The Legend of Spyro: Dawn of the Dragon

Afsluiting van een trilogie.

Geteste versie PlayStation 3

Tien jaar geleden maakte we voor het eerst kennis met Spyro, het kleine paarse draakje. Na vele vervolgen en spin-offs besloot ontwikkelaar Krome Studios in 2006 de serie opnieuw uit te vinden door The Legend of Spyro: A New Beginning te ontwikkelen voor de PlayStation 2 en GameCube. Het was het eerste deel van een trilogie, waarvan de afsluiter nu in de winkels ligt.

De eerste twee delen van de trilogie waren niet de beste games. Zowel A New Beginning als The Eternal Night hadden veel ruimte voor verbetering, met telkens de hoop dat dit in het volgende deel wel verholpen zou zijn. Nou helaas, want Krome Studios heeft hier weinig moeite voor gedaan. Veel reden om de spelmechanieken overhoop te halen hebben ze ook niet, want de games verkopen toch wel. Maar laten we het spel niet direct afbranden, want wij weten ook wel dat kinderen lang niet zo kritisch zijn als wij, en ze het liefst gewoon een leuk avontuur willen beleven met een leuk personage. Karige besturing met dito camera boeit dan niet zoveel.

Dawn of the Dragon speelt zich enkele jaren na het vorige deel af. Spyro en Cynder, het draakje waar Spyro het eerder het nog tegen op nam, worden samen uit een soort bevroren staat ontwaakt om de wereld te redden. De twee draakjes hebben al hun strijd uit het verleden naast hun neergelegd en zijn nu de beste vrienden. Gelukkig maar, want ze worden doormiddel van magische halsbanden gedwongen om het hele avontuur zij aan zij te vechten.

In gameplaytermen betekent dit dat het spel compleet in coöp gespeeld dient te worden, of met een AI of met een extra menselijke speler. Het lijkt erg op de manier waarop ook de LEGO-games gespeeld worden. Je kunt de andere speler prima door een AI laten overnemen, maar het leukst is het natuurlijk om met twee spelers het verhaal door te gaan.

Ook nieuw is de mogelijkheid dat beide draken op elk moment in het spel kunnen vliegen. Een logisch gevolg van het draak zijn zou je denken. Dawn of the Dragon is een episch spel waarbij je vaak grootse wezens moet zien te verslaan en daar is de mogelijkheid om te vliegen zeker nodig. Toch blijft Spyro in essentie een platform-game, dus is er besloten om restricties aan het vliegen te leggen.

1

Bij platformstukken kun je op bepaalde vlakken laag en op andere punten plots hoog vliegen. Hierdoor word je gedwongen om je toch met de platformelementen te bezig te houden, zonder dat de vrijheid van het vliegen je wordt afgenomen. Dit werkt heel verwarrend en desoriënterend. Je kunt bijvoorbeeld goed zien waar je heen wil, maar zodra je er heen wil vliegen word je naar beneden gedrukt omdat de makers willen dat je een onhandige klim en klauter-route neemt.

Maar dat gezegd doet dit laatste deel in de trilogie haar best om echt iets groots neer te zetten. Zo begint de ellende al bij de start van een spel als je een groot monster achter je aan krijgt, later wordt het alleen maar grootser als een groot wezen dient als één gigantisch level, en natuurlijk eindigt het met een episch eindgevecht. Maar zo goed Spyro slaagt in het neerzetten van een prima verhaal met een potentie van een prachtige meer volwassen Spyro-game, faalt het op andere fundamentele vlakken.

2

De kerngameplay is op zich heel simpel. Je gebruikt je draakje, het maakt niet uit welke, om vele vijanden te verslaan. Dit kan met de drie aanvalsknoppen ,of door een elementale aanval te doen. Spyro heeft meer de standaard mogelijkheden namelijk vuur, bliksem, ijs en aarde. Maar omdat Cynder verbonden is geweest met het kwaad, kan zij donkere en meer mysterieuze aanvallen doen zoals gif, angst, schaduw en als de meest normale: wind. Zover weinig problemen, maar zodra het op de puzzel- en platformstukken aankomt gaat het mis.

Allereerst zijn veel puzzels gewoonweg niet logisch, en ligt de oplossing lang niet altijd voor de hand. Daarnaast werkt de combinatie van de besturing en camera vaak frustrerend. Spyro loopt bijvoorbeeld regelmatig naar de camera toe in plaats er van af zodat je niet eens ziet waar je naartoe loopt. Extra frustrerend is de complete onduidelijkheid over wat er van je verwacht wordt, wat het volgende is wat je moet doen en waar je dit kunt vinden. Voor een kindergame als The Legend of Spyro is het toch wel een minimaal vereiste dat het toegankelijk is.

Eigenlijk is het heel simpel. Als je de vorige twee titels in deze trilogie hebt gespeeld en daar van hebt genoten, of gewoon wil weten hoe het verhaal verder gaat, dan kun je ons commentaar compleet negeren en lekker verder spelen. Ben je nieuw in het verhaal, of denk je er aan dit voor de kids te kopen, dan zal ik toch even blijven rondkijken, want er is zoveel beters op de markt. Denk bijvoorbeeld eens aan de LEGO-games.

5 / 10

Lees ons scorebeleid The Legend of Spyro: Dawn of the Dragon Erwin Vogelaar Afsluiting van een trilogie. 2008-11-13T13:36:00+01:00 5 10

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.