DeathSpank

Hakken, gieren, brullen.

Geteste versie Xbox 360

Zo'n 15 jaar geleden beleefde de game-afdeling van Lucasarts zijn hoogtijdagen. Vrijwel elke adventure die ze in deze periode op de markt brachten zat bomvol met geweldige humor en personages. Hier kwam echter een einde aan in 1998 met de release van Grim Fandango. De markt was veranderd, de first-person shooter was op het toneel verschenen en niet langer werd er geld beschikbaar gesteld voor ambitieuze adventures. Dit betekende ook dat de voormalige mensen achter deze adventures andere genres moesten opzoeken waarin ze hun unieke stem kwijt konden. Zo kwam Tim Schafer al eerder met Psychonauts en Brütal Legend op de proppen en laat Ron Gilbert, de man achter onder andere Monkey Island 1 en 2, nu ook van zich horen in DeathSpank, een humoristische hakken-en-zagen game voor XBLA en PSN.

Als speler nemen we de rol op ons van DeathSpank. Op het moment dat wij in de game arriveren, is DeathSpank bijna aan het einde aangekomen van zijn jarenlange queeste om een artifact te vinden. Het is dus aan ons om een einde aan zijn levenswerk te breien. DeathSpank is geen normale held. Hij ziet zichzelf als de vernietiger van het kwaad en een held die opkomt voor de rechten van de armen. Maar eigenlijk is hij ook een enorme hufter. Zo schroomt hij niet om weesjes stinkende koters en de toekomstige criminelen van de wereld te noemen. Hij beschuldigt een vrouw ervan dat ze hem stalkt en hij toont geen enkele vorm van medelijden nadat hij iemands huisdier per ongeluk heeft vermoord terwijl hij nu juist de opdracht had gekregen om deze terug te brengen bij het eenzame baasje.

Het eerste kwartier van DeathSpank.

DeathSpank is in de basis een hack-and-slash game. Je slaat en schiet met wapens van je af tot je vijanden aan je voeten liggen alvorens je je op de volgende horde werpt. In tegenstelling tot vele andere games in het genre kan je geen klasse kiezen. DeathSpank is immers al een vechtersbaas en die voelen zich te goed voor vuurballen en genezende aura's. Het grootste deel van de tijd zal je dan ook met slagwapens en kruisbogen aan de slag gaan, maar af en toe vindt hij ook speciale items die een barrage van projectielen op vijanden neer kunnen laten komen of tijdelijk een schild opwerpen waaronder je niet geraakt kan worden.

Andere typische onderdelen van een hack-and-slash game zijn natuurlijk geld, gebruiksitems, een inventaris, harnassen en quests en deze zijn dan ook allemaal aanwezig. Ook is de game rijkelijk bezaaid met checkpoints in de vorm van buiten-wc's, waar je weer terug wordt geplaatst als je sterft en die ook dienst doen als transporteersysteem. Door de grote dekking van deze punten, is het sterven in de game geen grote straf en kan je snel door de wereld reizen. Een wereld die overigens één geheel vormt en bovendien bijzonder open van opzet is. Zo kan je na het beginstuk zelf bepalen welke kant je opgaat en vormen sterke vijanden en een enkele gesloten poort de enige belemmeringen. Zoals in veel soortgelijke games kan je tevens met een andere speler spelen, die dan de rol van de tovenaar Sparkles op zich neemt. Deze speler moet dan wel in dezelfde kamer aanwezig zijn, want er zit geen online functie in. Sparkles heeft geen eigen inventaris en beschikt louter over vier spreuken waarmee hij onder andere kan genezen en vuurballen weg kan smijten.

Ook wordt DeathSpank uiteraard beter naarmate hij meer vijanden verslaat. Elke keer dat hij een nieuw level haalt, wordt hij een klein beetje sterker en moet er gekozen worden tussen een aantal van de zogeheten hero cards. Deze kaarten geven passieve bonussen, zoals een hogere snelheid, meer schade met kruisbogen of slagwapens of minder schade van vijanden. Helaas is deze keuze vrij irrelevant, omdat je, tegen de tijd dat je level 20 bereikt hebt, sowieso alle kaarten in je bezit hebt en je dus altijd hetzelfde karakter bent ongeacht je eerdere keuzes. Dit haalt de pret uit het vergaren van ervaring, terwijl dit normaliter een van de drijfveren in in het genre is.

3

Helaas is dit gebrek aan nuttige keuzes en diepgang ook op de andere hack-and-slash gameplay van toepassing. Zo zit er weinig variatie tussen de wapens en hebben ze als enige statistiek de schade die ze doen en eventueel een speciale aanval die je kan activeren als de justice meter gevuld is. Hetzelfde geldt voor je harnas, waarvan alleen de gezondheid er toe doet. Gelukkig bevat de game dan ook een optie waarmee je automatisch het beste harnas aantrekt, zodat je je hier niet op hoeft te concentreren. De vijanden bieden ook weinig afwisseling: je hebt vijanden die je van dichtbij dood willen maken, vijanden die je liever van op een afstandje belagen, en vijanden die als hondsdolle zelfmoordterroristen zich in je gezicht op proberen te blazen. Of je nou op hard of normal speelt, uiteindelijk is het enige juiste antwoord een snelle vuist en door een gebrek aan extra vaardigheden en karakterdifferentiatie zal je dus vrijwel altijd hetzelfde doen.

Reacties (4)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.