Magic: Duels of the Planeswalkers 2012

5 kleuren, 5 manieren om te domineren.

Geteste versie PC

Door Stieven Schaerlaeken

In 2009 bracht Stainless Games, in samenwerking met Wizards Of The Coast, ons Duels Of The Planeswalkers, voor PC, PS3 en Xbox 360. Het was maar liefst zes jaar geleden dat we nog eens een videogame mochten in huis halen rond Magic: The Gathering, het populaire kaartspel. De game werd een hit op alle platformen en kreeg zelfs nog drie uitbreidingen. Sinds enkele dagen is het vervolg eindelijk in ons midden in de vorm Duels Of The Planeswalkers 2012. Enkele grondige veranderingen zouden deze game nog genietbaarder moeten maken dan de vorige, aldus Stainless. Wij testen dat maar al te graag uit.

Mensen die echter niet bekend zijn met Magic: The Gathering, even een korte introductie tot het fenomeen. Zoals gezegd: het is een kaartspel dat in 1993 voor de eerste keer het daglicht zag. Het spel werd ontworpen door wiskundig professor Richard Garfield, en heeft aanhangers over heel de wereld, zowel voor de verzamelwaarde, als voor het spelen zelf. Jij zelf bent een Planeswalker, een krachtige tovenaar die de meest destructieve spreuken, dieren of mythische creaturen op je tegenstander kan loslaten. Het spelen gaat als volgt. Je hebt een "kaartendeck", een verzameling van manakaarten, en de spreuken, beesten, etc. Elke kaart heeft een bepaalde manakost om in het speelveld gebracht te worden. Door middel van elke beurt een manakaart in het speelveld te brengen bouw je langzaam aan je "mana-pool" uit. Zwaardere kaarten hebben een hoog mana-gehalte nodig, en het is aan jou om bepaalde combinaties te laten werken zodat ze het maximum aantal schade kunnen berokkenen. Dat is in een zeer beknopte uitleg waar het in essentie allemaal om te doen is in Magic: The Gathering.

1

Een voorbeeld van hoe de gameplay eruit ziet in dit spel.

Magic heeft bij velen vooral een kinderlijke status, toch moet je het spel in alle eerlijkheid wat diepgaander bekijken. Al snel zul je merken dat het niet zo eenvoudig is als het allemaal lijkt, dit mede door de vrijheid die men krijgt in het maken van kaartencombinaties. Een stevige dosis hersencellen zullen overuren moeten maken eens je tegenstander met zijn kudde beesten komt aanvallen en jij moet proberen je alsnog te redden uit een bijna uitzichtloze situatie. Strategie, denkwerk, geduld, gezond verstand, en vooral een kennis van de kaarten zullen nodig zijn om als winnaar uit het gevecht te komen.

De 2012-versie van dit spel heeft zowel een singleplayer luik als een multiplayer luik, en net zoals in de voorgaande editie bestaat het singleplayer gedeelte uit een heuse campagne waarin je verschillende kaartendecks kunt vrijspelen, en later in deze decks verdere kaarten vrijspeelt. Op dit moment is er nog geen optie om de kaarten te kopen in de vorm van DLC, zoals bij de voorgaande game wel het geval was. De campagne hebben ze alvast helemaal anders aangepakt als bij de eerste DotP-game. Geen eindeloze lijst van tegenstanders meer, maar een veel duidelijkere opzet van tegenstanders. Het is een soort van weg die je volgt, en onderweg ontmoet je je opponenten. Eigenlijk is het simpelweg een rechte lijn met bolletjes. Elk bolletje is een andere tegenstander, met elk hun eigen kaartendeck.

Het is een enorm simpele weergave, maar het werkt wel perfect voor dit soort game. Het is grafisch aanlokkelijk en geeft je tegelijk ook een groter gevoel van vooruitgang dan gewoon een simpele lijst afwerken. Wat meteen opvalt is dat de rechte lijn op bepaalde punten vertakkingen heeft, die naar Challenges leiden. Waar het in de vorige game nog een geheel apart gedeelte was, heeft Stainless Games de populaire uitdagingen nu verweven doorheen de campagne. Het is zeker nog het vermelden waard dat er nu een verhaal zit in heel de opzet, iets wat werkelijk ontbrak in de vorige game. Hoewel het in essentie maar vijgen na Pasen zijn, want naast veel meer als een openingsfilmpje - dat nota bene best knap is - valt er weinig uitwerking te bespeuren.

Eenmaal je een aantal stappen ver in de campagne bent speel je een nieuw luik vrij, genaamd Archenemy. De klemtoon in dit gedeelte ligt vooral op één tegen velen. Je tegenstander is een zogenaamde aartsvijand, en met behulp van andere spelers (AI of menselijk) moet je deze persoon neerhalen. Deze modus is zowel in singleplayer als multiplayer aanwezig en is meteen ook het stokpaardje waar Stainless Games mee uitpakt in DotP 2012. De regels liggen ietsjes anders want de "archenemy" begint op veertig levens, in plaats van de standaard twintig. Logisch ook als je tegen drie vijanden tegelijk moet vechten. Uniek aan deze modus is het gebruik van zogenaamde "Scheme-cards".

Een mooie, cinematische trailer van Duels of the Planeswalkers 2012.

Deze kaarten zijn groter dan normale Magic-kaarten en geven het geheel een volledig nieuwe dimensie. Tijdens de beurt van de "archenemy" laat hij zulk een kaart in het spel komen, met zeer gevarieerde resultaten. Voor onervaren Magic-spelers is het aan te raden om nog even te wachten met deze modus want naast zeer overweldigend te zijn, is het bij momenten enorm hectisch en zeker niet voor beginnelingen weggelegd. Voor spelers die een extra uitdaging willen kunnen we deze modus alvast warm aanbevelen, zeker als je met je Magic-vrienden gezellig een potje kunt spelen.

Naast Archenemy krijgen we zelfs nog een derde luik in de campagne, wat het totaal op drieëndertig matchen brengt. Op zich best genoeg om even bezig te zijn, want een als je denkt dat een match beklonken is op vijf minuten dan heb je het goed mis. Toegegeven, als je van in het begin een mooie selectie kaarten krijgt, en je tegenstander maakt een blunder of twee kan het snel geklonken zijn, maar reken daar niet te veel op. Het laatste luik is de "Revenge"-campagne. In principe is het ongeveer dezelfde als de normale campagne maar de uitdaging is veel groter. Kortweg, je zult nog meer combinaties uit je mouw moeten schudden wil je deze planeswalkers neerhalen.

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.