Het werk van Vanillaware's grondlegger George Kamitani voor Dragon's Crown wordt nogal eens neergesabeld als seksistisch, puberaal en plat. Uitpuilende boezems en schaars geklede vamps zijn meer de regel dan de uitzondering in deze kleurrijke beat-'em-up voor PlayStation 3 en Vita. Nu de game daadwerkelijk uit is, wordt het grotere plaatje zichtbaar. Is Dragon's Crown vooral gemaakt om de op hol geslagen fantasie van een 14-jarige te plezieren, of schuilt er meer achter?

Hydeland is in gevaar. De koning is tijdens zijn zoektocht naar de legendarische Dragon's Crown verdwenen. In zijn afwezigheid vechten ministers, verdwaalde tovenaars, een jaloerse prins en zelfs een dansende muis om de macht. Jij bent een van de zes waaghalzen die naar de magische kroon op zoek zijn om zo het land voor de ondergang te behoeden. Voor zover het volstrekt voorspelbare verhaaltje, wat met zo'n beetje elke fantasy cliché dat je maar kunt bedenken doorspekt is.

Het verhaal dient vooral als kapstok voor de spectaculaire actie en de grootse gevechten tijdens je zoektocht naar de kroon. Kamitani bewees met de arcade klassieker Dungeons & Dragons: Tower of Doom de kunst van de 2D-brawler tot in de puntjes te beheersen. Ook Dragon's Crown is op en top beat-'em-up: met je held vecht je tegen grote hoeveelheden vijanden als orcs, wespen, mosmannetjes en hagedismonsters. Aan het einde van elk level kamp je tegen enorme, uitdagende eindbazen. Tot zover niets nieuws onder de zon, maar Dragon's Crown brengt toch ook veel vernieuwing.

Zo is het mogelijk je karakter uit te bouwen en te specialiseren. Door het oplossen van quests en het verslaan van bosses verzamel je vaardigheidspunten waarmee je nieuwe krachten koopt. De zes karakters hebben elk hun unieke speelstijl. Zo heeft de brede vechter vooral een verdedigende functie. Hij is zo gespierd dat Schwarzenegger met het schaamrood op de kaken zou weg schuifelen. Hij kan zijn enorme schild opwerpen om zijn groepsgenoten te beschermen. De sexy sorceress tovert genezend voedsel, roept griezelige skeletten op en verandert tegenstanders in slijmerige padden. Dit combineert ze dan ook nog eens moeiteloos met het in bedwang houden van haar immense boezem, wat regelmatig voor hilarische taferelen zorgt. En de robuuste, zo goed als vierkante dwerg smijt tegenstanders met een noodvaart door de lucht of slaat ze met zijn metalen hamers tot moes. Heerlijk over the top!

Het experimenteren met de verschillende klassen en hun vaardigheden speelt leentjebuur bij action RPG's als Diablo 3. Die vergelijking zie je ook terug in het verzamelen van schatten, die je karakters sterker te maken. Per karakter ben je beperkt tot een aantal slots om uitrusting in op te slaan. Deze gebruik je echter ook voor je spreuken en andere vaardigheden, waardoor je constant naar de perfecte combinatie van uitrusting en vaardigheden zoekt. Kies je voor een vuurbestendige ring of neem je toch die spreuk mee waardoor je de tijd kunt vertragen? Breng je een extra setje geneeskrachtige drankjes of liever die magische bezwering waarmee je kisten in behulpzame golems omtovert?

Amazon

Deze afwegingen maak je overigens bij grote voorkeur met een maat naast je op de bank. Niet alleen omdat de karakters en hun spreuken en vaardigheden goed op elkaar aansluiten, maar vooral omdat het samen buttonbashen, gillen en vloeken veel leuker is dan in je eentje. Wel kun je pas op de helft van Dragon's Crown gebruik maken van de online functies waarmee je samen met willekeurige spelers kunt spelen. Niet iedereen heeft vrienden die de fascinerende misvorming van Dragon's Crown begrijpen. In dat geval kies je ervoor om je groepsgenoten door de kunstmatige intelligentie te laten spelen.

Hoe aanstekelijk de actie ook is, je doet jezelf tekort als je niet stilstaat om de kleurrijke en even zo vaak bizarre wereld van Dragon's Crown te bewonderen. Geniepige goblins, trotse draken en jolige piraten; ze schitteren allemaal met evenveel liefde en oog voor kleurrijk detail op je beeldscherm. De ronduit schilderachtige gebieden van Hydeland zijn niet minder adembenemend. Zet de game op pauze, denk de interface weg, en je zou zomaar denken dat je naar een sprookjesachtig kunstwerk kijkt.

Lucain

Niet alles aan Dragon's Crown is echter even overtuigend. Zo is er aan het eind van elke gevechtsronde het omslachtige identificeren van je magische voorwerpen, wat geen enkele toegevoegde speelwaarde heeft. Ook kun je met een speciale cursor deuren openen en naar schatten in de achtergrond op zoek gaan. Dat klinkt leuk, maar met vier karakters, een handjevol volgelingen, magische tornado's en dan nog eens een stuk of tien monsters die door je beeldscherm springen, is het al druk genoeg. Op dat soort momenten is Dragon's Crown iets te chaotisch en onoverzichtelijk.

Ook de levels worden net iets teveel gerecycleerd, hoe mooi ze ook zijn. Er zijn maar negen verschillende gebieden en hoewel je halverwege de game in oude gebieden nieuwe wegen opent naar negen extra uitdagende eindbazen, had iets meer variatie niet misstaan. Qua speelduur zit het dan wel weer snor: op easy ben je ongeveer vijftien uur bezig. Daarna volgen Hard en Inferno. Voor je het maximum karakter level (99) hebt bereikt, ben je dus echt wel even bezig.

Door Dragon's Crown als een losgeslagen puberfantasie te omschrijven, doe je de game zwaar te kort. Niet alleen de borsten en de heupen zijn immens, alles aan deze verslavende en heerlijk speelbare brawler is buitensporig en overdreven. Dragon's Crown is een fantastische beat-'em-up en een van de beste co-op games die je dit jaar zult spelen.

8 /10

Wil je Dragon's Crown spelen? Het spel is nu verkrijgbaar op PlayStation 3 en PlayStation Vita.

ADVERTENTIE

Over de auteur

Mike van Schijndel

Mike van Schijndel

Redacteur

Naast een grote voorliefde voor indie games draagt Mike de PC een warm hart toe. Na een geflopte carrière als mondschilder klopte hij bij Eurogamer aan voor de gratis thee en koekjes.

Meer artikels van Mike van Schijndel