Army of Two: The 40th Day Review

Pagina 1 of 2. Pagina 2

Salem en Rios, de hoofdrolspelers van Army of Two, hebben nogal een zware tijd achter de rug. In eerste instantie stond hun aanstaande carriére als gamepersonages ernstig op de klippen, toen EA de eerste build van Army of Two bijna wilde afbreken wegens gebrek aan kwaiteit. Toch kreeg men nog een tweede kans, en toen Army of Two uiteindelijk verscheen, bleek het een vrij aardige game te zijn. Weinig uitzonderlijks, maar blijkbaar succesvol genoeg om een vervolg veilig te stellen. Salem en Rios mogen daarom nu gaan aantreden in The 40th Day.

Waar de eerste Army of Two zich over de gehele wereld situeerde, en naast de schietactie een verder niet al te overtuigend samenzweringsplot presenteerde, pakt The 40th Day het allemaal veel kleinschaliger en persoonlijker aan. Salem en Rios, die inmiddels hun eigen huurlingenleger gestart zijn, T.W.O. genaamd, raken verwikkeld in een grootscheeps conflict in het Chinese Shanghai. Een invasiemacht van een revolutionair huurlingenleger bombadeert de metropool en zorgt voor duizenden slachtoffers. Eigenlijk willen Salem en Rios niets liever dan zo snel mogelijk uit de stad ontsnappen, maar helaas staat een legioen aan soldaten tussen hun en de bevrijding.

Zoals je mag verwachten in een game als dit, staan je in het verloop van het verhaal nog de nodige twists te wachten, maar in de kern draait de game toch vooral om de beide hoofdrolspelers. EA lijkt er op te vertrouwen dat spelers in het eerste deel voldoende sympathie opgebouwd hebben voor Salem en Rios, om ze in The 40th Day naar de vrijheid te willen leiden. Nou valt dit in de praktijk eigenlijk nogal tegen, gezien het niet al te interessante verhaal uit de eerste game. Toch heb je die persoonlijke betrokkenheid met de hoofdrolspelers ook helemaal niet nodig om door te blijven spelen. Het gaat je uiteindelijk toch om de actie, en dat is in The 40th Day behoorlijk goed uitgewerkt.

Army of Two is een third-person cover-based shooter pur sang. Zonder gebruik te maken van muurtjes, bankjes, tafels en andersoortige beschutting, ben je nergens. De complete checklist voor dit soort games wordt netjes afgegaan. Blind vuren, sprintjes trekken, melee aanvallen, granaatworpen, een beperkt wapenarsenaal wat je mee mag nemen, het zit er allemaal in en het is allemaal erg competent uitgewerkt. Toch heeft de game enkele elementen die de ervaring op zichzelf doen staan.

Allereerst is er de sterke focus op co-op. Je kunt de game uitstekend in je eentje spelen. De AI is grotendeels zeer competent, weet goed te overleven en schiet erg gericht. Bovendien kun je je partner beperkt orders geven, waardoor je alles vrij goed in de hand kunt houden. Het levert een redelijk frustratievrije ervaring op en je kunt zelfs stellen dat de game in je eentje gemakkelijker is dan met een menselijke partner. Toch maakt het samenspelen met iemand anders de game meteen een stuk leuker. Je bent constant overleg aan het plegen, en veel meer dan in de eerste game, doen er zich scenarios voor waarbij je elkaar op unieke wijze moet ondersteunen om heelhuids door een gebied te geraken. Meestal wordt je in dat soort situaties tijdelijk van elkaar gescheiden.

De karakteristieke back to back move waarbij je gebroedelijk naast elkaar met oneindig veel kogels in slow motion alle tegenstanders om je heen neerlegt, is in The 40th Day veel minder prominent aanwezig. Waar deze move in het eerste deel minstens één keer per missie getriggert werd, komt het dit maal welgeteld twee keer voor. Hiervoor in de plaats zijn nieuwe moves gekomen die je in beperkte mate zelf kunt activeren. Zo kun je jezelf in bepaalde situaties zogenaamd overgeven, om vervolgens snel je pistool te trekken, of je partner iedereen om te laten leggen met bijvoorbeeld een sniper rifle. Ook kun je nu vijanden vastgrijpen en dan als menselijk schild gebruiken of, als je gijzelaar een officier betreft, de andere soldaten zich laten overgeven.

Het zijn nieuwe gameplaysystemen die bijzonder goed uitgewerkt zijn en het co-op karakter van de game nog verder benadrukken. Beide systemen zul je ook veelvuldig gaan toepassen bij het redden van gijzelaars. Je komt regelmatig situaties tegen waarbij soldaten één of meer personen onder schot houden. Je hebt als speler dan de optie om de gijzelaars te bevrijden door alle soldaten zo soepel en feilloos mogelijk uit te schakelen. Het zijn uitdagende scenarios waarbij je vaak eventjes moet puzzelen en die aan het einde van de game ook nog iets relevants opleveren. Het is dus zeker de moeite waard om gijzelaars uit de penarie te helpen.

Ga naar pagina 2