Eurogamer.nl

Titanfall 2 review

Topklasse.

Door een uitstekende singleplayer en een multiplayermodus die alle pijnpunten van het origineel aanpakt, is Titanfall 2 een absolute topper.

Met Titanfall 2 maakt ontwikkelaar Respawn Entertainment het potentieel van de eerste game volledig waar. Niet enkel is de sublieme multiplayermodus nog verder uitgediept, maar is er deze keer ook een singleplayer campaign aanwezig die in creativiteit en plezier uitblinkt. De game vestigt op die manier moeiteloos de naam Titanfall als een volwaardige reeks die bij de allergrootsten gerekend mag worden.

In de originele game schitterde een singleplayer modus door afwezigheid, wat op veel kritiek kon rekenen. Respawn Entertainment maakt dat echter goed door in deze sequel een singleplayer campaign van torenhoge kwaliteit af te leveren, die veel meer is dan maar een voorproefje voor de multiplayer. Elke bouwsteen van de gameplay wordt ten volste benut om een ervaring af te leveren waar je lang na de eindcredits nog aan denkt.

Het vloeiende schietwerk vormt de basis van de game en levert intense shoot-outs met de IMC-troepen op. Ook je acrobatische vaardigheden komen goed van pas om door de omgevingen te navigeren. Die zijn namelijk opgebouwd met verticaliteit in het achterhoofd. Voor je het weet, ben je aan het wallrunnen, double jumpen en sliden als een volleerde Pilot. Aan het einde van zo'n platformstuk draai je je vaak even om en bekijk je ademloos het waanzinnige parcours dat je net hebt afgelegd.

De campaign blinkt eveneens uit in tempowijzigingen. Grote vuurgevechten worden moeiteloos afgewisseld met rustige stukken waarbij je de omgeving verkent, en daarna met enkele secties waarbij je je atletisch een weg door de omgevingen baant. Je bent nooit te lang met één bepaald element bezig, waardoor de campaign op geen enkel moment monotoon wordt.

Het is de grenzeloze creativiteit en het experimenteren met set pieces die Titanfall 2 naar het allerhoogste niveau tillen. Elk level introduceert nieuwe elementen, die vervolgens worden uitgediept en naar een conclusie worden gebracht. Zo switch je in een level tussen verschillende tijdslijnen. In de eerste instantie om voorbij gesloten deuren te raken, maar al gauw gebruik je het ook om puzzels op te lossen en ten slotte ook om in twee verschillende tijdslijnen tegen vijanden te vechten. Net als je alles onder de knie hebt en eentonigheid dreigt na de climax, begint het volgende level en start die cyclus helemaal opnieuw. Elk level is op die manier uniek en memorabel.

Even memorabel is je kompaan BT-7274. Respawn Entertainment wil een emotionele band scheppen tussen jou en BT, en slaagt daar dankzij een vakkundig geschreven script ook in. Je robotische metgezel reageert steeds droog en strikt logisch, helemaal zoals het een machine betaamt. Dat zorgt vaak voor misverstanden die je luidop doen lachen. Ook hilarisch, maar dan in de negatieve zin, zijn de bad guys die je tijdens de campaign te lijf gaat. Ze vallen allemaal in de categorie 'clichématige slechteriken met een exotisch accent' en vormen de enige valse noot in de voorts uitstekende singleplayer.

1

Ook de multiplayer scheert hoge toppen. De game bouwt verder op het origineel en pakt vakkundig elk punt van kritiek aan. Er zijn meer wapens, meer mogelijkheden tot customization en de Titans zijn unieker dankzij verschillende vaardigheden. Scorch speelt met zijn granaatlanceerder en vlammenwerpers helemaal anders dan Northstar met zijn sniper rifle en snelle raketsalvo's. Als je een vijandelijke Titan op het slagveld tegenkomt, moet je dan ook vliegensvlug zijn sterktes en zwaktes analyseren.

Dat leidt tot een diepere game, en het originele progressiesysteem vormt daarbij de kers op de taart. Levellen wordt namelijk niet langer gekoppeld aan het verzamelen van XP, maar wel aan goede prestaties. Wat je ook doet en hoe slecht je ook speelt, de game geeft je steeds een gevoel van vooruitgang want je wapen veel gebruiken, kills scoren met je Titan en simpelweg een goede match spelen, zorgen ervoor dat je in rang stijgt. Voor je het weet, ben je uren aan het spelen om je Spitfire naar level vijf te krijgen en sneller te kunnen herladen.

Niet enkel het doordachte progressiesysteem zorgt ervoor dat je blijft spelen. Het design van de maps is namelijk onvoorstelbaar inventief. Dat het merendeel van Respawn Entertainment in het verleden de Call of Duty-reeks op de kaart heeft gezet, is meer dan duidelijk. Maps zijn zodanig ontworpen dat je steeds rondbeweegt en nooit op verlaten plekken uitkomt, en elke strategie kan meteen gecounterd worden door andere routes te nemen. Ook de asymmetrie tussen de snelle, behendige Pilots en de logge, krachtige Titans zorgt voor spannende kat-en-muisspelletjes.

2
De 14 meest teleurstellende sequels ooit Twee keer, slechte keer. De 14 meest teleurstellende sequels ooit

Voorts is er gewoonweg geen enkele andere multiplayergame die zo vloeiend speelt als Titanfall 2. Het aantal bloedstollende acties dat je per minuut onderneemt, is namelijk ontelbaar. Enkele Grunts neerknallen om makkelijk punten te scoren, vervolgens wallrunnen om de top van een gebouw te bereiken, een vijandelijke Pilot die ook net naar boven klautert ervan trappen, je Titan laten arriveren en met een sprong van tientallen meters moeiteloos in zijn cockpit belanden... In Titanfall 2 is dat geen uitzondering, maar de regel.

Titanfall 2 is een volmaakt pakket. De multiplayer pakt elk pijnpunt van het origineel aan door meer inhoud te bieden, en tegelijk de balans en opwinding van de tegenstelling tussen Pilot en Titan te behouden. Elke match die je speelt, is een ware adrenalinerush. De singleplayer is dan weer een masterclass in design, met een uitstekend tempo en een creativiteit die level na level verbluft. Titanfall 2 is simpelweg een titaan binnen het shootergenre.

Titanfall 2 is vanaf nu verkrijgbaar voor de pc, PlayStation 4 en Xbox One.

Titanfall 2 review Carl Vander Maelen Topklasse. 2016-11-01T15:16:00+01:00 5 5
ADVERTENTIE

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.