Persona 4

"Last but definitely not least!"

Geteste versie PlayStation 2

Ga er maar eens naast staan; de PlayStation 2 is al een dikke acht jaar op de markt, de opvolger ligt lang en breed in de winkels maar nog steeds verschijnen er met regelmaat topgames voor Sony’s antieke zwarte rammelbak. Wie dacht dat het na God of War II gedaan was met de kwaliteitstitels, heeft het goed mis. Persona 4 is waarschijnlijk de échte zwanenzang van de PS2 en is in zijn eigen recht een game die staat als een huis.

De Persona-reeks van Atlus geniet in onze contreien waarschijnlijk veel minder populariteit dan bijvoorbeeld Final Fantasy. Dit komt door het feit dat de games pas met de derde iteratie hier verschenen en vanwege de ietwat ontoegankelijke natuur van de games. Persona 3 (en de voltallige uitbreiding FES) verscheen eindelijk ook hier vorig jaar en de game wist zich te onderscheiden door de aantrekkelijke mix van twee verhaallijnen waarin het onderhouden van een sociaal leven een cruciale rol speelt. Persona 4 gaat verder met dit basisprincipe, maar verbetert zijn voorganger op elk denkbaar front.

In Pesona 4 speel jij een buitenlandse uitwisselingsstudent de naar het Japanse stadje Inaba vertrekt om daar een schooljaar te volgen. Kort nadat je in je gastgezin bent opgenomen, wordt het stadje opgeschrikt door een reeks onverklaarbare moorden. De politie weet zich geen raad en jij besluit met je nieuwe schoolmaatjes het recht in eigen hand te nemen en uit te zoeken wat er gaande is. De moorden blijken verband te houden met het zogenaamde Midnight Channel Het kanaal wat ‘snachts om 12 uur in een bepaalde nacht op televisie komt. Dit uitzonderlijke tv-kanaal blijkt een poort te zijn naar een parallelle, occulte wereld. Er blijkt niets anders op te zitten dan zelf de sprong te wagen en eigenhandig uit te zoeken wat het Midnight Channel precies inhoudt en wat de relatie is met de moorden.

1

Zoals eerder gezegd onderscheidt Persona zich door de tweedeling in verhaallijnen. Aan de ene kant ben je een gewone scholier die zijn best moet doen op school en sociale contacten moet onderhouden. Aan de andere klant ben je actief in de occulte wereld waar je de beschikking hebt over je persona; een schim die in je zelf huist die je voor je kunt laten vechten. Op den duur kun je aan nieuwe Persona’s komen en wordt het zelf mogelijk om Persona’s met elkaar te kruisen, teneinde een nog sterkere Persona te broeden. De twee werelden houden echter wel verband met elkaar. Je vriendengroep vergezelt je door beide werelden en je relatie met hen in de echte wereld, heeft ook invloed op die in de occulte wereld. Word je goede vrienden met een bepaald persoon op school, dan kan deze bijvoorbeeld in een gevecht een fatale klap opvangen die eigenlijk voor jou was bedoeld.

2

Perona 4 ontsnapt niet aan de gebruikelijke RPG-conventes, maar weet deze op een originele en eigenzinnige manier te gebruiken in het spelverloop. Ook in deze game is het van belang om je personages sterker te maken door levels te groeien en hoe meer je je Persona’s gebruikt, des te krachtiger deze zullen worden. In je dagelijkse leven kun je daarnaast gebruik maken van Social Links. Ga je bijvoorbeeld naar een sportclub of trek je vaak met een bepaalde groep mensen op, dan kan je affiniteit met een bepaalde soort persona sterker worden. Dit voordeel tref je dan weer op het slagveld. Het is fantastisch om te zien hoe verschillend de twee werelden zijn, maar dat ze door strategie toch altijd met elkaar verbonden zijn. Daarnaast is het dagelijkse leven een meer dan welkome afwisseling op het vechten in de occulte wereld, maar raakt de balans nooit zoek. Denk nou alsjeblieft niet dat het sociale leven in persona een goed substituut is voor (een gebrek aan) dat van jezelf, want dat is natuurlijk het andere uiterste.

Reacties (1)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.