Picture of Roland van Dorrestein

Roland van Dorrestein

Contributor

Gray Matter

Een kwestie van geduld.

De eerste titel die doorgaans te binnen schiet als we het over games hebben die een lange en moeizame ontwikkelingstijd hebben ondergaan is uiteraard Duke Nukem Forever, die later dit jaar tegen alle verwachtingen in eindelijk het daglicht zal zien. Maar er zijn nog genoeg andere games die eeuwen op zich laten waten. Zo ook Gray Matter, de nieuwste point-and-click adventure van Jane Jensen (Gabriel Knight-games) die al in 2003 werd onthuld. Na acht jaar - een tijdsspanne waarin hele consolegeneraties zich voltrekken, mensen de ware vinden, trouwen en kinderen krijgen en twee kabinetten hun termijn uit kunnen zitten - is de game eindelijk dit jaar uitgekomen en het is nu aan ons om het product van jarenlang werk onder de microscoop te plaatsen.

Catherine

Of Katherine?

Terwijl talloze Japanse publishers proberen om het Westen te verleiden, gaat Atlus met Catherine gewoon weer zijn eigen gangetje. De eerste paar trailers van de game gaven zelfs de indruk dat ze de kant van de zogeheten eroge op waren gegaan. Een man die omsingeld wordt door twee mooie vrouwen, waarbij hij vreemd lijkt te gaan met de blonde dame die zich halfnaakt in zijn bed bevindt: het erotische karakter had duidelijk de overhand.

Two Worlds II

Een wereld van verschil?

De eerste Two Worlds heeft nogal een reputatie op weten te bouwen. Niet omdat het een ijzersterke game was, maar omdat de hoeveelheid bugs en glitches legendarische hoogtes wist te bereiken. Voor buitenstaanders waren de verhalen en filmpjes die online verschenen een bron van vermaak, maar ook een reden om de game te laten liggen. Het vervolg had dan ook alle schijn tegen zich, maar tegen alle verwachtingen in heeft de Poolse developer Reality Pump een action-RPG afgeleverd die niet alleen vermakelijk is, maar vanuit een technisch oogpunt ook weinig mankementen kent.