Toen Sony nagenoeg de volledige gamende wereldbevolking met de PlayStation 2 in haar macht had, deed Nintendo haar best om met de GameCube wat tegendruk uit te oefenen. Uiteindelijk bleek de strijd al snel gestreden te zijn en moest de paarse kubus het onderspit delven.
Wie tijdens de vorige generatie toch vertrouwen had in de GameCube en er dan ook eentje gekocht heeft, weet echter dat er een aantal ontwikkelaars waren die toch wat exclusieve parels wisten af te leveren. Ik denk bijvoorbeeld aan Eternal Darkness, Star Wars: Rogue Squadron en Metal Gear Solid: The Twin Snakes, maar ook Nintendo zelf zorgde voor wat genot van eigen kweek. Wat dacht je van Super Smash Bros. Melee, Pikmin en – mijn persoonlijke favoriet – Luigi's Mansion!
Hoewel dat laatste spel nog steeds een speciaal plekje in mijn hart heeft, besef ik maar al te goed dat heel wat hedendaagse gamers – en zelfs GameCube eigenaars – nooit in aanraking gekomen zijn met Luigi zijn eerste solo avontuur. Ik kan dan ook begrijpen dat de aankondiging van een vervolg op de afgelopen E3 verloren gegaan is tussen alle Call of Duty's en Halo's, maar sta me toe om toch eventjes wat licht te schijnen op deze geestige game.
Merk in de voorgaande zin de termen “licht” en “geestig” op, want dat zijn meteen ook de kernwoorden die aan Luigi's Mansion en diens opvolger verbonden moeten worden. Jij gaat op pad met een bange Luigi, die gewapend met een zaklamp een landhuis vol met spoken moet verkennen. Met behulp van een stofzuiger, genaamd de Poltergust 5000, moet Mario z'n broertje alle spoken die hij maar kan vinden opzuigen. Waarom de advocaten van de Ghostbusters nog steeds geen contact opgenomen hebben met Nintendo zal voor altijd een raadsel blijven...
Hoewel de premisse dus griezelig dichtbij de cultfilm uit de gezegende jaren tachtig komt, is Luigi's Mansion een van de meer inventieve games die Nintendo de laatste tien jaar uitgebracht heeft, met als grootste kritiekpunt dat het oorspronkelijke avontuur al na een sloridge zes uur achter de rug was. In hoeverre ontwikkelaar Next Level Games – bekend van onder andere Punch Out!! voor de Wii – een omvangrijker geheel weet neer zetten met deeltje twee blijft voorlopig nog een groot vraagteken, maar wij kropen alvast een uurtje lang met deze aankomende 3DS-game onder de lakens.
Het eerste wat we te zien krijgen is een knap introfilmpje waaruit blijkt dat ook Professor E. Gladd net als Luigi opnieuw van de partij is. Hij voorziet onze bange held van zijn stofzuiger en zaklamp, en stuurt hem richting een verlaten met spoken volgepropte villa. Eens aangekomen neem jij de controle over, en begint je tocht doorheen een ongelofelijk interactief spookhuis.
Nog voordat je de deuren van het landhuis openmaakt mag je de voortuin verkennen. Luigi doet het echter nu al in z'n broek, en loopt wanneer jij de circle pad naar boven drukt met schuifelpasjes vooruit. Luigi's Mansion 2 belooft qua tempo alvast niet de snelste 3DS-game te worden, maar de traagheid past perfect binnen de gameplay van het spel. Een belangrijk onderdeel van de ervaring haal je namelijk uit het interageren met alle objecten in de omgeving, en dat met behulp van je handige stofzuiger.
Wanneer je het ding laat zuigen kun je bijvoorbeeld een door schimmel aangetast doek van een oud standbeeld trekken, waarna er muntjes en biljetten op de grond vallen en jij ze kan verzamelen. Ook bloempotten, stukken papier en zelfs de waterstraal van de semi-verwoeste fontijn kunnen beïnvloed worden, met steeds enkele muntjes als resultaat. Mensen die tijdens het gamen automatisch de hele omgeving afspeuren op zoek naar geheimen komen met Luigi's Mansion 2 dus duidelijk aan hun trekken.
