Mario Party: The Top 100 moet het vooral van zijn singleplayer hebben, maar die volstaat niet om de game te dragen.

In 1999 stelde Nintendo met de eerste Mario Party wereldwijd duizenden vriendschappen op de proef. Intussen lanceerden er al tien volwaardige games in de serie, evenals enkele spin-offs. De basis van de games is grotendeels ongewijzigd gebleven: in een reeks uiteenlopende minigames neem je het tegen drie vrienden of computergestuurde tegenstanders op en probeer je zoveel mogelijk munten, punten of sterren te sprokkelen. En als je erin slaagt om je vrienden het bloed onder de nagels te halen, is dat uiteraard mooi meegenomen. Mario Party: The Top 100 is dan ook vooral een eerbetoon aan bijna twintig jaar gebroken vriendschappen, en bundelt volgens ontwikkelaar Nd Cube de honderd beste minigames uit de serie.

12

Al vanaf het beginscherm maakt de ontwikkelaar je duidelijk dat de nadruk deze keer niet zozeer op de iconische bordspelmodus ligt, maar wel op de minigames zelf. De game nodigt je meteen uit om enkele van de talloze games uit te proberen. Terecht, want de verzameling minigames is ronduit indrukwekkend. Van bolletjes ijs vangen tot heuse tankgevechten, de game verrast je steeds opnieuw met nieuwe uitdagingen. Oudere minigames hebben bovendien een grondige grafische opknapbeurt gekregen en schitteren als nooit tevoren.

Veel games zijn bovendien aangepast om alle mogelijkheden van de Nintendo 3DS optimaal te gebruiken. Zo blaas je in de microfoon om ballonnen op te blazen, gebruik je de gyroscope om races te winnen en hijs je vlaggen met behulp van de stylus. Het draagt allemaal bij tot een interessante mix aan activiteiten die steeds opnieuw verrassen. Tegelijk is de keuze om deze game voor de 3DS uit te brengen echter ook het grootste minpunt van de game. De Mario Party-serie moet het immers vooral van zijn multiplayermodus hebben. De minigames komen pas echt tot hun recht wanneer je ze samen met drie vrienden speelt en elkaar de grofste verwensingen kunt toeslingeren.

13

Die multiplayer is ook in Mario Party: The Top 100 aanwezig, en dankzij Download Play heb je daar bovendien slechts één exemplaar van de game voor nodig. Iedereen heeft uiteraard wel een 3DS nodig, waardoor het organiseren van een avondje Mario Party toch heel wat meer voorbereidingswerk vraagt dan eenvoudigweg iedereen een controller in de handen duwen. Bovendien is zo'n gameavond een stuk minder gezellig wanneer iedereen aan zijn eigen kleine 3DS-schermpje gekluisterd zit. Je bent immers veel minder snel geneigd om je maat even af te leiden door hem flink in de ribben te porren of om een minigame naar je hand te zetten door het zicht van de anderen op de tv te belemmeren. En laat dat nu net de grootste charme zijn van een avondje Mario Party.

Om dat alles te compenseren ligt de nadruk in Mario Party: The Top 100 dan ook vooral op de singleplayer. Zo is er een nieuwe eilandenmodus waarin je minigame na minigame speelt om levels te voltooien. Het is eveneens de modus waarin je het gros van de minigames vrijspeelt. De eilandenmodus biedt een aangename afwisseling, maar maakt eveneens een tweede grote beperking van de game duidelijk: de vele minigames zijn vooral leuk in kleine dosissen, zorgvuldig gespreid over de duur van een spelletje in de iconische bordspelmodus. Wanneer de game je daarentegen dwingt om de ene na de andere minigame te spelen, leidt de simpliciteit van die minigames na verloop van tijd toch eerder tot ergernis.

De klassieke bordspelmodus blijft dan ook de optimale manier om Mario Party: The Top 100 te spelen. Daarin trek je gedurende een aantal ronden over een spelbord en probeer je zoveel mogelijk sterren te verzamelen. Die sterren krijg je in ruil voor munten, die je dan weer verdient door minigames te winnen. Hoewel de bordspelmodus het beste in multiplayer tot zijn recht komt, blijft deze ook tegen computergestuurde tegenstanders entertainend. Toch merk je op alle vlakken dat het niet de hoofdmoot van de game is. Zo bevat de modus slechts één weinig geïnspireerd spelbord, waar je na een paar spelletjes ook op bent uitgekeken.

Mario Party: The Top 100 doet een verdienstelijke poging om de aantrekkingskracht van de serie naar de 3DS te vertalen, maar botst toch vooral op de beperkingen van de handheld voor dit soort partygames. De minigames zelf zijn top en bieden een mooie greep uit 20 jaar Mario Party, maar komen zelden volledig tot hun recht. Tenzij je vriendengroep vier 3DS'en bezit en iedereen bereid is om een hele avond naar zijn eigen schermpje te staren, ben je immers vooral aangewezen op de verschillende singleplayermodi. En die slagen er nooit helemaal in om je onder te dompelen in de heerlijke hectiek van de Mario Party-serie.

Mario Party: The Top 100 Michiel De Coninck Mario Party: The Top 100 moet het vooral van zijn singleplayer hebben, maar die volstaat niet om de game te dragen. 2018-01-02T19:03:00+01:00 3 5

Over de auteur

Michiel De Coninck

Michiel De Coninck

Redacteur

Michiel kijkt met veel nostalgie terug naar 'de goede oude tijd', toen de Sega Dreamcast nog hip was en DLC nog gewoon een expansion heette. Heeft verder een onverklaarbare voorliefde voor point-and-click adventure games.

Meer artikels van Michiel De Coninck

Reacties (1)

Verberg laag-scorende commentaren
Sorteer op
Threading

Gerelateerde content

Advertentie