Met zicht te richten op de console hoopt Sony wel duidelijk op een succes van de 3D-televisies. Daalt deze niet snel genoeg in prijs of wordt het een gigantische flop, dan zijn alle inspanningen voor niets geweest.
Nu maar hopen dat het om 22.000 kwaliteitsvolle pagina's gaat. Ben wel benieuwd hoeveel van die pagina's gaan over het echte verhaal en hoeveel over de dialogen van de npc's die gewoon wat op de achtergrond praten.
Het lijkt mij meer iets voor sport- en fitnessgames, maar als het wordt toegepast zoals in zijn voorbeeld kan het een meerwaarde vormen. Adrenaline en hartslag laten meespelen bij actiescènes opent een heel nieuwe wereld.
Videogames zijn perfect in te delen zoals muziek en film: je hebt commerciële games en meer kunstgerichte games. Je hebt bijvoorbeeld Michael Bay-films en films van de gebroeders Coen. Tussen beide zit een wereld van verschil. Maar ook bij de gewone kunst kan je indelingen maken. Er zijn foto's om aan de muur te hangen of echte kunstfoto's.
Hopelijk volgt Natal 2 niet te vlug op Natal, anders gaan veel mensen zich bekocht voelen. Ik denk ook wel dat de grote drie niets zeggen over de volgende generatie consoles, maar er stiekem wel aan bezig zijn.
Ik kijk uit naar een nieuw game van Quantic Dreams zowel Omikron: The Nomad Soul, Fahrenheit en Heavy Rain wisten mij te overtuigen.
Ik snap trouwens niet waarom mensen zo moeilijk doen over het feit dat Heavy Rain een interactieve film zou zijn. Dat was toch gedeeltelijk het opzet van de game.
Wanneer de storm gaat liggen zullen West en Zampella wel snel nieuw werk vinden. Ondertussen kijk ik stiekem wel uit naar Call of Duty: Vietnam dat in ontwikkeling is bij Treyarch. Het is niet de beste studio als het op CoD aankomt, maar als ze de sfeer van Vietnam kunnen overbrengen heb je sowieso een goed videogame.
Dit is volgens mij een logische keuze. Een spel dat kwaliteit moet bieden werk je het best uit met één besturing, zodat er geen aandacht moet gaan naar overbodige details.
Zolang de games maar niet aan kwaliteit inboeten, maar deze manier van werken lijkt gewoon een manier om nog meer te verdienen aan gamers. Zo kunnen ze DLC verkopen die al in de game moest zitten en uiteindelijk betaal je meer dan wanneer het uitkomt als één game.
Ik zie dit al een teken dat er voldoende aandacht gaat naar het belangrijkste aspect van een film: het verhaal. Nu nog afwachten of er een legendarische landingsscene gaat inzitten ;D.
Ik vraag mij af of games met meerdere Balance Boards wel praktisch mogelijk zijn. Wie heeft er genoeg ruimte om op deze manier games te spelen. Eén Balance Board is makkelijk te plaatsen, maar er twee na elkaar wordt al gauw moeilijk. Je gaat elkaar constant storen.
Als de Nobelprijzen zo makkelijk uitgedeeld worden, is het misschien volgend jaar aan de gamesindustrie om de Nobelprijs voor de Vrede te winnen. Dit voor de digitale werelden te ontwikkelen waarin mensen hun ergernissen uiten zonder echte mensen neer te schieten.
Met zicht te richten op de console hoopt Sony wel duidelijk op een succes van de 3D-televisies. Daalt deze niet snel genoeg in prijs of wordt het een gigantische flop, dan zijn alle inspanningen voor niets geweest.
Nu maar hopen dat het om 22.000 kwaliteitsvolle pagina's gaat. Ben wel benieuwd hoeveel van die pagina's gaan over het echte verhaal en hoeveel over de dialogen van de npc's die gewoon wat op de achtergrond praten.
@Inothep: Deze titel is bijna niet meer te vergelijken met het eerste deel: andere setting, andere stijl, betere besturing en een andere designer.
Ik dacht wel dat deze 3DS backwards compatible is.
