Shaun White Snowboarding

Voorlopig geen heropleving van het genre.

Het sportgenre zegt me niet veel. Een avondje FIFA spelen staat voor mij gelijk aan twee afleveringen van The Bold and the Beautiful na elkaar kijken, en dat samen met je schoonmoeder op de bank terwijl ze je foto's uit haar jeugd laat zien. Vreemd genoeg kan ik wel genieten van titels als MotorStorm en Tony Hawk, spellen die de bijhorende sport lekker extreem in beeld brengen. Zo wist een paar jaar geleden ook de SSX-reeks, waartoe een verzameling sublieme en vooral erg overdreven snowboardgames behoren, mijn aandacht te trekken.

Zelfs de Amped-serie en het sublieme 1080° Snowboarding voor de Nintendo 64, spellen die toch een stuk realistischer zijn dan SSX, draag ik een warm hart toe. Het was met andere woorden snel duidelijk wie aan de slag mocht gaan met Shaun White Snowboarding, de allereerste en vooral erg ambitieuze snowboardgame van Ubisoft. Voor het eerst zag ik dit spel op de voorbije UbiDays, waar menig PR-dame mij probeerde te overtuigen dat dit dé revolutie binnen het genre zou worden. Toegegeven, sinds het Ubisoft-feest had ik er veel vertrouwen in dat Shaun White het gevoel van snowboarden op een voortreffelijke manier zou kunnen neerzetten. Spijtig genoeg is niets minder waar en vervloek ik nu de PR-dames die me toen hebben weten te verleiden, zowel omtrent de kwaliteit van het spel als daarbuiten.

Het spelen van Shaun White Snowboarding heeft een vreemd effect op een mens. Je merkt dat er iets ontbreekt, maar weet niet precies wat. De controller voelt opeens niet meer goed aan en je zetel lijkt je steeds weg te duwen. En dan zie je opeens het licht: je hebt zin om SSX nog eens van onder het stof te halen! Misschien is dat wel de grootste verdienste van het sneeuwspel van Ubisoft: je activeren om oude titels weer in je console te stoppen.

1

Maar laten we het even over de game zelf hebben. Shaun White Snowboarding laat je een personage aanmaken waarmee jij als beginnende snowboarder aan de slag mag gaan. Al snel merkt Shaun White, een hippe boarder die binnen het milieu het equivalent van iconen als Tony Hawk en Matt Hoffman is, dat er wel potentieel in je zit en neemt hij je onder zijn vleugels. Als opdracht krijg je om een hoop emblemen te verzamelen die Shaun en zijn – overigens net zo hippe – vrienden doorheen de omgeving hebben verstopt. Vol goede moed stap je op je met groeihormonen geïnjecteerde skilat en begin je te glijden.

En al meteen voel je aan dat de besturing een beetje vreemd doet. Het is een hels karwei om snelheid te halen, bij de minste aanraking van een object valt je digitale evenbeeld – al ging deze redacteur op pad met een welgevormde dame – op de grond en het uitvoeren van stoere trucjes, zoals grinden op de daarvoor aanwezige baren, blijkt haast onmogelijk te zijn. Kenners zullen nu meteen aanhalen dat dat net realistisch is. Wanneer je 'in het echt' voor het eerst een snowboard onder je voeten hebt hangen kun je ook niet meteen alles doen waarvan je al jaren droomde. Op dat vlak heeft Ubisoft met andere woorden prachtig werk weten af te leveren, al is dat natuurlijk niet bepaald een compliment.

2

Jammer is dat je in Shaun White nooit, zelfs niet na een hele tijd te trainen, het gevoel zult krijgen dat je de sport echt onder de knie hebt. Het principe “easy to pick up, hard to master” is hier niet van toepassing, omdat het simpelweg niet uitmaakt hoe lang je het spel speelt: de besturing blijft onhandig. Ook het feit dat de animaties er rommelig en vooral niet vloeiend uitzien helpt niet bepaald. Zo zul je je boarder meermaals na het uitvoeren van een grab, plant of grind onnatuurlijke stuiptrekkingen zien krijgen wanneer hij of zij weer op de grond aankomt.

Ga je online spelen, een van de belangrijkste mogelijkheden binnen Shaun White, is het echt huilen met de pet – of muts compleet met een pluizig bolletje – op. Doordat de verbinding niet helemaal lekker loopt hakkelen alle andere spelers wat in het rond en lijkt het wel alsof ze stuk voor stuk last hebben van een pijnlijke zenuwaandoening. Wel is het leuk dat je op een relatief simpele manier een volledige berg voor jou en je vrienden kunt 'afhuren' om daar samen wat rond te glijden (al verloopt dat dus niet zo lekker) of om gewoon een sneeuwbalgevecht te houden.

Reacties (4)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.