Eurogamer.nl

The Saboteur

Listen very carefully, I shall only say this once.

De Tweede Wereldoorlog kent genoeg bizarre verhalen. Britse soldaten die zichzelf concentratiekampen in laten smokkelen, meisjes die jaren verscholen zitten in een achterkamer en een Engelse officier die alleen het slagveld opging wanneer hij zijn zwaard en doedelzak bij zich had. The Saboteur is ook gebaseerd op een persoon die echt bestaan heeft. De game laat dan ook perfect zien dat oorlog niet altijd leuk is.

Een klein geschiedenislesje. De hoofdpersoon uit The Saboteur heet Sean Devlin. Hij is lichtjes gebaseerd op William Grover-Williams, een professioneel racecoureur die – naast heel hard rijden – ook nog eens een agent was voor de Britse inlichtingendienst. Hij hielp het Franse verzet in haar strijd tegen de altijd gemene Nazi's. Meneer Grover-WIlliams werd echter na een tijdje opgepakt, verhoord en overgeplaatst naar het interneringskamp Sachsenhausen. Vergelijk dat maar eens met de miljoenentrailers en pitspoezen die je tegenwoordig ziet bij races.

Maar terug naar Sean Devlin, protagonist in The Saboteur. Ook hij is een racecoureur die het aan de stok krijgt met de Nazi's en het Franse verzet zal helpen. Na een verloren race in het Duitse Saarbrücken wil hij de valsspelende winnaar een lesje leren. Devlin wil de auto van zijn tegenstander slopen, maar komt er en passant achter dat zijn rivaal niet alleen uitstekend een auto kan besturen, maar ook nog eens uitzonderlijk goed mensen kan martelen. Onze eigen Sean weet te ontsnappen uit de gigantische fabriek annex Nazihoofdkwartier waar hij vastgehouden wordt en vlucht naar Frankrijk.

1

Vanaf hier begint het spel eigenlijk pas echt. Je bevindt je in Parijs tijdens de Tweede Wereldoorlog, een stad waar niemand is wie hij zegt dat hij is, sigaretten net zo'n vereiste zijn als water en sexy danseressen als paddestoelen uit de grond komen. Voor iedereen die ooit in Parijs is geweest zal het een feest van herkenning zijn, maar wel op een beetje vreemde manier.

De stijl van The Saboteur is namelijk op zijn minst speciaal te noemen. Het grootste gedeelte van het spel zul je in zwart/wit spelen. Het is een grafische weergave van hoe goed het verzet het doet in de stad. Jaag jij de Nazi's weg uit een bepaald gebied – we noemen een Montmartre – dan zal de kleur in het dagelijkse leven terugkeren. Zo kun je dus tijdens het spelen zien welke delen van de stad al onder het juk van de Nazi's zijn ontsnapt en welke niet.

Natuurlijk laten de Duitsers je niet zo maar je gang gaan. Ze zullen er alles aan doen om jou tegen te houden je doel te bereiken. Dat betekent dat ze je achtervolgen, beschieten en proberen koud te maken door je harses in te slaan. Raak je in gevecht met de Duitsers in een gebied dat nog in hun bezit is, dan heb je het een stuk moeilijker dan wanneer je in een gebied vecht waar het verzet een stuk sterker is.

2

Sean heeft een aantal trucjes die hij kan doen. Natuurlijk is hij – ondanks dat hij een racecoureur is – perfect getraind met pistolen en machinegeweren. Zelfs een Panzerfaust (soort raketwerper) heeft geen geheimen voor de beste man. Daarnaast kan hij ook nog eens uitstekend overweg met zijn vuisten. Sean is een Ier, dus dit is niet geheel verrassend.

Maar dit is meteen waar The Saboteur flink de mist ingaat. Het schieten werkt namelijk niet lekker. Het richten gaat veel te losjes en voelt simpelweg niet fijn aan. Je hebt constant het idee dat je alles raakt behalve de Nazi's. Gelukkig kunnen de Duitsers maar een paar kogels hebben voordat ze het loodje leggen. Hetzelfde geldt voor het vechten met je handen. Je hebt wel een algemeen idee waar de vuist naartoe gaat, maar het kan net zo goed zijn dat je opeens een hele andere kant opslaat en daardoor je vijand mist.

ADVERTENTIE

Reacties (2)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.