White Knight Chronicles (hands-on) Preview

Japanse ontwikkelaar Level-5 kennen we in het westen voornamelijk van de uitstekende Professor Layton-games. Iets minder bekend is misschien dat de jongens en meisjes ook verantwoordelijk waren voor onder andere de achtste Dragon Quest en ook Rogue Galaxy voor de PS2. Vreemd in de het RPG-genre zijn ze dus niet, vandaar dat er veel ogen gericht zijn op White Knight Chronicles.

Het is spijtig dat als er een compleet nieuwe franchise opgezet wordt – want een tweede deel is als het goed is al in ontwikkeling – dat er niet meer vrijheid genomen wordt om eens wat anders te doen met de wereld. Altijd weer die eeuwige kleine wezentjes met konijnenoren en mensen met kattenoren. Ook het verhaal waarin een jonge jongen op moet staan om een prinses, maar ook de wereld te redden zijn niet echt origineel te noemen.

Voordeel ervan is natuurlijk dat het allemaal wel direct weer vertrouwd aanvoelt. De rollenverdeling is duidelijk, en de speler kan zich richten op de game zelf. Het hergebruiken van deze standaardelementen heeft dus zijn voor- en nadelen. Maar gelukkig heeft Level-5 wel de moeite genomen om op andere punten te experimenteren.

Zo begin je met het maken van een personage en dat is heel erg uitgebreid. Je kunt echt van alles aanpassen, totdat je iets hebt waar jij je goed bij voelt. Vreemd is echter dat je niet met deze avatar speelt, maar dat hij als een party-member van de hoofdpersoon dient. Diegene loopt er dus telkens stil bij zonder echt iets toe te voegen. We hebben nog niet ver in het spel gespeeld, dus het is moeilijk om aan te geven hoe zich dit gedurende het spel ontwikkelt.

De kans is groot dat deze avatar verder gebruikt zal worden in de onlinemogelijkheden van het spel, nog iets nieuws in het genre. Of ja, helemaal nieuw is het natuurlijk niet, maar Level-5 leent elementen uit het MMORPG-genre. Zo kun je quests met je vrienden doen doen, en wordt er gebruik gemaakt van chatmogelijkheden en emotes. Deze online-elementen hebben we nog niet uit kunnen testen.

Natuurlijk wel het vechtsysteem, dat gebruikmaakt van een combinatie van realtime en turnbased. Het lijkt erg op dat van Final Fantasy XII, waarbij vijanden vrij over de wereld bewegen, jij de keuze krijgt om ze aan te vallen – of ze vallen jou aan – en start met vechten, maar je moet wel telkens wachten tot een ring in beeld compleet gevuld is totdat je een actie kunt doen.

Zodra je simpele acties doet verdien je AC-punten. Deze AC-punten kun je uitgeven aan sterkere acties. De acties zijn onderverdeeld in categorieën zoals shortsword, longsword, bow, elemental magic en dergelijke. Leuk is dat je zelf combo’s kunt maken van de acties die je vrijgespeeld hebt met dat personage. Zo kun je een rijtje acties aan elkaar verbinden, en in een enkele beurt loslaten op een vijand voor veel schade. Zo’n combo kost natuurlijk ook meer AC-punten.

De White Knight uit de titel slaat op een speciale kracht van hoofdpersoon Leonard. Wanneer hij met de prinses onder het kasteel wegvlucht van een monster, komt hij terecht bij een groot harnas. Hij raakt de boel aan, en van het één komt het ander. Vervolgens kun je zodra je zeven AC-punten gespaard hebt Leonard veranderen in de White Knight, waardoor je groter en sterker bent.

Maar eigenlijk is er buiten deze dingetjes weinig bijzonders aan White Knight Chronicles. Je hebt het eigenlijk allemaal al wel eens gezien en gespeeld, en daarnaast zijn de menu’s tijdens het spelen onhandig, de personages niet boeiend en het ziet er ook nog eens allemaal niet lelijk, maar ook niet mooi uit. Eentje om over te slaan? Dat willen we niet zeggen.

Want ondanks de voorgenoemde dingen, lijkt het wel een prettig spel te worden. Een prettige RPG zonder teveel rompslomp. Een simpel aanvalsysteem, een ongecompliceerd verhaal en een herkenbare sprookjesachtige wereld. Hoe bekend het ook allemaal is, het speelt wel prima weg.

We zijn wel heel benieuwd hoe de onlinekant van het spel gaat uitpakken, want dit kan het spel op een heel nieuw niveau interessant maken. Dat je een personage zowel in een uitgebreide singleplayer-game als in multiplayer opbouwt. Maar dit kunnen we pas testen met de volledige versie.

Het is voor Level-5 wel erg jammer dat het een wat ongelukkige timing qua release krijgt. Namelijk tussen Heavy Rain en Final Fantasy XIII in, twee games die hoogstwaarschijnlijk als een gek gaan verkopen voor de PS3, en dan valt White Knight er wat tussenin. Het spel is daarnaast een onopvallend product vanwege de weinige vernieuwingen die het brengt, helemaal tussen al die AAA-titels die het systeem gaan bestoken. Maar de tijd zal ons leren welk lot het spel is beschoren.