Super Mario Galaxy 2 is goed, maar vind ik toch iets minder dan het eerste deel omdat het soms toch wel heel erg vertrouwd aanvoelt. Donkey Kong Country Returns slaagt er dan weer in om toch vernieuwd aan te voelen, hoewel het ook het nostalgische gevoel van de DKC-reeks oproept. Maar toch is SMG2 beter dan DKCR :-)
Ik houd m'n hart vast voor Okamiden. Ik ben fan van de eerste game en het is leuk dat er een vervolg komt, maar met de DS als platform moet je concessies doen en dat zie ik liever niet gebeuren. De grootsheid van een consolegame zal onmogelijk nagebootst kunnen worden en dat was juist de grootste kracht van Okami.
Het is knap hoe Retro er in is geslaagd om een balans te vinden tussen nostalgie en nieuwe gameplayelementen. De geest van de DKC-reeks wordt erg knap weergegeven in DKC Returns en bevat daarnaast een heleboel nieuwe elementen, zodat het spel toch als nieuw aanvoelt. Het enige jammer is de obligate toevoeging van de waggle controls, want een koprol uitvoeren door met de Wiimote te schudden, is alles behalve intuïtief.
Je moet deze editie van Mario eigenlijk niet als een spel bekijken, maar eerder als een extraatje of toegeving naar de fans omwille van Mario's 25ste verjaardag. De games zijn al zoveel keer uitgebracht in één of andere vorm dat ik me niet kan inbeelden dat er gamers zijn die deze games nooit hebben gespeeld.
Microsoft zal eerst afwachten hoe succesvol de downloadable content is van Alan Wake vooraleer haar fiat te geven voor een deel twee. Maar dat die er gaat komen, lijkt niemand aan te twijfelen.
De stijgende gamesverkoop van de laatste jaren was vooral te danken aan de zondvloed aan music games en het succes van casual games op de DS en Wii. Bij Guitar Hero en consoorten is er een verzadiging opgetreden bij het grote publiek na zoveel iteraties op korte tijd en is het logisch dat dit gevolgen heeft op de totale verkoop van alle games. Hetzelfde geldt voor casual games waar de nieuwigheid en gimmick-effect langzaam, maar zeker wegebt.
Aangezien de 3DS een nieuw technologisch speeltje is, zullen veel developers hiermee wel willen experimenteren. Kijk maar naar Capcom dat vijf jaar geleden erg enthousiast was over de Xbox 360 omdat het toen de eerste next-gen console was en dat heeft een grote aantrekkingskracht op techneuten.
Miyamoto heeft ook gezegd dat Skyward Sword compacter ging zijn in vergelijking met Twilight Princess. Nu was TP beslist geen klein spel, maar qua grootte vond ik het ideaal. En compacter betekent hier waarschijnlijk kleinschaliger en dat klinkt nu niet bepaald als muziek in de oren.
Nadat de reeks de laatste jaren moeilijker is geworden? Ik weet niet wat Miyamoto tussen z'n patatten draait, maar de enige constante die je kan terugvinden sinds Majora's Mask is dat het alleen maar makkelijker werd. Zelfs Twilight Princess was met uitzondering van een tweetal puzzels best wel makkelijk.
Als je ziet hoe de Xbox 360 de hegemonie heeft doorbroken van Sony de generatie ervoor, kan je enkel maar toegeven dat ze sterk bezig zijn. Ondanks hun veelvoud aan rode lampjes ^_^
Anderzijds is het wel zo dat Famitsu de laatste paar jaren vlotjes scores van 38 en hoger geeft. Dat een MGS-game een maximum scoort is in dit opzicht eigenlijk niet zo vreemd.
