Resonance of Fate

tri-Ace komt met vernieuwing.

Het JRPG-genre houdt zich star vast aan conventies om gamers maar een vertrouwd gevoel mee te geven. Games beginnen daardoor al snel op elkaar te lijken en dan valt het goed op als een titel het eens helemaal anders doet. Resonance of Fate is zo’n titel en ligt komende week in de winkels.

Misschien is de release vlak na ‘blockbuster’ Final Fantasy XIII niet zo handig, omdat Square-Enix een grote schaduw werpt om onder te staan. Maar nu biedt Resonance of Fate wel een alternatief voor die game die volgens de fans teveel heeft moeten inleveren om zo toegankelijk mogelijk te zijn. Dit door een lineair spelverloop en een overdaad aan filmpjes voor het verhaal.

Resonance of Fate staat daar recht tegenover. Het is een moeilijke game waar je ingegooid wordt en maar zelf moet uitzoeken hoe het allemaal werkt, en zeker in de eerste uren constant aan het leren bent wat er nou eigenlijk van je verwacht wordt. Daarnaast heb je – tot in logische beperkingen – de vrijheid om te doen wat je wil met de nodige sidequests en is het verhaal nauwelijks van belang.

Gameplayvideo van Japanse versie.

Wat het verhaal in Resonance of Fate vooral doet is een context bieden. De mensheid is bijna uitgestorven door giftige stoffen in het klimaat en om te overleven is er een gigantische toren gebouwd. Deze toren is eigenlijk een grote machine waarop mensen op verschillende niveaus leven. Het is een oude machine, eentje vol geheimen. En wat is het probleem van oude machines? Die dreigen stuk te gaan.

De mechanische wereld biedt een leuke achtergrond, met stadjes waarin overal draaiende onderdelen te zien zijn. Het is een grauw aangezicht, maar sfeervol is het zeker. Zodra je het eerste stadje uitstapt kom je terecht op de wereldmap en dat is even schrikken, want ontdekking gaat op een hele nieuwe en leuke manier.

5

De toren is compleet opgedeeld in hexagonen waarin je een pad moet zien te openen om naar een andere locatie te kunnen gaan. Door te vechten of door quests te volbrengen krijg je hexagoonpatronen en dan wordt het puzzelen om alles goed te passen. Weet je op een bepaald niveau alle hexagonen te openen dan krijg je een fijne bonus, dus het is zeker de moeite waard en ook echt leuk om alles vrij te spelen.

Wat dit nog extra interessant maakt zijn de gekleurde hexagonen die je alleen open kunt maken met hexagoonpatronen met die specifieke kleur. Verbind je die hexagonen van dezelfde kleur vervolgens met een Energy Station, dan krijgen al die hexagonen een bonus voor tijdens de gevechten. Bijvoorbeeld minder random battles, of juist meer zeldzame items. Is het je nog niet helemaal duidelijk? Houd je dan maar vast, want bij het vechtsysteem zullen je oren helemaal gaan klapperen.

Reacties (1)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.