Total War: Shogun 2

De cirkel is rond.

Geteste versie PC

Shogun 2 is de game die ontwikkelaar Creative Assembly ooit had willen maken, toen het begon aan Shogun: Total War. Technische beperkingen zorgden er echter voor dat we het spel kregen dat de geschiedenis in ging als de eerste Total War ooit. Het begon een mooie franchise met successen, maar ook met delen die niet iedereen kon waarderen. Nu is de cirkel dus rond en gaan we terug naar het feodale Japan.

Het is moeilijk om een recensie te schrijven van een spel in de Total War-franchise. Het probleem zit hem namelijk in de gigantische hoeveelheid tijd die in de game gaat zitten voordat je berhaupt ook maar een klein stuk land veroverd hebt. Er zijn geen levels die je doorspeelt, geen progressiebalk die je laat zien hoe ver je bent. Je moet gewoon veel tijd in de game steken, en na vijftien uur spelen zit je nog steeds maar op een klein gedeelte van het totaal. Als je in die tijd het spel uit weet te spelen met n clan, mag je in je handjes klappen, om nog maar te zwijgen van al die andere groeperingen waar je mee kan spelen, die allemaal weer een andere speelstijl vereisen.

Het grootste minpunt aan Shogun 2 blijft datgene wat al jaren een heikel punt is binnen de franchise. Het is de kunstmatige intelligentie die de bevelen geeft aan je tegenstanders. Zoals altijd is het een klein beetje verbeterd, maar op een gegeven moment wordt vooral de AI in de grote gevechten voorspelbaar. Ook komt het nog steeds regelmatig voor dat de computer de meest vreemde tactische beslissingen neemt, zoals het op kamikazetocht sturen van een generaal. Toegegeven, het komt veel minder voor dan voorheen, maar het blijft frustrerend dat ontwikkelaar Creative Assembly dit soort zaken er nog steeds in heeft laten zitten.

Op de grote strategiekaart is dit een iets minder groot probleem gelukkig. De AI lijkt hier wel wat robuuster te zijn dan in voorgaande delen. De kunstmatige intelligentie is zeker niet bang aangelegd en de diplomatie is redelijk uitgewerkt. We hebben het in ieder geval al stukken slechter gezien in Total War-games.

Maar genoeg gezeurd, want ondanks dat de kunstmatige intelligentie nog steeds voor frustraties kan zorgen, heb je er het grootste gedeelte van de tijd helemaal geen last van. Meestal ben je bezig met het veroveren van gebieden, het beheren van belastingen en het trainen van troepen. Het is typisch Total War, en precies de reden waarom de franchise zo succesvol is. Dat betekent niet dat Shogun 2 een kopie is van Empire: Total War, maar dan in een ander, al eerder bezocht tijdperk. Creative Assembly heeft namelijk heel veel nieuwe zaken in de game doorgevoerd, waarvan het RPG-systeem het meest in het oog springende is.

Total War: Shogun 2 - CGI-trailer

Al je agenten, generaals en familieleden van je clan verdienen ervaringspunten, en daarmee kun je ze een bepaalde route opsturen die jou het beste uitkomt. Heb je bijvoorbeeld een ninja die je graag gebouwen ziet saboteren, dan kun je hem daar helemaal op toespitsen. Je kan er ook voor kiezen om hem een echte moordenaar te maken. Dit zorgt ervoor dat je goed moet nadenken over wat je precies wil doen met je ninja's, spionnen en andere agenten.

Hetzelfde geldt voor generaals. Je kan ze laten specialiseren in verdedigen van posities, maar ook in het belegeren van grote forten. Zo krijgt iedere generaal, en daarom ieder leger, een aparte rol toebedeeld. Grappig genoeg komt hier ook nog eens het aspect van 'waar wil ik mijn leger hebben' bij kijken. Ben je bijvoorbeeld van plan een grote stad in te nemen, dan kun je het proberen met een generaal die niet goed is in belegeringen, met alle risico's van dien. Soms zul je wel moeten, omdat je dat ene leger dat net zo goed is in die actie die jij wil uitvoeren zich aan de andere kant van je land bevindt.

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.