The Chronicles of Spellborn Review

Vroeger waren MMO's spellen waarmee enkel de harde kern aan de slag kon gaan. Games als Ultima Online, EverQuest en als meest recente voorbeeld, Final Fantasy XI, zijn massive multiplayer online role playing games (wat blijft het toch een heerlijke benaming) waarbij je echt het onderste uit de kan moet halen om progressie te boeken. Net zoals we dat in meerdere genres zien is de gemiddelde MMO tegenwoordig een stuk toegankelijker geworden, met name sinds het fenomeen World of Warcraft op de markt is verschenen. Of dit een positieve evolutie is laten we in het midden, maar zoals bij alles zal er altijd een groepje mensen achterblijven die liefst zouden hebben dat alles weer terugkeert naar hoe het vroeger was.

The Chronicles of Spellborn lijkt als een godsgeschenk uit de hemel te zijn gekomen voor deze minder talrijke, maar daarom niet onbelangrijke verzameling gamers die liever wat minder bij het digitale handje worden gehouden. De complexiteit van deze gloednieuwe MMO stijgt nooit tot het niveau van de Ultima-reeks, maar de harde kern zal zeker enkele elementen in dit spel, dat trouwens werd gemaakt op Nederlandse bodem, terugvinden waar ze al lang op zitten te wachten.

Wat meteen opvalt is dat de queesten, opdrachten en haal-m'n-sokken-eens-uit-de-droogkast-verzoekjes wat minder makkelijk zijn om tot een goed einde te brengen. Terwijl je in zowat elke hedendaagse MMO steevast aanwijzingen krijgt waar de benodigde objectieven zich bevinden, zul je in Spellborn goed moeten luisteren naar wat de opdrachtgevers te vertellen hebben. Alle informatie over je quest zal overigens wel bijgehouden worden in een soort van dagboek, maar het uitvoeren ervan vergt wat meer inspanning van je dan gebruikelijk.

Zo krijg je heel vroeg tijdens je reis doorheen de wereld van Spellborn – een vers universum compleet met een zelf verzonnen en rijke historiek – al te maken met een queeste waarin je raadsels moet oplossen om objecten binnen de omgeving op te sporen. Aan de hand van cryptische omschrijvingen moet je de voorwerpen zien te vinden, waarbij het enige visuele hulpmiddel wat kleine stipjes op je minimap zijn die oplichten wanneer je enkele meters van het object staat.

Spijtig genoeg zijn niet alle opdrachten even interessant en moet je meer dan eens tien varkensneuzen, drie hazentepels en zes oogballen van een blinde oorworm – bij wijze van spreke – bij elkaar rapen. Wel heeft de ontwikkelaar haar best gedaan om de quests op een luchtige, vaak erg Brits getinte manier aan de man te brengen. De ene keer werkt dit uitstekend en komt er soms een glimlach naar boven, om een kwartiertje later alweer het gevoel te krijgen dat sommige teksten houterig en vooral rommelig aanvoelen.

Het is vooral opvallend dat je op regelmatige basis de mogelijkheid krijgt om tijdens gesprekken met opdrachtgevers zelf een antwoord te plukken uit enkele mogelijke reacties. Verwacht geen consequenties die qua schaal te vergelijken zijn met het nemen van beslissingen in Mass Effect, maar eerder subtiele nuances in de repliek die de persoon tegenover je richting je persoontje zal ventileren. Het is verfrissend om deze vorm van interactie terug te vinden in een MMORPG, zeker als je weet dat het oplossen van queesten door dit systeem een stuk persoonlijker aanvoelt.

De wereld waarin je je ding doet ziet er mooi en fris uit. De architectuur die je te zien krijgt kent verschillende stijlen, gaande van gotisch tot compleet zelf verzonnen, fantasierijke structuren. Bovendien is The Chronicles of Spellborn uitgerust met een rustgevende soundtrack die tijdens gevechten lekker aanzwelt. Om een aanvaardbaar grafisch plaatje tevoorschijn te toveren moet je bovendien geen bakbeest van een pc in huis hebben, wat zeker een pluspunt is voor een MMORPG.

Hoe mooi sommige plekjes er ook uit mogen zien, zo leeg voelen andere locaties aan. Dat komt deels doordat Spellborn momenteel nog niet massaal bevolkt wordt door spelers, maar ook qua inkleding had men hier en daar best voor wat meer detail mogen zorgen.

Hét punt waardoor The Chronicles of Spellborn echter tussen de massa opvalt is de manier waarop je aan gevechten deelneemt. Niet langer hangt de schade die je aanbrengt af van – al je erbij gaat nadenken – statistiekjes en cijfers die nep en ingewikkeld aanvoelen. In Spellborn draait alles om vaardigheid, en dat is een welkome afwisseling. Niet langer klik je maar wat spreuken en aanvalsbewegingen aan in je toolbar waarna de actie automatisch volgt, zonder dat je eigenlijk aan het opletten bent. In deze MMO is die tijd voorgoed voorbij en vergt elk gevecht een portie aandacht en intelligentie van je.

