Eurogamer.nl

Valkyria Chronicles • Pagina 3

Frisse wind binnen het tactische RPG-genre.

Toch stellen de dialogen en de manier waarop je ze te zien krijgt wat teleur, terwijl dit meestal hét argument moet zijn om met een rollenspel aan de slag te gaan. Terwijl Valkyria Chronicles draait op een prachtige engine en er daardoor ook heel smakelijk uitziet – vaak deed het geheel ons denken aan Eternal Sonata – laat men conversaties plaatsvinden door gebruik te maken van saaie talking head-segmenten waarbij alle ondersteuning voor de dialoog afhangt van de gezichtsanimaties van de personages. Spijtig genoeg loopt de lichaamstaal en de gesproken tekst niet gelijk en voelen sommige conversaties dus wat stijf aan. Gelukkig voorziet met bepaalde verhalende stukken dan weer van filmpjes, die wel erg knap gemaakt zijn. Doordat men gebruik maakt van een speciale techniek (de CANVAS graphics engine) lijkt het soms alsof je naar een bewegend schilderij aan het kijken bent.

Verder gaat het spel dieper dan je op de eerste gezicht zou denken. De eerste missies moet je enkel wat knallen, maar al snel ontdek je dat er heel wat meer dipegang verscholen zit onder de oppervlakte. Zo stijgen de statistieken van je manschappen niet enkel bij het stijgen in level, ze leren zo nu en dan ook passieve vaardigheden aan die in specifieke situaties van pas (of juist niet) kunnen komen. Zo kon mijn sniper een stuk minder goed schieten wanneer er rond hem allerlei andere soldaten stonden, omdat dat voor hem te druk was. Positioneer je de sluipschutter wat verder buiten het zicht van zijn collega's, dan steeg de kans dat zijn headshot daadwerkelijk het doel raakte aanzienlijk.

Ook is het mogelijk om al je wapens te upgraden, je tank uit te rusten met nieuwe onderdelen, als commandant speciale 'commands' aan te leren die effect hebben op heel je team en zelfs volledig optioneel stukken verhaallijn vrij te spelen door een journalist om te kopen die vervolgens je soldaten zal gaan interviewen. Gelukkig blijft Valkyria Chronicles steeds toegankelijk, wat bij andere tactische RPG's vaak niet het geval is. De menu's zijn duidelijk, het spel voorziet bij nieuwe mogelijkheden de juiste informatie en je zult nooit verdrinken in cijfertjes.

3

Het is een beetje spijtig dat Valkyria Chronicles niet is uitgerust met een multiplayer. De gameplay is namelijk om twee spelers van vlees en bloed te ondersteunen, terwijl een coöperatieve modus een welkome toevoeging had kunnen zijn. De ontwikkelaar maakt dit deels goed door Skirmish-missies aan het spel toe te voegen. Deze hebben niets te maken met het hoofdverhaal, maar zorgen wel voor extra ervaringspunten en geld. Bovendien rekken ze de levensduur van het spel zonder overbodig en nutteloos aan te voelen.

Valkyria Chronicles is een degelijke tactische RPG geworden die wat vernieuwing binnen het nogal statische genre brengt. Hier en daar zit de balans niet goed en bepaalde dingen voelen een beetje onlogisch aan, maar de overkoepelende gameplay is erg solide. Fans van dit soort spellen mogen deze titel zeker niet laten liggen, terwijl Valkyria Chronicles voor mensen die tactische rollenspellen tot nu toe ontoegankelijk vonden de uitgelezen kans is om dit genre te verkennen.

8 / 10

Valkyria Chronicles Philip Cremers Frisse wind binnen het tactische RPG-genre. 2008-10-30T10:40:00+01:00 8 10
ADVERTENTIE

Reacties (2)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.