Wanted: Weapons of Fate

Wanted is niet erg wanted.

Geteste versie Xbox 360

Dat transmedia storytelling heel mooi kan zijn weten we van succesvolle producties als The Matrix en Lost. Zij hebben bewezen dat het fantastisch is om je favoriete serie te volgen via zowel internet, televisie, videogames of andere media. De Wanted-franchise waagt nu ook een poging om het verhaal op meerdere platformen te vertellen. Naast de comic en de gelijknamige film is er nu ook het spel Wanted: Weapons of Fate. Helaas laat dit spel zien dat transmedia storytelling ook een keerzijde heeft.

Als we allereerst naar de game zelf kijken is er eigenlijk nog weinig op aan te merken. Alles wat Weapons of Fate doet, doet het goed, maar meer ook niet. Je kunt deze shooter het best vergelijken met Gears of War, maar dan een lichtere variant. De levels zijn tamelijk rechttoe rechtaan. Het is vooral veel dekking zoeken en de massa’s vijanden uitschakelen met je pistool of uzi. Aan het einde van elk level wacht je een wat interessanter gevecht in de vorm van een baas of zelfs nog meer vijanden. Dit alles ziet er overigens niet onverdienstelijk uit. Weapons of Fate is misschien niet de mooiste game maar het loopt in ieder geval vloeiend, zelfs als er tientallen verschillende vijanden tegelijkertijd in beeld zijn.

2

Echt interessant wordt de game jammer genoeg nooit. In elk level moet je exact hetzelfde doen om maar weer een kleine stukje van de puzzel op te lossen. Dit gaat snel vervelen. Gelukkig bieden de bullet-time scènes nog wat troost. De bulletcurve techniek - zodat je een kogel in een boog om voorwerpen heen kan schieten - is zorgvuldig uitgewerkt. Je ziet jouw kogel in een prachtige slow motion scène op je tegenstander afvliegen om hem vervolgens in te zien storten; te gek. Ook kun je een vijand neersteken als hij te dichtbij komt. In een extreem bloederig tussenshot zie je vervolgens hoe hij op brute wijze wordt afgeslacht. Ten slotte heb je ook nog de interactieve filmmomenten. Hierin moet je je karakter in volledige slow motion langs talloze vijanden navigeren terwijl je verschillende targets probeert te raken. Het zijn leuke gimmicks maar het weet dit spel helaas niet uit de middenmoot te trekken.

Het probleem van Weapons of Fate moeten we niet zoeken in de gameplay maar bij het verhaal. Het verhaal in de game gaat namelijk verder waar de film geëindigd is. Je speelt de rol van de protagonist een aantal uren na het slot van de film. Het is dan ook geen echte filmgame maar ook niet echt een opzichzelfstaand verhaal. Op deze manier heeft de Zweedse ontwikkelaar GRIN zichzelf eigenlijk ondermijnd. Voor mensen die de film niet hebben gezien is deze game oninteressant en hoogstwaarschijnlijk onbegrijpelijk. Dit wordt nog eens extra bemoeilijkt doordat je in sommige missies met de vader van de hoofdpersoon speelt, die in het heden overleden is. Dit zijn dus flashbackscènes, iets dat is voor een onwetende speler helemaal niet duidelijk.

1

Wanted had juist door de verhaallijn de game naar een hoger niveau kunnen tillen. Mensen die de serie nog niet kennen worden nu namelijk niet geïnteresseerd voor de andere verhalen in strip- en filmvorm. De ontwikkelaars hebben transmedia storytelling duidelijk nog niet begrepen. Het principe werkt namelijk maar in twee gevallen. In het eerste geval is dat wanneer elk medium een eigen onafhankelijke verhaallijn behandelt. Het maakt dan niet uit waar je begint omdat het voor elk product een afgesloten geheel is. Je hebt het ene medium dus niet nodig om de ander te kunnen volgen. Het tweede geval geldt wanneer de serie zo populair is dat de kennis voor aangenomen kan worden. Bij The Matrix was dit mogelijk omdat bijna iedereen wel de achtergrond van het verhaal kende. Maar zelfs bij deze serie wordt nog rekening gehouden met mensen die het verhaal nog niet zo goed kennen. De aparte media vullen elkaar aan maar kunnen ook prima zonder elkaar bestaan.

Met Weapons of Fate zijn de makers er te veel van uitgegaan dat mensen het verhaal wel weten. Het is gewoon het vervolg van de serie op een ander platform en dat is een grote misvatting. Er wordt haast niets uitgelegd in het spel waardoor je echt moet weten waar het over gaat. Voor mensen die de film hebben gezien is het misschien interessant, maar voor die andere groep zou het spel over vanalles kunnen gaan. Er zijn dan eigenlijk ook twee beoordelingen te vergeven. Een 7 voor de mensen die de film hebben gezien en een 5 voor iedereen die niet met het cinematografische gedeelte bekend is.. Voor de eindbeoordeling gaan we hier mooi tussenin zitten.

6 / 10

Lees ons scorebeleid Wanted: Weapons of Fate Thom Stokkel Wanted is niet erg wanted. 2009-04-03T01:56:00+02:00 6 10

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.