Warhammer Online: Age of Reckoning

De Led Zeppelin onder de MMO's.

Goed, het is weer zover. Ik geef het toe. Een spel heeft me opnieuw goed te pakken. Keith Bakker-aanhangers, voor zover die er zijn, hoeven niets te vrezen, want het is geen verslaving. Echt niet. Ik krijg immers geen afkickverschijnselen wanneer ik niet in de buurt van het spel ben en slapeloze nachten omdat ik er constant aan moet denken komen ook niet voor. Maar dat ik al te graag veel, héél veel tijd erin mag steken, is een ding wat zeker is. Overigens soms tot groot ongenoegen van mijn collega’s hier bij Eurogamer Benelux (sorry jongens!). Nu vraag je je misschien af: waar gaat dit over? Nou, over het nieuwste online rollenspel uit de stal van EA’s Mythic, Warhammer Online: Age of Reckoning natuurlijk!

En het is eigenlijk best vreemd dat ik zo veel tijd opoffer aan een MMO. Juist het arbeidsintensieve aspect van World of Warcraft - Het Grote Voorbeeld in MMO-land - staat mij tegen. Uren steken in een kerker en dan uiteindelijk met een grote rekening aan repareerkosten (al die klappen op je uitrusting gaan in de papieren lopen) en een lege digitale portemonnee, daar wordt niemand vrolijker van. Het was dan ook niet vreemd dat ik na ruim een half jaar de wondere wereld van Warcraft dan ook weer vaarwel zei. De magie was er wel (en nog steeds trouwens), maar ik persoonlijk zag er geen heil meer in, zelfs niet met de aanvulling The Burning Crusade.

Tussentijds waren er echter nog wel andere MMORPG’s zoals Lord of the Rings Online en Age of Conan. Eerstgenoemde was leuk, maar enigszins een WoW-kloon, de laatstgenoemde uiteindelijk een grote teleurstelling. Eén ding hadden beide spellen wel gemeen: nergens gaven ze me dat gevoel dat ik alleen maar in World of Warcraft had. Dat gevoel dat je in een omvangrijke en levendige wereld rondloopt, doordrenkt met een heerlijk fantasietintje en het besef dat het gevaar overal aanwezig is.

4

Kappers zijn duidelijk niet aanwezig in WAR.

Totdat Warhammer Online: Age of Reckoning om de hoek kwam kijken.

Hoewel deze MMO in wezen niet grandioos veel verschilt van de gameplay van Het Grote Voorbeeld (vrjiwel alles speelt hetzelfde, oogt hetzelfde en klinkt haast hetzelfde), doet WAR - zoals de makers het kindje liefkozend genoemd hebben - één ding uitzonderlijk goed: de Player versus Player-gevechten (hier in WAR heten ze overigens Realm versus Realm-gevechten). Want daar waar World of Warcraft zich in het begin voornamelijk richtte op het, al dan niet gezamenlijk, doden van beestjes en het doen van quests, ligt de focus bij WAR op oorlog. Heel veel oorlog. Dat merk je eigenlijk gelijk al vanaf het begin wanneer je met je nieuw aangemaakte personage het slachtveld betreedt. Overal gebeurt er wel wat; er rennen computergestuurde personages rond en er vinden gescripte gebeurtenissen plaats. Niemand is veilig in deze wereld.

Nou vraag je jezelf misschien af, wat voor wereld is dat dan? Nou ja, iedereen die bekend is met Warhammer (je weet wel, dat tabletop-spel voor mensen met teveel geld waar je dure poppetjes voor aan moet schaffen en ze ook nog eens zelf moet schilderen), weet dat het een wereld is die bevolkt is met Orcs, Goblins, Dwergen, Elven en Mensen. De typische fantasy-wereld dus. Ho, stop. Niet zomaar wegklikken. Het mag dan wel enorm standaard klinken, de twist in WAR is dat deze volkjes een stuk gemener en sadistischer zijn dan hun broertjes en zusjes uit bijvoorbeeld World of Warcraft. Een alternatief dat we maar al te graag zien.

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.