies en schepen die rakelings over je heen vliegen. En ook de humor is van een hoog niveau. De keuze om het verhaal vanuit het standpunt van Captain Qwark te vertellen en hem de verteller te maken, blijkt een gouden zet. Hij verwijst op elk mogelijk moment naar de "superieure kracht van zijn bovenlichaam" of zijn onvoorstelbare genie.

De chemie tussen de stemacteurs van Ratchet & Clank is eveneens merkbaar. Wanneer Ratchet het kleine robotje uit zijn gecrashte ruimteschip redt, geloof je meteen in hun bijzondere vriendschap. Het sterke script versterkt dat nog verder, met heel wat fijne grappen. Zo verwijst Ratchet in het begin trots naar zijn ruimteschip dat helemaal tot hun dienst klaar staat. Als een paar stukken eraf vallen, krabt hij onzeker aan zijn pluizige hoofd terwijl hij verklaart dat "het helpt bij het infiltreren van vijandelijke kampen".

Op vlak van presentatie scheert Insomniac dus hoge toppen en steekt het de eerdere games ruimschoots voorbij. Maar toch faalt deze herwerking van de eerste game op enkele belangrijke vlakken. Door te hard te steunen op de jarenlange stereotypes van de reeks is het niet de verse ervaring die Insomniac Games wil bieden. Je hebt dit avontuur al voor een groot stuk gespeeld. Het geüpdatete controleschema en het gemengde arsenaal zijn uiteindelijk de veranderingen die de meeste meerwaarde toevoegen. Het zorgt voor een genietbare game, die echter té hard naar déjà vu neigt.

Ratchet & Clank is vanaf 20 april exclusief verkrijgbaar voor de PlayStation 4.

ADVERTENTIE

Waarom zie je hier geen score?

Ga naar comments (3)

Over de auteur

Carl Vander Maelen

Carl Vander Maelen

Muggenzifter

Gepassioneerde gitarist die games zoveel als mogelijk in zijn doctoraat in het Recht probeert te betrekken.

Gerelateerde content

Verder op de site...

Reacties (3)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.

Verberg laag-scorende commentaren
Sorteer op
Thread