Metro 2033 Preview

Metro 2033 speelt zich af in een postapocalyptisch Moskou, waar in 2013 een nucleaire ramp heeft plaatsgevonden. Hierdoor is er van de stad weinig fraais overgebleven maar bovendien is het een hazard zone geworden vol met radioactieve straling. Een deel van de bevolking heeft zich weten redden door ondergronds te gaan en zich te nestelen in de vele metrostations en ondergrondse bunkers die Moskou rijk is.

Twintig jaar na de ramp –dus in 2033- speel jij met de jonge Artyom die eigenlijk zijn hele leven in een van de nederzettingen in het metrostelsel gewoond heeft. Hij kent geen andere wereld dan zijn stadje, want de tunnels zijn gevaarlijk met de gemuteerde wezens die er ronddolen en bovengronds is het al helemaal hommeles. De game begint echter wanneer Artyom aan de oppervlakte komt samen met een vriend. Wat het doel precies is, blijft onduidelijk. Je wordt aangevallen door een van de gemuteerde wezens –Dark Ones genaamd- en plots ga je acht dagen terug en begint het avontuur.

Hoewel deze achtergrond veel vergelijkingen vertoond met dat van Fallout 3, is dit verhaal toch verzonnen door de Russische schrijver Dmitry Glukhovsky. Toen hij geen uitgever vond om het manuscript aan kwijt te kunnen, zette hij het op internet waarna het –vooral in Rusland- razend populair is geworden. De aankomende game is er getuige van. Ondanks dat de setting doet denken aan Fallout is de vergelijking met Half-Life 2 volgens de makers -4A Games- doeltreffender. Wanneer we de gameplay bekijken, wordt het duidelijk waarom.

Metro 2033 is namelijk een lineaire, verhaalgedreven First Person Shooter. Dit wilt zeggen geen kruisbestuiving van genres zoals dat tegenwoordig veelal gebeurt, maar een game waar het knallen in combinatie met het verhaal voorop staat. Je zult je in het spel van punt A naar punt B moeten schieten en met allerlei NPC’s praten waardoor het verhaal wordt voortgezet. Dit klinkt misschien heel plat, maar het zegt absoluut niks over de kwaliteit van de game. De setting en vooral de sfeer van Metro 2033 lijken van de game namelijk een zeer spannend avontuur te maken.

Artyom leeft in het noordelijke deel van het metrostelsel en vanaf daar zul je richting het centrum gaan. Hierbij doorkruis je de bedompte en grimmige tunnels, zul je allerlei andere steden en bunkers aandoen en moet je je af en toe ook aan de oppervlakte begeven. Door het gevaar dat in de tunnels loert is het contact tussen de verschillende steden minimaal. Hierdoor zijn er allemaal verschillende gebiedjes ontstaan die elk hun eigen regels en economisch systeem hebben, maar ook jou op verschillende manieren zullen benaderen. Sommige steden wantrouwen buitenstaanders en weigeren je toegang met harde hand –zij plaatsen bijvoorbeeld boobytraps in de tunnels-, terwijl andere steden gastvriendelijker zijn –hoewel ook niet altijd goede bedoelingen hebben.

Het is goed om te zien dat de verschillende steden ook leven. Je kunt de inwoners zien handelen, gokken, tegen elkaar schelden, enzovoorts. Je zult ook veel NPC’s aan moeten spreken om erachter te komen waar je heen moet of hoe je een bepaald probleem kunt verhelpen. Natuurlijk zijn er ook plekken waar je nieuwe wapens en dergelijke kunt kopen, maar dit is niet zo makkelijk.

Het meest interessant is namelijk het economisch systeem. Doordat men al twintig jaar onder de grond leeft wordt er haast niks meer geproduceerd en wordt er ook geen geld meer gedrukt. Munt- en briefgeld heeft dan ook haar waarde als betaalmiddel verloren. Door de constante dreiging van de Dark Ones zijn kogels het instrument om mee te handelen. Munitie is echter schaars dus ondanks dat Metro 2033 een FPS is, zul je niet zomaar op alles wat los en vast zit kunnen gaan schieten.

Het feit dat kogels dus en als geld en als munitie dienen brengt een interessant aspect met zich mee: je zult je moeten gaan afvragen of je dat nieuwe wapen of die nieuwe uitrusting kunt kopen en ook nog genoeg kogels overhoudt om vijanden mee om te leggen. Ook dit aspect doet eer aan de beklemmende en drukkende sfeer die er hangt.

Maar niet alleen je wapens en kogels zijn van levensbelang, wanneer je aan de oppervlakte komt zullen een goedgevulde zuurstoftank en een onbeschadigd gasmasker cruciaal zijn. Je hebt een soort ‘horloge’ dat aangeeft hoeveel zuurstof je nog hebt en dus een indicatie geeft hoe lang je nog bovengronds kunt blijven. Een sfeerverhogend aspect hierbij is het minimaliseren van de HUD op het scherm. Zo zul je deze zuurstofmeter niet in beeld zien maar moet je zelf telkens op je horloge kijken. Dit gebeurt in real time waardoor je moet uitkijken dat er geen gemuteerde Dark One op je af komt gestormd.

Wanneer je aangevallen wordt, kan bovendien je gasmasker kapot gaan waardoor het al snel einde oefening kan zijn. Bovendien wordt hoe langer je aan de oppervlakte blijft, je gasmasker ook steeds meer blurry. Als laatste kan een zaklamp die om de zoveel tijd op gaat natuurlijk niet missen. Deze kun je weer opladen door de lamp ‘aan te zwengelen’, waarbij je af en toe in het pikkendonker komt te zitten.

Metro 2033 lijkt dus een FPS te worden met een prima sfeer. Het beklemmende en haast zenuwachtige idee van de donkere tunnels, gemuteerde wezens en schaarse munitie lijken goed te worden neergezet in het spel. Hopelijk blijft het verhaal –waar nu nog niet al te veel over bekend is- interessant en de shooter-actie boeien. In dat geval zou Metro 2033 zomaar eens een geweldig avontuur kunnen worden.