Tactics Ogre: Let Us Cling Together

Klassieker krijgt remake voor PSP.

Tactische RPG Tactics Ogre: Let Us Cling Together kwam in 1995 uit voor de Super Famicom in Japan. Een jaar later verschenen de game voor de Sega Saturn en nog een jaar later in 1997 voor de PlayStation. Inmiddels is het 2011 en is het genre doorgegroeid, maar toch is er besloten om de game opnieuw uit te brengen, maar dan nu voor de PSP. Houdt deze klassieker nog wel stand vandaag de dag?

Het is helemaal niet zo'n gekke beslissing geweest om de game nu weer opnieuw uit te brengen. Hoewel de kans groot is dat je er hier weinig van gehoord hebt, is de game in Japan legendarisch. In de lijstjes met beste games ooit zal deze titel vaak voorkomen. Maar deze remake blijkt ook niet gek te zijn, omdat het een ijzersterke game was die ook nu nog staat als een huis.

Let Us Cling Together op de PSP is een remake, en de ontwikkelaars hebben hun best gedaan om de game zo goed mogelijk op te poetsen. Zo is het grafisch allemaal wat mooier, en past het perfect op het brede scherm van de PSP. Er zijn nieuwe grafische effecten toegevoegd voor spreuken en bijzondere aanvallen, er is nieuwe muziek, nieuwe personages en zelfs wat nieuwe aanvallen. Maar maak je geen zorgen dat het nu niet meer de oude game is, want in de kern is het weer plezier als van ouds.

De game is een typische tactische RPG, met het bekende isometrisch uiterlijk waarin je met twee partijen tegen over elkaar staat, en als een soort schaakspel via vakjes op het veld je tactiek tot uiting brengt. In tegenstelling tot een schaakbord zijn de levels in Tactics Ogre echter niet vlak, maar dien je gebruik te maken van het terrein en moet je rekening houden met bijvoorbeeld het weer. Een flinke regenbui kan bijvoorbeeld het zicht van je boogschutters ernstig verminderen.

Op het veld heb je de verschillende klasses, zoals de strijder, magiŽr of boogschutter. Je hebt units nodig die goed zijn in healen, en anderen die goed zijn in het uitdelen van rake klappen. Met die groep, van meestal zo'n tien units per gevecht, is het je doel om de leider van de tegenstander te vermoorden. Dit kun je doen door je vooral op dat karakter te richten, maar je kunt ook stuk voor stuk elke vijand omleggen zodat je veilig en zonder problemen de leider aan kunt pakken.

Winnen doe je door de juiste tactiek te gebruiken en goed te reageren op je vijanden. Je speelt niet per partij, maar per unit. De snelste unit mag eerst bewegen, de net iets minder snelle daarna enzovoort. Het maakt het, hoewel het turn-based is, erg dynamisch en spannend. Gaat het niet goed, dan kun je tot 50 zetten terugspoelen en een andere strategie bedenken. Vervolgens ontstaan een twee tijdslijnen waarin je beide kunt spelen om te zien welke beslissing uiteindelijk het beste resultaat heeft.

Maar met tactiek kom je niet ver genoeg als je niet de tijd neemt om aan je units te sleutelen, en daar krijg je dan ook erg veel mogelijkheden toe. Eigenlijk kun je na elk gevecht, die zo'n half uur en zelfs langer kunnen duren, wel een kwartier bezig zijn om de statistieken te regelen. En dan gaat het verder dan enkel de nieuwe equipment verdelen.

Zo zijn de skills erg belangrijk. Na elk gevecht zul je per klasse, en dus niet per karakter upgraden. Daarnaast krijgt elk personage wel losse Skill Points. Deze punten kun je besteden aan skills, en daar heb je erg veel opties voor. Denk bijvoorbeeld aan het hanteren van nieuwe wapens, het kunnen gebruiken van nieuwe spreuken of meer stevige klappen uit kunnen delen. Vervolgens heb je ook nog de magie waar je aan moet denken, waarbij je de juiste spreuken moet verdelen terwijl de gebruikers de juiste skills nodig hebben om die spreuken te kunnen gebruiken. En dan zijn er nog speciale aanvallen te verdienen en je kun je van klasse veranderen als je de juiste kaart in je inventaris hebt. Het is bijzonder leuk om aan elk karakter te sleutelen en ze te specialiseren voor op het strijdveld. Daar zul je alle specialisaties nodig hebben om de overwinning te bereiken.

Op de wereldmap reis je van locatie naar locatie, waarbij er op elke locatie een gevecht plaatsvindt. Sommige locaties bestaan uit verschillende levels, maar je kunt altijd tussendoor saven. Ook op de wereldmap kun je op elk moment het spel opslaan. Reis je langs de verschillende locaties, bijvoorbeeld om een winkel te zoeken, dan kun je ook optionele gevechten tegenkomen. Deze kun je altijd overslaan, maar dat is niet heel handig, want je zult de ervaring nodig hebben om het eind te kunnen bereiken. Het is namelijk een lastige game. Je kunt jezelf er bijvoorbeeld wel doorheen bluffen door te hopen op geluk en net op het nippertje de leider van de tegenstander te vermoorden voordat al jouw units het loodje hebben gelegd, maar zodra je dan een echte uitdaging krijgt waar niet te bluffen valt, dan heb je een probleem.

Tactics Ogre: Let Us Cling Together - Trailer

Het verhaal is er een van politieke intrige, en gaat over een verzetsleger, waarvan jij de leider bent, die de vrijheid in het onderdrukte Valeria terug wil brengen. De game is non-linear, in de zin dat je soms in de dialogen keuzes moet maken waardoor het spel een andere koers gaat. Dit zul je terugzien in de leden van je leger en het einde. Zeker op het begin zijn de keuzes bizar, zoals wat je zou doen als je in een golf van passie de geliefde van je goede vriend genomen hebt. Whoops? Later worden de keuzes gelukkig wel een stuk duidelijker. Heb je geen puf om de game meerdere keren uit te spelen, dan kun je in deze PSP-versie na het uitspelen ook teruggaan naar de keuzes die je eerder gemaakt hebt, om te zien hoe dat het verhaal verandert.

Zestien jaar na dato zal deze PSP-versie van Tactics Ogre: Let Us Cling Together voor velen de eerste aanraking met de game zijn, maar het is al snel duidelijk waarom deze titel al zo lang geliefd is bij het Japanse publiek. De game is een waar genot om te spelen en laat zijn leeftijd nauwelijks zien.

9 / 10

Lees ons scorebeleid Tactics Ogre: Let Us Cling Together Erwin Vogelaar Klassieker krijgt remake voor PSP. 2011-03-09T15:29:00+01:00 9 10

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.