Onder de vlag van Nintendo heeft Silicon Knights echt wel goede games afgeleverd met Eternal Darkness en de remake van de eerste MGS. Enkel jammer dat die games voor geen meter verkochten, maar dat zal voor een groot stuk ook aan Nintendo liggen. "Marketing? Voor adult games? Zijregij zot?" (In het Japans wel te verstaan). Ik hoop voor hen als dat de kwaliteit in de games terugkomt, hun verkoopcijfers ook de hoogte ingaan.
De iPad zal niet echt concurrentie zijn aangezien zo'n tablet niet echt geschikt is voor gaming (imo). De iPhone is zeker en vast concurrentie voor de DS, maar dan wel indirect. De prijscategorie van de DS en iPhone zitten in twee totaal verschillend categorieën en de interesse van de gemiddelde DS-gamer zal wel heel erg verschillen met die van zijn iPhone-collega.
Wat men eigenlijk wil zeggen is dat Splinter Cell een actiegame wordt waar stealth naar de achtergrond wordt gebracht. Een idiote beslissing, maar ach...
En dat een reeks na iedere iteratie wat minder begint te verkopen, is een doodnormaal verschijnsel.
Ik vrees voor Activision dat de Call of Duty melkkoe ook langzaam haar beste tijd heeft gehad. En als je en masse spin-offs van de serie aankondigt, is het doodvonnis helemaal getekend.
Super Mario Galaxy 2 is goed, maar vind ik toch iets minder dan het eerste deel omdat het soms toch wel heel erg vertrouwd aanvoelt. Donkey Kong Country Returns slaagt er dan weer in om toch vernieuwd aan te voelen, hoewel het ook het nostalgische gevoel van de DKC-reeks oproept. Maar toch is SMG2 beter dan DKCR :-)
Zoals Miyamoto het al vroeger zei: "’x‚ê‚ăQ[ƒ€‚ªÅI“I‚ɂ͗ǂ¢‚¾‚낤Aˆ«‚¢ƒQ[ƒ€‚͉i‰“‚Ɉ«‚¢"
Na de (idioot :p) hoge scores van Final Fantasy XIII en Heavy Rain had ik toch gedacht dat die in Michaël's top vijf zouden belanden.
Ik houd m'n hart vast voor Okamiden. Ik ben fan van de eerste game en het is leuk dat er een vervolg komt, maar met de DS als platform moet je concessies doen en dat zie ik liever niet gebeuren. De grootsheid van een consolegame zal onmogelijk nagebootst kunnen worden en dat was juist de grootste kracht van Okami.
Het is knap hoe Retro er in is geslaagd om een balans te vinden tussen nostalgie en nieuwe gameplayelementen. De geest van de DKC-reeks wordt erg knap weergegeven in DKC Returns en bevat daarnaast een heleboel nieuwe elementen, zodat het spel toch als nieuw aanvoelt. Het enige jammer is de obligate toevoeging van de waggle controls, want een koprol uitvoeren door met de Wiimote te schudden, is alles behalve intuïtief.
Je moet deze editie van Mario eigenlijk niet als een spel bekijken, maar eerder als een extraatje of toegeving naar de fans omwille van Mario's 25ste verjaardag. De games zijn al zoveel keer uitgebracht in één of andere vorm dat ik me niet kan inbeelden dat er gamers zijn die deze games nooit hebben gespeeld.
132 miljoen is wel erg veel als je rekening houdt met hoeveel mensen er in de wereld kapitaalkrachtig genoeg zijn om de DS in huis te halen.
Microsoft zal eerst afwachten hoe succesvol de downloadable content is van Alan Wake vooraleer haar fiat te geven voor een deel twee. Maar dat die er gaat komen, lijkt niemand aan te twijfelen.
De stijgende gamesverkoop van de laatste jaren was vooral te danken aan de zondvloed aan music games en het succes van casual games op de DS en Wii. Bij Guitar Hero en consoorten is er een verzadiging opgetreden bij het grote publiek na zoveel iteraties op korte tijd en is het logisch dat dit gevolgen heeft op de totale verkoop van alle games. Hetzelfde geldt voor casual games waar de nieuwigheid en gimmick-effect langzaam, maar zeker wegebt.
