Borderlands

Een lot uit de looterij.

Geteste versie PlayStation 3

Na het spelen van Borderlands zal ik nooit meer hetzelfde naar een dwerg kijken. Vanaf nu zal ik niet meer lachen, ik zal ze niet meer 'dwergen' maar 'verticaal gehandicapten' noemen en waarschijnlijk zal ik met een flinke boog om ze heen lopen. Angst, dat is wat ik voel wanneer ik nu een kleine persoon zie. Het is allemaal de schuld van Borderlands, want die game heeft verticaal gehandicapten tot een ware plaag gemaakt. En daar is maar één oplossing voor: wapens. Heel. Veel. Wapens.

Ondertussen is iedereen bekend met de Griekse tragedie die rond Borderlands plaatsgevonden heeft. Het spel begon als een realistischt uitziende game die eerder dit jaar opeens een complete verandering onderging. Niet meer de semi-dramatische shooter die we eerst te zien kregen, maar een over the top actiegame waarbij twee dingen hoog in het vaandel stonden: humor en loot.

Met Borderlands wil Gearbox het shooter- en RPG-genre mixen, en daar slaagt het in zekere zin zeer goed in. Natuurlijk denkt iedereen terug aan vorig jaar, toen het briljante Fallout 3 verscheen en iedereen wegblies. Maar Borderlands is anders. Waar Fallout 3 namelijk een RPG met shooterelementen is, is Borderlands precies het omgekeerde. Het is een shooter met een paar RPG-elementen.

1

Jij komt aan op de planeet Pandora, een droge, dorre bedoening waar doodgaan waarschijnlijker lijkt dan je eerst avondmaal te halen. Je hebt de keuze uit vier personages, die allemaal typerend zijn voor een RPG. Je hebt de all-round Soldier, de Hunter die het van zijn scherpschietkrachten moet hebben, de Siren die meer richting de magie dwaalt en Brick, de bruut die alles en iedereen met zijn handen tot moes slaat. Het zijn kleine variaties op personages zoals we die in RPG's al duizend keer zijn tegengekomen, maar het werkt. Ze bieden elk een compleet andere game-ervaring.

In eerste instantie heb je geen idee wat je doet op Pandora, maar naarmate je verderkomt zul je erachter komen dat je een premiejager bent. Je bent op zoek naar succes, en dat succes moet je bereiken in de vorm van The Vault. Deze mythische kluis zou maar eens in de paar honderd jaar opengaan en nu zou het zover zijn. Wat er precies inzit weet niemand, maar dat je voordat je zover bent eerst heel wat problemen moet overwinnen moge duidelijk zijn. En zo begint je queeste. Eén van de vele, zoals snel zal blijken.

Want in Borderlands zul je heel wat opdrachten voor 1001 verschillende mensen moeten oplossen. Hier loop je echter wel meteen tegen het grootste probleem van het spel op: nergens word je echt betrokken in datgene dat er gebeurt. De quests zijn niet meer dan een verzameling lettertjes op je scherm, waardoor het achterliggende verhaal slechts een bijzaak wordt. Het zou makkelijk opgelost kunnen worden door wat meer voice-acting in de game te stoppen, al was het alleen maar voor de grote verhaallijn.

Echter, aan de andere kant begrijpen we waarom Gearbox heeft gekozen voor dit systeem. De ontwikkelaar wil duidelijk het tempo in het spel houden en dat lukt op deze manier zeer goed. Dat daarvoor de betrokkenheid bij het verhaal wordt opgeofferd is zeer zonde, maar in zekere zin misschien wel te begrijpen.

2

Het is daarom misschien wel een beetje extra jammer dat de game redelijk traag op gang komt. De eerste wereld duurt relatief lang en is opmerkelijk genoeg één van de saaiere uit het hele spel. Naarmate je verderkomt zul veel leukere gebieden ontdekken die meer bieden dan de windmolens die je in de eerste wereld tegenkomt. Er zullen waarschijnlijk flink wat mensen zijn die de game hierdoor veel te snel afschrijven, maar doe het niet. Zodra je eenmaal een uurtje of acht in de game hebt zitten, begint het spel namelijk pas echt.

Zoals gezegd is Borderlands dus een shooter met RPG-elementen. Waar een RPG eigenlijk altijd gebaseerd is op statistieken, is dat bij Borderlands niet het geval. Datgene waar je op schiet, raak je. Er zijn echter wel dingen als Critical Hits – meestal bij headshots – en de gedane schade aan je vijand die getoond wordt. Ook zal na het doden van een vijand duidelijk te zien zijn hoeveel ervaringspunten je ermee verdiend hebt.

Ook belangrijk is de skill tree die in het spel verwerkt is. Naarmate je verder komt in het spel zul je in level stijgen – ook iets uit RPG's – en daarbij horen nieuwe mogelijkheden om je personage uit te breiden. Van een groter magazijn tot een sneller herstellend schild, van het automatisch genereren van munitie tot het upgraden van je speciale kracht: ze zitten er allemaal in. In één speelsessie kun je je complete personage nooit helemaal tot het maximum uitbreiden, en dat pleit in het voordeel van Borderlands. Zodra je klaar bent kun je altijd nog eens overnieuw beginnen met hetzelfde personage om hem zo sterk mogelijk te maken.

Is Borderlands wat voor jou? Bestel de game in onze webwinkel.

Reacties (11)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.