Marvel vs. Capcom 3: Fate of Two Worlds

De ultieme fanboygame.

Met 36 personages bekend van zowel Capcom- als Marvel-producties, toegankelijke besturing en de belofte dat er meer content via DLC bij zal komen, lijkt Marvel vs. Capcom 3 de ultieme fanboygame.

Zo gevarieerd als MvC3 is een fighter niet vaak. Hoewel het toevoegen een aantal personages voor de hand lag, zoals Wolverine, Spider-man en Ryu, maken ook een hoop obscure fanfavorieten hun fighterdebuut. MODOK bijvoorbeeld, een Marvel schurk alleen bekend bij de meest hardcore comicfans. Zelfs de rehash van Bionic Commando's Nathan Spencer, die ontwikkelstudio GRIN het leven kostte, knokt met dreads en al mee. Een paar mainstream-personages zijn om die reden gepasseerd (waar is onze Mega Man, terwijl Zero en Tron Bonne wel aanwezig zijn?), maar het resultaat is een stuk gevarieerder dan een lijst van 36 slanke superhelden en gamecharacters.

MvC3's snelle, chaotische en offensieve gameplay kan niet verder van Super Street Fighter IV af staan. De snel stijgende combometer, schermvullende finishing moves en drie personages om constant tussen te wisselen zorgen voor een totaal ander beestje, dat zich meer richt op het leveren van spektakel dan het koppelen van resultaten aan je weloverwogen acties. Het aan elkaar rijgen van combo's was nog nooit zo toegankelijk, dankzij de toevoeging van een knop die zich puur richt op het de lucht in lanceren van je tegenstander. De diepgang zit hem in het uitvinden waar de exploits van je personage zijn, aanvalssets zitten en het timen wanneer een teampartner het best het scherm in kan springen om wat extra schade aan te richten.

Dit alles ziet er spectaculair uit. Marvel vs. Capcom 2 stond al bekend om zijn massale kleurexplosies, iets dat deel 3 dankzij het overstappen van sprites naar models nog eens in het kwadraat weet te vermenigvuldigen. Shaders zorgen voor het nodige contrast, waardoor gevechten soms iets weg lijken te hebben van de covers van obscure pop-cd's. Het oogt druk, chaotisch zelfs, maar het is alsnog niet moeilijk om je aandacht bij het gevecht te houden. Een indrukwekkende prestatie, al is dit misschien ook te danken aan de klassieke fighter formule. We weten namelijk zo onderhond wel waar we op moeten letten.

Twee control schema's zijn aanwezig: Normal en Simple. De eerste zal fighterveteranen bekend voorkomen, met knoppen voor iedere zwaarte qua aanval en d-pad commando's om speciale technieken te gebruiken. Simple maakt dit allemaal een stuk makkelijker door spelers standaard een knop te geven die een combo aan gewone aanvallen aan elkaar rijgt en een ander waar speciale technieken naar buiten worden gepompt. Het doet denken aan Super Smash Bros., maar dan zonder dat je directe invloed op de richting van je aanval hebt.

De vergemakkelijking van het lanceren van je tegenstander maakt van MvC3 een fighter die zowel horizontaal als verticaal even ver gaat. Eenmaal gelanceerd doe je automatisch een super jump zodra je springt (normaal alleen uit te voeren door eerst naar beneden en dan naar boven te drukken) en zijn al je grondmoves ook beschikbaar in de lucht. Je kunt zelfs de ander de lucht in blijven gooien, mits je timing en techniek goed in elkaar steekt.

Marvel vs. Capcom 3 - Launchtrailer

MvC3 schaaft het aantal personages terug naar 'maar' 36, ten opzichte van de 56 die deel 2 telde. Iets dat alleen maar toegejuicht zou moeten worden, gezien het balanceren van 56 vechters de vorige keer een onmogelijke taak bleek te zijn, maar van balans is helaas nog niet echt sprake. Personages zoals Taskmaster en Dante krijgen wel erg snel effectieve technieken naar buiten en bij een potje online word je nu al snel geconfronteerd door infinite combo's. Deze pil wordt alleen maar zuurder als je bedenkt dat Capcom van plan is characters als betaalde DLC aan te bieden, iets dat de balans alleen maar meer kan en zal verstoren.

De nieuwste feature op het strijdtoneel, X-Factor, verstoort de balans nog meer. Deze mag je eenmalig in een gevecht activeren om met een status boost het tij te keren, iets dat iets te goed werkt. Het wegvegen van een heel team met een personage is geen zeldzame gebeurtenis, wat tot de nodige frustratie van het slachtoffer kan leiden.

Reacties (1)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.