Hoe zit het met... Artikel

Pagina 1 of 2. Pagina 2

In deze reeks artikelen blikken we terug op gamesfranchises die door de meeste mensen vergeten zijn. Het gaat bij 'Hoe zit het met...' om spellen waarvan lang niets meer vernomen is maar waarbij een nieuw deel geen vreemd iets lijkt. Een groot deel van de redactie heeft goede herinneringen aan de games die in deze reeks voorbij komen. We bekijken hoe de reeks zich ontwikkelde en de mogelijke toekomst hiervan.

De artikelen zijn een tijdje buiten beeld gebleven, maar niet verdwenen. Gezien de sneeuw die er de afgelopen weken is gevallen en nu ook alweer is verdwenen, lijkt een titel als SSX wel toepasselijk.

Een greep uit de eerder verschenen artikels binnen deze reeks:

• Vagrant Story
• Maximo/Ghosts 'n Goblins
• Dungeon Keeper
• Shenmue
• Carmageddon
• Monkey Island
• Legacy of Kain
• X-Wing
• Jazz Jackrabbit
• Oddworld
• Commandos

In het jaar 2000 verscheen vrijwel uit het niets een snowboardtitel uit de hoge hoed van EA. Het was een van de eerste titels die onder het nieuwe BIG label van EA uitkwam. Verrassend. Dat was het eerste dat toentertijd bij mij opkwam. Een bizarre arcade snowboard titel. Iets dat nog niet veel te zien was geweest. Natuurlijk waren daar titels als 1080 en Snow Board Kids, zoals verschenen op onder aandere de N64, maar arcade snowboarding kreeg na de eerste editie van SSX (PS2, 2000)een nieuwe inhoud.

De acht aanwezige boarders in SSX konden dingen die je in je natste dromen nog niet kan nadoen. Menigmaal was in reviews de opmerking “don`t try this at home” terug te vinden. En terecht. In deze game werd je losgelaten op een parcours, waar je zo snel mogelijk vanaf wilde rammen om een zo snel mogelijke tijd neer te zetten. Je kon ook kiezen om de variant waarbij tricks de boventoon voerden te starten. En aangezien je voor het doen van tricks obstakels nodig hebt, hadden de makers er ook vele in de game aangebracht. Met enige creativiteit en oplettendheid was het in enkele parcours mogelijk om van de top van de afdaling tot aan de finish al stuntend (en soms stuntelend) beneden te komen. De parcours varieerden van omgevingen waarin je daadwerkelijk het idee had dat ze zouden kunnen bestaan tot aan een parcours als het Tokyo Megaplex dat niets met realiteit te maken had. En dit alles grafisch weergegeven op de PS2 zoals nog niet eerder was vertoond. Soepel draaiende graphics die zonder problemen de snelheid van de boarders bij kon houden, zonder concessies te doen aan de omgeving. Naast de strakke vormgeving viel ook de soundtrack op. Een stevige beat, met veel min of meer bekende nummers. Iets dat gedurende de gehele serie is gehandhaafd.

Na deze eerste kennismaking met de SSX serie, werd het eigenlijk alleen maar gekker. Een jaar na verschijnen was daar al deel 2, SSX Tricky (2001, multiplatform)), die later weer gevolgd werd door SSX 3 (2003, multiplatform), SSX On Tour (2005, multiplatform) en SSX Blur (2007, Wii). En telkens weer wisten de makers iets neer te zetten dat mij op de een of andere manier aan het beeldscherm gekluisterd hield. Het gevoel van toch nog maar een keer proberen om de parcours te bedwingen of de highscore te verbeteren was telkens weer aanwezig. Een teken dat er ergens een ingrediënt in de game zit die behoorlijk aanstekelijk werkte. En met elke nieuwe uitgave werden de mogelijkheden van de boarders groter. Er werden uiteindelijk zelfs skiërs toegevoegd aan het arsenaal personages dat in de game aanwezig was. Iedere persoon had zo zijn eigen specialiteiten. Deze kon je door de game heen uitbouwen, zodat je op het einde dingen kon doen die je voorheen niet voor mogelijk hield. Door de jaren heen hebben vele snowboard/ski-personages de serie aangedaan. Slechts een enkele is in alle vier de delen terug te vinden. Bijzondere vermelding is daar dan ook voor Elise, de rondborstige blondine, die deel op deel tot een van de meest gekozen karakters behoorde. Je moet je echter wel afvragen of dit alleen op haar snowboardkwaliteiten gebaseerd was. Naast Elise, wisten ook Kaori, Mac en Zoe alle series te overleven. Gedurende de serie wisten een flink aantal van 22 verschillende karakters de pistes te bedwingen. Een enkele hiervan was console specifiek. Zoals bijvoorbeeld Mario, Luigi en Peach, die in de “On Tour” uitvoering op de GameCube, meer dan behoorlijke snowboarders bleken te zijn.

Ga naar pagina 2