Klonoa: Door to Phantomile Review

Pagina 1 of 2. Pagina 2

New Play Control. Zo heet de Nintendo lijn van gouwe ‘ouwe’ games die we op de Gamecube speelden (of zelfs nog op de Wii met Metroid 3 later dit jaar). De succesvolle games kunnen nu ook door ‘die andere doelgroep’ gespeeld worden. Of mocht je toevallig de eerste release gemist hebben dan pak je hem nu mee op de nieuwste console. Een succesformule moet Namco Bandai gedacht hebben, aangezien oldtimer Klonoa nu ook op de Wii te spelen is.

De bovenstaande vergelijking is echter niet helemaal eerlijk. Klonoa is namelijk een remake van een twaalf jaar oude game in plaats van een twee jaar oude. In 1997 verscheen de game voor de PSX. Het destijds was een zeer vermakelijke 2D platformer en op de Wii is er qua levels en gameplay nauwelijks iets veranderd. Weet Klonoa na zoveel jaar nog te imponeren?

Het spel voelt sowieso aan of je een game uit de jaren ’90 speelt, maar dat hoeft zeker niet slecht te zijn. Alleen al het genre. Hoe vaak kom je nu nog een echte platformer tegen? We hebben er een paar op de Wii gehad en LittleBigPlanet op de PS3, maar dat was het eigenlijk wel zo´n beetje. Daarnaast kent Klonoa een klassieke levensstructuur en is het bij game over helemaal opnieuw beginnen in het level. Ook de dialogen en voice-acting zijn ouderwets tergend, hoewel deze speciaal voor de remake erin zijn gestopt. Het geeft allemaal wel een gevoel van nostalgie.

Het verhaal wordt nooit echt heel duidelijk verteld, maar jij speelt met het katachtige konijn/konijnachtige kat Klonoa die samen met zijn nutteloze luchtbel-vriend, Hewpoe, op een dag een gevaarte ziet neerstorten in een berg. Wanneer je op onderzoek uitgaat blijkt dat de slechterik Ghadius de Maangod Lephise heeft ontvoerd en een nachtmerriewereld wil creëren. Het verhaal is nergens origineel, maar een schitterend cadeau blijft met lelijk inpakpapier ook leuk.

Om het avontuur tot een goed eind te brengen reis je door verschillende levels, die dankzij de grafische update er heel mooi, warm en kleurrijk uitzien. Je komt door allerlei verschillende gebieden, zoals een zonnig groene bosomgeving, een waterdorp met een omhoog stromende waterval, donkere mijngrotten, enzovoorts.

Het leuke aan de levels zijn de verschillende aftakkingen. Aangezien het een 2D-game is beweeg je je in principe altijd over een plat vlak (je kunt naar links of naar rechts). De achtergronden zijn echter 3D, waardoor de mogelijkheid gecreëerd wordt om bijvoorbeeld op een pad te springen dat de diepte ingaat (naar voren of naar achteren). Op deze manier zijn allemaal zijwegen verstopt, die naar bonussen leiden. Een pluspunt hierbij is dat de camera heel soepel en goed meedraait, zoals het hoort.

Een soortgelijk trucje heeft men ook uitgehaald met de besturing, die extreem simpel lijkt maar meer diepgang heeft dan je aanvankelijk denkt. Je kunt lopen (naar voren en naar achter), springen en vijanden vastpakken en afvuren met je speciale ring. Dat is het, drie knoppen.

Klonoa ondersteunt verschillende controllermogelijkheden: je kunt spelen met de Classic controller en Gamecube controller. Maar ook met de WiiMote en Nunchuck of alleen de Wii-Mote (NES-stijl). Bij de laatste twee opties kan Klonoa door met de Mote te schudden nog een wervelwindaanval doen om vijanden langzamer te maken. Dit zul je echter amper gebruiken en kun je zelfs uitzetten. Geen onnodig gezwiep dus.

Naarmate het spel vordert zul je meer mogelijkheden ontdekken met deze simpele besturing. Zo speelt het spel met de diepte van de achtergrond, waarbij je vijanden niet alleen naar links of rechts kunt gooien maar ook naar de voor- en achtergrond. Hierdoor kun je items krijgen waaraan je anders voorbij zou lopen. Je zult vijanden ook moeten gooien om schakelaars om te zetten of puzzelelementjes op te lossen. Bovendien kun je dubbelspringen door met een vijand te springen en hem vervolgens naar beneden te gooien. Hierdoor krijgt het spel veel meer diepgang.

Ga naar pagina 2