Killzone 2 Review

Pagina 1 of 2. Pagina 2

De hype rond Killzone 2 begon met het beruchte filmpje uit de E3 van 2005. Enerzijds schiep die trailer belachelijk hoge verwachtingen voor Guerrilla Games, maar anderzijds werd het spel wel direct op de radar van vele gamers gezet. Er werd een hype opgebouwd die het spel, als vervolg van een matig ontvangen PS2-shooter, anders nooit had kunnen krijgen. Eind deze maand ligt Killzone 2 eindelijk in de winkels en guerrilla Games lijkt de lachende derde te zijn, want de verwachtingen die ze hebben geschept zijn gewoon waargemaakt.

Allereerst moet gezegd worden dat Killzone 2 niet alles is. Het spel betekent geen revolutie in het shooter-genre, het introduceert geen echt nieuwe dingen en het mist zelfs een coöperatieve mode terwijl dat zo goed bij het spel had gepast. Maar wat Killzone 2 doet, dat doet de game met stijl. Een gepolijste singleplayer-ervaring en een zeer prettige multiplayer.

De Helghast zijn pissed off, en dat niet zonder reden. Allereerst worden ze verbannen naar de planeet Helghan, waar giftige stoffen ervoor zorgen dat ze muteren van normale mensen naar Darth Vader-achtige wezens die zich moeten verstoppen in een pak om te kunnen overleven. Zinnend op wraak zochten de Helghast hun heil in Scolar Vissari, die de mannen tot een groots leger trainde om de mensheid te straffen voor hun daden. Dit deden ze in het eerste deel door de kolonieplaneet Vekta aan te vallen, maar dit met weinig succes. Nu is de mensheid het helemaal zat en vallen ze Helghan aan.

De Helghast gedragen zich als een hond die in een hoek gedreven wordt, en zo’n beest is behoorlijk gevaarlijk. De vijand, de mensen dus, bevindt zich op hun planeet, en ze geven het niet zonder slag of stoot op. Daarvoor gebruiken ze onder andere de kracht van het weer, door bliksemschichten, die de planeet blijkbaar zeer rijk is, voor eigen doeleindes te gebruiken.

Op deze vijandige planeet speel jij de rol van Tomas “Sev” Sevchenko, een nieuw personage in het Killzone-universum. In het originele spel speelde je aanvankelijk met Jan Templar en later ook met andere personages, maar deze keer heeft Templar een leidende functie en is daardoor niet meer op te veld te vinden. Wel heeft “Rico” Valasquez de overgang naar deel twee gehaald. In tegenstelling tot het eerste deel blijf je in Killzone 2 van begin tot eind met hetzelfde personage spelen.

Toch concentreert het spel zich op teamwork, waarbij je drie teamleden van groot belang zijn. Het spel is er goed in je het gevoel te geven dat je echt in een oorlog terecht bent gekomen. In die oorlog speel jij een grote rol, maar het is duidelijk dat de rest ook zijn steentje bijdraagt. In Resistance 2 bijvoorbeeld richtte elke vijand zich expliciet op jou. De rest kon een clownkostuum aantrekken en al jonglerend op een eenwieler langsfietsen, dat maakte niet uit: Jij was het doelwit en niemand anders. In Killzone 2 is dit duidelijk niet het geval.

Het spel geeft je een wild avontuur waarin je verschillende plekken van de planeet Helghan onderzoekt. Enige afwisseling in de omgevingen was welkom geweest, maar Guerrilla Games heeft zijn best gedaan om met een klein kleurenpalet toch een zo sfeervol mogelijke omgeving neer te zetten, en daar zijn ze in geslaagd. Wapperende doeken, stofdeeltjes die overal ronddwarelen, unieke en mooie belichting en een goed leveldesign maken van het spel een prachtig plaatje.

Ga naar pagina 2