Aangezien de 3DS een nieuw technologisch speeltje is, zullen veel developers hiermee wel willen experimenteren. Kijk maar naar Capcom dat vijf jaar geleden erg enthousiast was over de Xbox 360 omdat het toen de eerste next-gen console was en dat heeft een grote aantrekkingskracht op techneuten.
Miyamoto heeft ook gezegd dat Skyward Sword compacter ging zijn in vergelijking met Twilight Princess. Nu was TP beslist geen klein spel, maar qua grootte vond ik het ideaal. En compacter betekent hier waarschijnlijk kleinschaliger en dat klinkt nu niet bepaald als muziek in de oren.
De eerste game waar Martinet als Mario figureert is trouwens Mario's Game Gallery en niet Super Mario 64.
O_O
WTF?
Nadat de reeks de laatste jaren moeilijker is geworden? Ik weet niet wat Miyamoto tussen z'n patatten draait, maar de enige constante die je kan terugvinden sinds Majora's Mask is dat het alleen maar makkelijker werd. Zelfs Twilight Princess was met uitzondering van een tweetal puzzels best wel makkelijk.
Als je ziet hoe de Xbox 360 de hegemonie heeft doorbroken van Sony de generatie ervoor, kan je enkel maar toegeven dat ze sterk bezig zijn. Ondanks hun veelvoud aan rode lampjes ^_^
Anderzijds is het wel zo dat Famitsu de laatste paar jaren vlotjes scores van 38 en hoger geeft. Dat een MGS-game een maximum scoort is in dit opzicht eigenlijk niet zo vreemd.
Het verbaast me dat Live nog zo lang ondersteund is gebleven. Microsoft liet de Xbox nochtans als een baksteen vallen toen de 360 uitkwam.
Of je nu met die gratis microtransacties zo gelukkig moet zijn, weet ik toch niet...
Onder de vlag van Nintendo heeft Silicon Knights echt wel goede games afgeleverd met Eternal Darkness en de remake van de eerste MGS. Enkel jammer dat die games voor geen meter verkochten, maar dat zal voor een groot stuk ook aan Nintendo liggen. "Marketing? Voor adult games? Zijregij zot?" (In het Japans wel te verstaan). Ik hoop voor hen als dat de kwaliteit in de games terugkomt, hun verkoopcijfers ook de hoogte ingaan.
Ze zouden die tienjarigen eens beter hier mee leren werken, dat is pas educatief: http://www.autoblog.nl/archive/2010/04/0...
De iPad zal niet echt concurrentie zijn aangezien zo'n tablet niet echt geschikt is voor gaming (imo). De iPhone is zeker en vast concurrentie voor de DS, maar dan wel indirect. De prijscategorie van de DS en iPhone zitten in twee totaal verschillend categorieën en de interesse van de gemiddelde DS-gamer zal wel heel erg verschillen met die van zijn iPhone-collega.
Al die nieuwe versies van de DS begint toch een klein beetje heel erg irritant te worden.
Wat men eigenlijk wil zeggen is dat Splinter Cell een actiegame wordt waar stealth naar de achtergrond wordt gebracht. Een idiote beslissing, maar ach...
En dat een reeks na iedere iteratie wat minder begint te verkopen, is een doodnormaal verschijnsel.
Dit is toch wel een stap terug. Je moet een gamer toch een bepaalde keuzevrijheid geven en die wordt hier leuk overboord gegooid.
Hoeveel compilatiegames van Sonic heeft Sega nu al uitgebracht? Ik denk niet dat het stopt bij tien exemplaren...
Ik vrees voor Activision dat de Call of Duty melkkoe ook langzaam haar beste tijd heeft gehad. En als je en masse spin-offs van de serie aankondigt, is het doodvonnis helemaal getekend.