Final Fantasy XIII

Fantastisch?

De Japanse RPG heeft het maar zwaar deze generatie. Ooit was dit genre immens populair, maar sinds deze generatie spelcomputers weet het geen deuk meer in een pakje boter te slaan. De games die tot nu toe in het genre verschenen, zijn best aardig, maar ook niet meer dan dat. Het genre gaat niet voldoende met z’n tijd mee, zoals ook blijkt uit mijn collega Yarno’s ervaringen met Lost Odyssey. Het grote wachten was dan ook op het vlaggenschip van het genre, Final Fantasy, om licht in de duisternis te brengen en de Japanse rollenspelen weer op het juiste pad te brengen.

Dat dit op voorhand geen makkelijke opgave zou zijn, werd eigenlijk al snel duidelijk. De komst van Final Fantasy XIII heeft bijzonder lang op zich laten wachten, en het vorige deel viel lang niet bij iedereen in even goede aarde. Ook werden de productiekosten voor een volwaardige Final Fantasy op een nieuwe generatie spelcomputers exorbitant hoog. Square Enix zag zichzelf voor het eerst in de geschiedenis genoodzaakt om hun game op meer dan één platform uit te brengen. Ook het ontwikkelen van een volwaardige nieuwe engine, geschikt voor meedere soorten games en platformen, bleek een flinke investering te zijn. De fans huiverden.

2

Niet geheel onterecht zo blijkt, want Square Enix heeft behoorlijk wat elementen opgeofferd om de ontwikkeling van Final Fantasy XIII behapbaar te houden. De spectaculaire CG cutscenes zijn nog altijd in volle glorie aanwezig, dat zeker, maar op gebied van gameplay komt de game er toch wat minder goed bedeeld van af. Meer dan welke andere JRPG dan ook, is Final Fantasy XIII namelijk een volledig rechtlijnig avontuur van cutscene A naar cutscene B en zo verder. Je komt geen sidequests tegen, er zijn uitzonderlijk weinig personen om mee te praten, traditionele bezoeken aan dorpjes en stadjes zijn niet aanwezig, en mogelijkheden om van bewandelde paden af te wijken schitteren in afwezigheid.

Final Fantasy XIII is een volkomen lineaire ervaring die qua structuur veel meer weg heeft van een traditionele actiegame dan van een rasechte RPG. Dit zal zeker even slikken zijn voor fans van het eerste uur. Eigenlijk ben je in de game vrijwel non-stop aan het vechten. Rustmomenten zijn spaarzaam. Kortom, een groot deel van de focus ligt op het vechtsysteem. Gelukkig steekt dit vechtsysteem ijzersterk in elkaar. Hoewel de game in zekere zin een stap terug neemt door gevechten in aparte arena’s plaats te laten vinden, in plaats van binnen de wereld zelf zoals in FFXII, is het vechten in ieder andere opzicht een fraaie stap vooruit.

1

Enigzins vergelijkbaar met nota bene Final Fantasy X-2, kun je in Final Fantasy XIII tijdens een gevecht on the fly van rol wisselen. Middels deze zogenaamde Paradigm Shifts schakelen je personages over van bijvoorbeeld een vechter naar een heler, of van een magiër naar een bewaker. Met één druk op de knop kun je zo de hele dynamiek van een gevecht omschakelen, door bijvoorbeeld tijdens een moeilijke fase over te schakelen naar verdediging, om na het nodige herstel weer vol in de aanval te gaan. Door de Paradigm Shifts veel en effectief te gebruiken, kun je gevechten geheel naar eigen hand zetten en van de volle mogelijkheden van je party gebruik maken.

Een groot voordeel van de Paradigm Shifts is dat je eigenlijk van iedere rol gebruik zult maken. Zo blijken een Synergist, welke je personages van versterkende spreuken voorziet, en een Saboteur, welke vijanden met bepaalde spreuken verzwakt, uiterst effectief om snel de overmacht te krijgen over sterke tegenstanders. Zelfs als de verzwakkende spreuken van een Saboteur niet aan weten te slaan, dan doen ze alsnog schade aan de vijand. Je verbruikt dus geen kostbare tijd met spreuken die geen effect lijken te hebben.

Reacties (7)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.