Kyn review

Indie-RPG met kynderziektes.

Een actie-RPG die ondanks een sterk visueel design en ambitieuze visie je aandacht niet lang vasthoudt.

In de indie-RPG Kyn speel je als het heldenduo Bram en Alrik, twee magische krijgers die net een levensveranderende gebeurtenis achter de rug hebben. Deze protagonisten zijn niet toevallig gekozen en weerspiegelen de makers van de game. De Nederlanders Victor Legerstee en Cavit Ozturk vormen samen Tangrin Games. De twee vrienden ontwikkelden met een minimum aan externe hulp hun eigen hybride tussen een tactische RPG en een hack-and-slash game. Het resultaat is een game die ondanks alle liefde en passie van de makers te vaak in middelmatigheid verzandt.

Nochtans ziet Kyn er best indrukwekkend uit, met name voor een tweekoppig team. De spelwereld die losjes op de Noorse mythologie gebaseerd is oogt levendig en wordt door kleurrijke personages bevolkt. Niet meteen een vormgeving waar de serieuze RPG'er wild van wordt, maar samen met de sfeervolle soundtrack levert het een geslaagde en unieke stijl op.

Minder geslaagd zijn de gevechten die zich tegen deze achtergrond afspelen. De mix tussen tactische en hack-and-slash-elementen is een vechtsysteem dat al snel gaat vervelen. Elk van de maximum zes personages geef je twee skills en één extra speciale vaardigheid. De gevechten verglijden echter al snel in het eindeloos herhalen van dezelfde spreuken, terwijl je helden zich door groepen van identieke vijanden ploegen. Wanneer af en toe een sterkere vijand je pad kruist, haal je een krachtige vaardigheid boven. Maar meestal zit je enkel naar de levensbalkjes van je personages te staren om ze tot in het oneindige te genezen en te genezen en te genezen en te...

Voor de zeldzame momenten dat je toch in de problemen komt, kun je de tijd vertragen. Het is een interessante twist op het klassieke pauzeren van de tijd en het geeft het plannen van je volgende stap een zekere urgentie.

Hoewel het vechtsysteem samen met de verschillende soorten wapens en uitrusting heel wat tactische diepgang bieden, wordt die door ongeïnspireerde confrontaties gegijzeld. Vijanden stormen blindelings op je af, als een soort breinloze processie naar de slachtbank. Denk Diablo, maar dan zonder de flitsende gevechten.

kyn1

En vooral zonder de spannende loot. De meeste vijanden laten iets kostbaars vallen, maar dit is 99 procent van de tijd een stuk hout, een veer, ijzererts of iets dergelijks saais. Materiaal dat je gebruikt om in de stad zelf iets te craften. Met het best uitgebreide craftsysteem maak je alles van bogen met gifpijlen tot een schild dat levenspunten regenereert. Maar de afwezigheid van spannende uitrusting in de wereld zelf maken de gevechten nog net dat tikkeltje nuttelozer.

Kyn is dan ook op z'n best wanneer de game het even rustig aan doet. Doorheen de game stoot je op verschillende puzzels waarbij je bijvoorbeeld verschillende helden positioneert om schakels op de juiste timing om te gooien. Of je speelt sjoelbak met de projectielen van een baas om hem met zijn eigen wapens te verslaan. De puzzels doorbreken op een aangename manier het eindeloze vechten, maar ze voorkomen niet dat je je na een tijdje toch begint te vervelen.

Het verhaal slaagt er eveneens niet in om je dieper in de game te trekken. Het gebrek aan voice acting en een toon die alle kanten uitvliegt zorgen er voor dat je al snel je interesse verliest. Personages worden geïntroduceerd alsof je ze al jaren kent. Je ziet iemand in koelen bloede vermoord worden terwijl niemand erom maalt. Na een tijdje weet je niet waar en waarom je ergens bent, je weet enkel dat er vijanden moeten geslacht worden.

kyn2

Maar als je jezelf bij de tekortkomingen van Kyn neerlegt, leent de missiestructuur zich perfect tot een uurtje afleiding. De game is opgedeeld in achttien scenario's die samen ongeveer vijftien uren in beslag nemen. De game is te luchtig en saai om in één keer achter elkaar uit te spelen, maar past ideaal als je even een pauze van een diehard-RPG wilt nemen.

Aan de oppervlakte lijkt Kyn een bijzondere prestatie van slechts twee ontwikkelaars. Ook de support na de release is uitstekend. Zo introduceerde het team op de vraag van spelers nog maar pas de mogelijkheid om de camera te draaien. Maar ondanks al deze goede bedoelingen, blijft de game niet lang genoeg boeien. Ideaal als kort tijdverdrijf, maar niet als volwaardige RPG-ervaring.

Kyn is nu verkrijgbaar voor de pc.

Advertentie

Waarom zie je hier geen score?

Ga naar comments (0)

Over de auteur

Bruce Vandeweyer

Bruce Vandeweyer

Moraalfilosoof

Begon in de kleuterschool met gamen en is sindsdien nooit gestopt. Ontwikkelde de afgelopen jaren een bijna ongezonde Dark Souls obsessie, waarvan hij vandaag probeert af te kicken door zich toe te leggen op adventure en indie games.

Gerelateerde content

Verder op de site...

Reacties (0)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.

Verberg laag-scorende commentaren
Sorteer op
Thread