Assassin's Creed Valhalla review - Voelt aan als thuiskomen

To England!

In de Assassin's Creed Valhalla review sticht Marcel een nieuwe nederzetting in het verscheurde Engeland van de negende eeuw.

De nieuwe richting van de Assassin's Creed-reeks heeft Ubisoft geen windeieren gelegd. Origins en Odyssey hebben de reeks in een nieuwe richting gestuwd en het zijn dan ook grote schoenen om te vullen. Assassin's Creed Valhalla vult ze echter met gemak. Ubisoft pakt de beste elementen van Origins en Odyssey, en geeft daar zijn eigen unieke draai aan. Met het levendige Ravensthorpe als belangrijkste bezienswaardigheid voelt Valhalla iedere keer als thuiskomen aan.

Ubisoft en historische periodes zijn als worst en bier: gaat goed samen en smaakt altijd naar meer. Dat is voor Valhalla niet anders. Ubisofts nieuwste saga gaat van start in Noorwegen in het jaar 873. Daar zorgen lokale conflicten en de wens van een jonge koning ervoor dat Viking Eivor en diens 'broer' Sigurd een nieuwe kolonie willen stichten voor de versplinterde Raven Clan. Met het verscheurde Engeland als bestemming zijn er in ieder geval genoeg mogelijkheden om te plunderen en de diverse bewoners te provoceren. Om daar voet aan wal te krijgen, smeed je namelijk allianties met de lokale bevolking en de vele clans die in Engeland aanwezig zijn. De opzet van Valhalla mag dan diverse clichés bevatten, het avontuur lonkt en gaandeweg wil je gewoon dat Eivor in zijn/haar missie slaagt.

Je nederzetting Ravensthorpe is het kloppend hart van Valhalla. Letterlijk en figuurlijk, want je nieuwe thuisbasis staat mooi in het midden op de kaart. Het is hier waar je tot rust komt, je clanleden onder de tafel drinkt, aan je uitrusting werkt, en roem en rijkdom vergaart. Daarnaast zoek je je vertier in het dobbelspel Orlug, waarbij je met behulp van strategisch denkwerk je tegenstander te slim af moet zijn. Hetzelfde geldt ook voor Flyting, waarbij je met je beste dichtkunst de ander op charismatische wijze het nakijken geeft. Ubisoft heeft goed naar de concurrentie gekeken - met name CD Projekt Red - want Ravensthorpe voelt door alle randactiviteiten ontzettend levendig aan.

Bovendien heb je de mogelijkheid om decoraties en nieuwe gebouwen te plaatsen, waardoor je nieuwe inwoners aantrekt en gaandeweg nieuwe features ontgrendelt. Zo starten The Hidden Ones - oftewel de assassijnen - een nieuw bureau in je pittoreske dorpje. Daardoor kun je eindelijk de jacht op de Order of the Ancients openen, een een-op-eenoverzetting van de Cult of Kosmos uit Assassin's Creed Odyssey. Of je begint samen met een liefhebber van de Romeinse cultuur een museum om diverse Romeinse artefacten tentoon te stellen. Je krijgt zelfs de vrijheid om te bepalen wat je bouwt en wanneer je dat bouwt. Dankzij die keuzevrijheid en het vrijspelen van nieuwe features is het uitbouwen van Ravensthorpe zalig tijdverdrijf en een van de belangrijkste redenen om net wat langer door te spelen.

Want voor de groei van je dorp heb je materiaal nodig. Oftewel, de een zijn dood is de ander zijn brood. Daarom vaar je in Valhalla samen met je crew de rivieren af om kloosters en kampen volledig leeg te roven. Zoals Jasper in zijn Assassin's Creed Valhalla preview al omschreef, zijn de gevechten zwaar en bruut. De meeste wapens kun je nu dual-wielden en hebben tijd nodig om vijandig vlees te ontmoeten. Daarnaast loont het om door middel van een goed getimede parry de zwakke plekken van je tegenstander bloot te leggen om vervolgens met een finisher zijn ledematen door de lucht te laten vliegen. Of je parkeert nonchalant iemands speer in zijn torso; dat kan natuurlijk ook. In Valhalla is het leven van een Viking een heerlijk, gewelddadig tafereel.

Ubisoft heeft de laatste jaren goed met Origins en het uitstekende Odyssey kunnen experimenteren. Toch bevat Valhalla enkele subtiele verschillen. Je speciale vaardigheden voor je meter kies je niet meer in een skill tree als je in Power omhooggaat, maar verdien je via missies of via goed verstopte boeken die je in Engeland kunt vinden. Daarnaast zijn uitrustingen en wapens niet in overvloed en zijn de meeste statistieken, zoals crit chance en extra damage, weggehaald. Wel zijn er nog altijd setbonussen die je speelstijl complimenteren. De stats vind je vervolgens terug in een indrukwekkende, uitgebreide skill tree, die stiekem wat van de skill tree van Path of Exile weg heeft. In de skill tree zijn ook enkele vaardigheden te vinden, zoals het verbeteren van de dodelijkheid van je Hidden Blade of de mogelijkheid om vijanden in het gezicht te trappen. Welke richting je ook kiest, elk knooppunt heeft invloed op de wijze waarop je Eivor als personage laat groeien en maakt iedere keer dat je in level omhoog gaat een waar genot. Eivor voelt echt als jouw Eivor aan. Dat je je skill tree elk moment kunt resetten, is de spreekwoordelijke kers op de taart.

Het is echter niet alleen maar lofzang. Engeland is namelijk niet steeds de mooiste locatie om in te vertoeven. Een groot gedeelte van het landschap bevindt zich in een constante staat van herfst, waardoor de Romeinse ruïnes, heuvellandschappen en moerasgebieden te somber aanvoelen, vooral in vergelijking met de prachtige proloog in Noorwegen. Bovendien zijn er flink wat bugs, zoals een onzichtbaar schild, flikkerende of langzaam geladen textures, NPC's die door cutscenes heen lopen, en je crew die een deur pas na een minuut lang bonken opent. Tot slot is het duidelijk dat de huidige generatie aan het eind van zijn levensduur is, aangezien deze consoles het bij grootschalige gevechten moeilijk hebben. Het zijn echter kleine smetjes op een imposante ervaring.

Assassin's Creed Valhalla zorgt voor heimwee. Dat komt vooral door Ravensthorpes levendige karakter en de plek ervan binnen de systemen van de game. Dat de combat, de RPG- en progressiesystemen nog meer verfijnd zijn, is een waar genot en komt de ontwikkeling van Eivor enkel maar ten goede. Daar doet het herfstige Engeland uiteindelijk weinig afbreuk aan. Afgezien van de framedrops en de bugs laat Valhalla een diepe indruk na. Assassin's Creed Valhalla voelt iedere keer weer als thuiskomen aan.

Voor de Assassin's Creed Valhalla review speelde Marcel op een PlayStation 4.

Heb je ook zin in heimwee? Onder meer hier kun je Assassin's Creed Valhalla kopen op Bol.com.

Advertentie

Waarom zie je hier geen score?

Ga naar comments (0)

Over de auteur

Marcel de Jong

Marcel de Jong

Avonturier  |  marshalldejong

Marcel maakt zich helemaal druk om dingen die er niet toe doen. Hij droomt nog dagelijks over een bestaan als avonturier, maar beklimt alleen de pen. Het liefste wil hij van alles weten over motorolie, media en de andere kant van de wereld.

Gerelateerde content

Verder op de site...

Reacties (0)

Verberg laag-scorende commentaren
Sorteer op
Thread