Eens aangekomen in het landhuis voelt de ruimte tegelijk kil en uitnodigend aan, met allerhande objecten die non-verbaal schreeuwen om bezogen (is dat een woord?) te worden. Een royaal gedekte tafel zien, en dan niet proberen om het tafelkleed onder alle borden en glazen vandaan te zuigen zou toch zonde zijn? En zou je ook de vele spinnenwebben die op je scherm lijken te plakken kunnen opzuigen? Potverdomme, ook dat lukt! Het gevoel van verwondering is groot tijdens het spelen van Luigi's Mansion 2 doordat elke kamer van het landhuis volgepropt zit met zulke geheimen.
Nog indrukwekkender is dat alles, zelfs tot de juweeltjes die aan de kroonluchter hangen toe, zoals je dat zou verwachten reageert op de zuigstraal van Luigi. Een bliksemschicht laat vervolgens de indrukwekkende belichting in Luigi's Mansion 2 zien. Alle lichten vallen tijdelijk uit, en de snelle lichtflits van de bliksemstraal laat de volledige omgeving voor één seconde weer opflakkeren. Elk voorwerp gooit een schaduw neer, en Luigi huilt van de schrik. Je zou haast medelijden krijgen met de groene loodgieter, maar natuurlijk moet het engste nog komen: de spokenjacht.
Het opsporen en vervolgens vangen van spoken is namelijk het voornaamste in Luigi's Mansion 2. Elke kamer kan mogelijk enkele exemplaren huisvesten, en de enige manier om ze te ontdekken is door met je zaklamp elk hoekje zorgvuldig uit te kammen. Wanneer je zo'n zwevend laken ontdekt moet je in tegenstelling tot in het origineel je nieuwe stroboscoopfunctie activeren en loslaten om de geesten te verdoven, voordat ze je kan opzuigen met de Poltergust. Vergeet echter de automatische Ghost Trap uit Ghostbusters, want Luigi moet met al zijn macht zijn fantoomopslokkende stofzuiger bedienen om de geesten te kunnen opslorpen.
Hoe groter het spook, des te langer je je zuigstraal moet mikken op z'n lichaam. Met de circle pad moet je met andere woorden je stofzuiger blijven richten op de geest, totdat al diens levenspunten verdwenen zijn. Het is soms echt trekken en sleuren om het spook naar de opslagtank van de Poltergust door te verwijzen, zeker wanneer je twee of meer tegenstanders tegelijk moet vangen. Gelukkig moet je je tijdens dit proces nooit zorgen maken over de positie van de camera, want deze staat zo gepositioneerd dat je wat er ook gaande is steeds alles netjes in beeld te zien krijgt.
Luigi doet het in z'n broek in deze trailer voor Luigi's Mansion 2.
Wat wel opvalt is dat Luigi's Mansion 2 aanvoelt als een zeer traditioneel vervolg dat op dit moment vooral de sterke elementen uit z'n voorganger terug lijkt te brengen. Qua vernieuwing zijn we voorlopig enkel de stroboscoopfunctie tegengekomen, maar natuurlijk was onze hands-on sessie beperkt tot de eerste paar kamers van het spel. De ontwikkelaar belooft in de finale versie echter een grotere nadruk te leggen op het oplossen van puzzels. Zo zal Luigi raadsels moeten oplossen om nieuwe kamers te openen, of sleutels moeten opsporen om de inhoud van schatkisten met zich mee te nemen.
De voorlopige conclusie die we trekken is echter zeer positief. Luigi's Mansion 2 brengt de gameplay uit het alweer tien jaar geleden uitgebrachte origineel in zakformaat terug, en dat alleen al doet het hartje van deze redacteur openbloeien. Grafisch weet men de 3D-graphics op het juiste moment in te zetten, maar dan eerder op een subtiele manier. Het vangen van de verschillende spoken is verder een spannende aangelegenheid, maar de grootste troef van Luigi's Mansion 2 is dat er zo ongelofelijk veel optionele dingen te beleven zijn. Elk object dat je ziet verbergt mogelijk muntjes of biljetten, wat ervoor zorgt dat elke nieuwe kamer telkens weer spannend is om te betreden. Nu nog hopen dat wanneer de winkelversie het 'licht' ziet, het geheel niet zal 'zuigen'.
Luigi's Mansion 2 verschijnt in 2012 in de winkelrekken, en dat exclusief voor de 3DS.
