Borderlands Preview

Gearbox heeft ons overtuigd. Nadat we Borderlands op de E3 al mochten bekijken, mochten we het een tijdje terug ook daadwerkelijk spelen. Zoals we in onze E3-preview al lieten weten, waren we een stuk enthousiaster na het zien van de nieuwe Borderlands-stijl een stuk positiever dan tijdens de Games Convention in Leipzig. Onze vingers jeukten om aan de slag te mogen met de RPS – Role Playing Shooter – en onlangs was het dan ook zover.

Oorspronkelijk was Borderlands een uiterst serieuze bedoening die zich afspeelde op de planeet Pandora. Het laatste element is behouden, maar de serieuze inslag is toch wel een beetje verloren gegaan met het veranderen van de grafische stijl van het geheel. Niet alleen heb je soms het gevoel als je een ruimteversie van de komische shooter Redneck Rampage aan het spelen bent, maar het geheel is ook iets toegankelijker gemaakt.

Waarschijnlijk heb je van Borderlands gehoord vanwege de gigantische hoeveelheid wapens die aanwezig is in het spel. Toen Borderlands nog zijn serieuze gezicht op had, was er een gigantisch aantal statistieken dat aan al deze wapens verbonden was. Deze werden in het oude format ook bijna allemaal getoond, iets dat voor de statistiekenhoertjes onder ons misschien een ware natte droom zou zijn, maar misschien de mensen die niet zo van cijfertjes houden toch een beetje zou afschrikken. Daarom heeft Gearbox besloten slechts de hoognodige zaken te tonen wanneer je een nieuw wapen krijgt.

Dat zal regelmatig gebeuren, want zoals de developer meerdere malen duidelijk heeft, zullen wapens zeer aanwezig zijn. Het gaat niet voor niets om een Role Playing Shooter. Het mengt de wapens van een shooter met de statistieken van rpg's. Door zelfs maar naar een pistool te kijken kun je al zien waar het wapen goed in is: een lange loop zorgt voor hoge precisie maar gigantische terugslag en een groot magazijn zal zeer duidelijk te zien zijn wanneer je het wapen op kan pakken.

Daarnaast kunnen wapens, of de munitie eigenlijk, ook nog eens geüpgradet worden met bijvoorbeeld vuur, chemische reacties of andere onaangename toevoegingen. Door deze gigantische hoeveelheid aan wapens ben je ervan verzekerd elke keer weer een andere ervaring – op het gebied van wapens tenminste – zal krijgen.

Maar dat klinkt allemaal wel leuk en aardig, maar hoe zit het met het spel zelf? Nou, het verhaal draait rond de planeet Pandora. Al sinds de mensen de eerste voet op die planeet gezet hebben gaat het gerucht dat er een gigantische schat te vinden is, The Vault genaamd. Schatjagers uit alle windhoeken van het universum komen dan ook naar de planeet om op zoek te gaan naar deze schat, en vaak komen ze nooit meer terug.

Zo ook Brick, Mordecai, Lilith en Roland, de hoofdpersonen van Borderlands. Alle vier deze personages hebben hun eigen sterke en zwakke punten. Mordecai is de sniper, Brick de persoon die mensen met zijn blote vuisten tot moes slaat, Lilith kan sneller dan anderen bewegen in een soort bullettime-modus en Roland is de meer uitgebalanceerde soldaat die van alles wel wat kan. Zoals de volleerd rpg-speler al gezien heeft doen deze vier verschillende soorten wel erg denken aan de standaard classes in zowat elke rpg. Dat komt omdat Gearbox erg heeft gekeken naar de Diablo-games als inspiratie.

Gearbox wil met Borderlands namelijk hetzelfde bereiken als Blizzard bereikte met haar ondertussen befaamde reeks. Het enige verschil is dat Gearbox het vanuit het shooter-perspectief aanpakt. Het spel richt zich volledig op de actie en zal dan ook niet als hardcore rpg bestempeld kunnen worden.