Ten eerste moet je in Spellborn daadwerkelijk zorgen dat je aanvallen je vijand raken door je cursor naar diens lichaam te richten. Vooral bij het schieten van pijlen is dit systeem erg indrukwekkend doordat je heel precies één bepaalde vijand uit een groepje snoodaards kunt lokken. Het natuurlijke gevolg is dat de tegenstander woedend je kant op komt gelopen, waarna het eigenlijke gevecht van start kan gaan. En vechten, dat doe je aan de hand van de uiterst interessante en veelzijdige Skill Deck.

Dit ding valt misschien nog het best te vergelijken met de draaiende componenten in een typische gokkast uit een casino. Het roterende wiel kan uitgerust worden met allerlei skills die je jezelf kunt aanleren telkens je een level stijgt. De Skill Deck bestaat uit meerdere rijen, elk weer bestaande uit meerdere slots, waarin je de vaardigheden, spreuken en buffs kunt plaatsen die jij wilt gebruiken tijdens gevechten. Klinkt erg gewoontjes, was het niet dat de Skill Deck zichzelf voortdurend aanpast na elke actie die jij onderneemt.

Beeld je bijvoorbeeld in dat je in de eerste rij vol met vaardigheden de optie kiest om een pijl te lanceren. Je personage zal dit uitvoeren, maar vervolgens verdwijnt de rij die je net voor je had om plaats te maken voor de onderliggende verzameling aan skills. Opnieuw maak je de keuze uit één van de beschikbare mogelijkheden, om vervolgens de voorgaande rij weer terug te zien keren. Een erg simpel systeem dat naarmate je meer vaardigheden krijgt, steeds complexer gaat worden en zal uitgroeien tot een nagenoeg onuitputbare bron van creativiteit.

Je moet er namelijk voor zorgen dat je de juiste vaardigheden in de juiste rij zet, en dat de juiste skills meteen daarop volgen om een soort van flow te creëren. Sommige aanvallen hebben namelijk nadat je ze gebruikt hebt een tijdje nodig voordat ze opnieuw geactiveerd kunnen worden, waardoor de daarop volgende skill net lang genoeg mag duren zodat je meteen weer je vorige vaardigheid kunt gebruiken. Bovendien zijn er, zoals we al aanhaalden, nagenoeg geen statistieken in het spel aanwezig, waardoor de manier waarop je je Skill Deck uitrust van cruciaal belang is. Denk echter niet dat dingen als snelheid en kracht volledig naar de achtergrond zijn geschoven. Deze aspecten behoren nog steeds tot de MMO-cocktail, maar je zult ze voornamelijk beïnvloeden door de juiste skills te gebruiken op het juiste moment, en dus niet door een bepaald magisch harnas of zwaard te hanteren.

De combinatie van dynamisch mikken en de diepgang van het Skill Deck-systeem zorgen ervoor dat Spellborn een zeer actieve MMO is geworden. Zelfs zo actief dat nieuwkomers soms het bos door de bomen niet meer zullen zien. Aan de andere kant zullen spelers die zich geroepen voelen om gevechten tactisch aan te pakken Spellborn het einde vinden. Momenteel heeft het spel spijtig genoeg nog te kampen met servers die zorgen voor wat vervelende vertraging tussen het klikken op een skill en de uitvoering daarvan, maar de ontwikkelaar heeft nu al plannen om Spellborn in januari van een grote update te voorzien.

Hoe diepgaand de gevechten ook mogen zijn, zo simpel heeft men het gehouden om een personage aan te maken. Er zijn aardig wat mogelijkheden om je avatar meteen uniek te maken door je eigen outfit samen te stellen, maar er zijn slechts twee rassen beschikbaar waarmee je aan de slag kunt gaan, zijnde de Humans en de Daevi. Deze twee facties zijn voornamelijk qua uiterlijk verschillend en delen wreedzaam een gemeenschappelijke starting zone. Uiteraard zijn er meerdere beroepen waaruit je kunt kiezen, elk met verschillende vaardigheden als resultaat.

Er valt nog veel te vertellen over The Chronicles of Spellborn, maar net zoals bij elke MMORPG ontdek je pas echt hoe het spel speelt nadat je er enkele maanden mee hebt doorgebracht. Zo valt het nog af te wachten hoe het momenteel nogal slap aanvoelende PvP-systeem uit de verf zal komen, hoe de balans tussen de verschillende beroepen aanvoelt en hoe de community zal reageren op het veeleisende vechtsysteem. Wij zien echter potentieel in The Chronicles of Spellborn en feliciteren de makers van het spel met de dappere keuzes die ze hebben gemaakt.