Het lijkt mij meer iets voor sport- en fitnessgames, maar als het wordt toegepast zoals in zijn voorbeeld kan het een meerwaarde vormen. Adrenaline en hartslag laten meespelen bij actiescènes opent een heel nieuwe wereld.
Videogames zijn perfect in te delen zoals muziek en film: je hebt commerciële games en meer kunstgerichte games. Je hebt bijvoorbeeld Michael Bay-films en films van de gebroeders Coen. Tussen beide zit een wereld van verschil. Maar ook bij de gewone kunst kan je indelingen maken. Er zijn foto's om aan de muur te hangen of echte kunstfoto's.
Hopelijk volgt Natal 2 niet te vlug op Natal, anders gaan veel mensen zich bekocht voelen. Ik denk ook wel dat de grote drie niets zeggen over de volgende generatie consoles, maar er stiekem wel aan bezig zijn.
Dan denk ik dat ik God of War III eerst leen en pas koop in de bundel met de GoW-collection.
Ik kijk uit naar een nieuw game van Quantic Dreams zowel Omikron: The Nomad Soul, Fahrenheit en Heavy Rain wisten mij te overtuigen.
Ik snap trouwens niet waarom mensen zo moeilijk doen over het feit dat Heavy Rain een interactieve film zou zijn. Dat was toch gedeeltelijk het opzet van de game.
Is wel een fijne website, maar niet echt gemaakt voor gebruik met een laptopmuis.
De E3 dient vooral om uit te pakken naar het publiek toe, de GDC is volgens mij meer een netwerkingevent.
Inderdaad Steven, ik verwacht de komende weken toch wel enkele photoshop op het wereldwijde web.
Ik ben wel benieuwd naar wat voor games er gaan uit komen met deze besturing. Wat er tot nu toe te zien valt is alleszins niet overtuigend.
Zou een overeenkomst tussen Magic en Sony niet de beste oplossing zijn. Een cross-over van de twee heeft veel potentieel.
Wanneer de storm gaat liggen zullen West en Zampella wel snel nieuw werk vinden. Ondertussen kijk ik stiekem wel uit naar Call of Duty: Vietnam dat in ontwikkeling is bij Treyarch. Het is niet de beste studio als het op CoD aankomt, maar als ze de sfeer van Vietnam kunnen overbrengen heb je sowieso een goed videogame.
Dit is volgens mij een logische keuze. Een spel dat kwaliteit moet bieden werk je het best uit met één besturing, zodat er geen aandacht moet gaan naar overbodige details.
Als Japan nog eens plannen heeft voor werelddominantie moet ze maar één ding doen: met de PS3's van de US Air Force klooien.
Voor mij geldt hetzelfde, er gaat gewoon niets boven het gevoel van iets met een echte fysieke waarde.
MadWorld en HotD: Overkill zijn anders beiden goede games.
Zolang de games maar niet aan kwaliteit inboeten, maar deze manier van werken lijkt gewoon een manier om nog meer te verdienen aan gamers. Zo kunnen ze DLC verkopen die al in de game moest zitten en uiteindelijk betaal je meer dan wanneer het uitkomt als één game.
Eindelijk een Rock Band- of Guitar Hero game dat ik wel eens wil spelen.
konijn zoekt zijn huis
starend naar de witte maan
smekend roept hij haar
Ik zie dit al een teken dat er voldoende aandacht gaat naar het belangrijkste aspect van een film: het verhaal. Nu nog afwachten of er een legendarische landingsscene gaat inzitten ;D.
Zo een groot probleem is het niet, tegenwoordig kan je altijd bijlezen op wikipedia of andere bronnen.
Ik vraag mij af of games met meerdere Balance Boards wel praktisch mogelijk zijn. Wie heeft er genoeg ruimte om op deze manier games te spelen. Eén Balance Board is makkelijk te plaatsen, maar er twee na elkaar wordt al gauw moeilijk. Je gaat elkaar constant storen.
Als de Nobelprijzen zo makkelijk uitgedeeld worden, is het misschien volgend jaar aan de gamesindustrie om de Nobelprijs voor de Vrede te winnen. Dit voor de digitale werelden te ontwikkelen waarin mensen hun ergernissen uiten zonder echte mensen neer te schieten.