We mochten twee verschillende delen van het spel spelen. Als eerste mochten we alleen aan de slag in een paar missies uit de singleplayer. Alhoewel, het hele spel is ook in coöp speelbaar, maar we speelden deze dus even alleen. Wat meteen opvalt is het bijna ironische ondertoontje waarmee het hele spel doordrenkt is. Overdreven personages die doen denken aan de rednecks uit het zuiden van de Verenigde Staten en vijanden die bolstaan van de clichés. Het is echter niet zo dat Gearbox 'per ongeluk' gebruik van maakt. De ontwikkelaar heeft hier bewust voor gekozen en hoopt met deze komische noot het spel een vorm van lichtvoetigheid te geven. En het moet gezegd worden: vooralsnog lijkt het ze te lukken. Dat geldt ook voor de graphics, die het komische aspect alleen maar ondersteunt.

De belangrijkste verhaallijn van het spel zal 30 missies bevatten en ongeveer 15 uur lang zijn. Er zijn echter ook meer dan 120 sidequests die de speelduur verlengen. Elk personage zal zijn skilltree gedurende één speelbeurt niet kunnen vullen, wat er ook nog eens voor moet zorgen dat je meer dan ééns het hele spel doorloopt.

De missies die wij mochten spelen deden erg denken aan standaard rpg's met een bepaald aantal dieren dat voor iemand omgebracht moest worden en het zoeken van een paar onderdelen voor het maken van een machine. Ook dingen als aangebrachte schade en 'critical hits' worden weergegeven tijdens de schietpartijen.

Vanaf de allereerste beelden van Borderlands heeft Gearbox duidelijk gemaakt dat het spel zich heel erg zal concentreren op de coöp, en dit werd ook duidelijk tijdens onze speelsessie. Na onze singleplayermissies mochten we dan ook met drie andere personen aan de slag in een latere missie van het spel, ongeveer halverwege.

Hier kwam de kracht van Borderlands meteen naar boven. Vier totaal verschillende personages die elk met hun eigen krachten de vijanden een kopje kleiner maken. Het enige probleem dat we hierbij tegenkwamen is dat de checkpoints een beetje ver uit elkaar lagen waardoor het nog wel eens voorkwam dat je een flinke tijd onderweg was voordat je weer bij je maten was.

Natuurlijk was het zo dat het spel nog voor ons allemaal redelijk nieuw was, waardoor samenwerking ver te zoeken was...totdat we bij de eindbaas kwamen. Toen we het mochten opnemen tegen een aantal gigantische spinnen was onze groep van vier opeens als de grote robot uit de Power Rangers: vier werden één en versloegen de spinachtigen met onze teamspirit.

Het levelen in Borderlands werkt op bijna dezelfde manier als in de meeste rpg's: je krijgt ervaringspunten voor het verslaan van vijanden en het volbrengen van missies. Na een bepaalde tijd zul je dan een mooi geluidje te horen krijgen waarna je weer een skillpoint kan verdelen onder een aantal mogelijke opties. Elk van de vier personages die we eerder noemde zal zijn eigen skilltree hebben. Hier zit ook een speciale kracht aan verbonden. Wij speelden met Brick en konden met onze vuisten vijanden tot pulp slaan wanneer we onze kracht activeerden. Brick ondergaat minder schade en brengt meer pijn toe.

Een leuk aspect dat door Gearbox geïntegreerd wordt in Borderlands is het PvP-element in de vorm van arena's. Wanneer jij in de coöp op één van je vrienden schiet zal hij uitgedaagd worden voor een duel. Door terug te schieten accepteer je deze uitnodiging en zul je tijdelijk in een soort glazen bel geplaatst worden waar je tegen elkaar moet vechten. De winnaar krijgt daarna de zogenaamde bragging rights en kan zich officieel winnaar noemen. Heb je er overigens geen zin in, dan schiet je niet terug en speel je gewoon door.

We hebben vooralsnog eigenlijk bar weinig aan te merken op Borderlands. De checkpoints zijn nog niet helemaal uitgebalanceerd, de menu's zijn hier en daar nog een beetje onoverzichtelijk – vooral die waar je je equipment kan kiezen – en logischerwijs was de framerate nog niet overal top. Het was dan ook niet de uiteindelijke versie die we gespeeld hebben, maar het feit dat het spel nu al zo wist te overtuigen heeft óns er dan weer van overtuigd dat Gearbox, ondanks het verschillende malen uitstellen, op de goede weg is met Borderlands. Het spel neemt zichzelf niet helemaal serieus maar weet toch de juiste snaren te raken in de combinatie tussen rpg en fps. Laten we hopen dat de rest van het spel ook zo leuk is.

Bekijk ook het interview met Gearbox over Borderlands.