Super Meat Boy

Verplichte kost.

Daar is hij dan. Ruim te laat voor de 360-versie, maar nog net op tijd voor de pc-release: de Super Meat Boy-review. Na de game flink aan de tand gevoeld te hebben is het nu, 13.392 deaths en 267 levels later, eens tijd om duidelijk te maken waarom deze indie van Team Meat niet alleen tot de beste games van het jaar behoort, maar zich zelfs onder de top der platformers kan scharen.

In de basis is Meat Boy een pure platformer. Buiten de grappige cutscenes tussen de chapters door is er geen extra opvulling en draait het enkel en alleen om het springen door de talrijke levels die het spel kent. Hierbij hoeven er geen wapens afgevuurd te worden, is er vrijwel geen interactie met objecten en verkrijgt Meat Boy zelf ook geen extra vaardigheden gedurende het verloop van het spel. Hij kan lopen, rennen, springen, tegen muren opspringen en, mits hij genoeg snelheid heeft, ook tegen muren opglijden om zo hoger gelegen posities te bereiken. En dat is het wel zo'n beetje. De echte uitdaging komt dan ook van het leren beheersen van het karakter en het overkomen van de pittige levels die door de game voorgeschoteld worden.

En het perfect leren omgaan met Meat Boy kost nog wel wat tijd. Hij is namelijk niet alleen erg vlug ter been, maar ook nog eens erg behendig in de lucht. Zo wordt de hoogte van de sprong bepaald door hoe lang de knop ingedrukt wordt en hangt de afstand van de snelheid af. Voeg deze twee samen en je hebt al genoeg verschillende sprongen om het flink uitdagend te maken, maar extra diepte wordt nog toegevoegd in de vorm van de absurde hoeveelheid controle die je over het karakter hebt op het moment dat hij zich in de lucht bevindt. Zonder moeite zwiept Meat Boy van links naar rechts en kan hij zo bijvoorbeeld sprongen inkorten of om obstakels heen bewegen tijdens een vrije val. En de controls staan dit gegoochel op geen enkele manier in de weg. Ze vereisen enige vorm van gewenning, mede vanwege de hoge snelheid, maar wanneer je ze eenmaal onder controle hebt, merk je dat er maar weinig platformers zijn die zich zo goed laten besturen als Meat Boy.

En die perfecte controle heb je ook nodig om de masochistische levels te overwinnen die door Team Meat voorgeschoteld worden. In totaal bevat het spel 307 levels verdeeld over zeven werelden. Op basis van deze enorme hoeveelheid ben je al snel geneigd om te denken dat kwantiteit hier de voorkeur kreeg boven kwaliteit, maar niets is minder waar. Niet alleen heeft vrijwel elk level een eigen identiteit en onderscheidt het zich van andere levels, maar ook worden er in elke wereld weer nieuwe elementen geďntroduceerd die de uitdaging omgooien. Dus beginnen we simpel met stationaire zaagbladen, worden deze snel opgevolgd door dodelijk snelle projectielen. Vervolgens worden er ventilatoren geďntroduceerd, zijn er lopende banden die Meat Boy ook hoog de lucht in kunnen lanceren, zijn er lasers, raketten, portalen en bollen die Meat Boy afstoten waardoor hij minder hoog kan springen of juist hoger kan komen als hij erboven weet te komen. Elk van deze elementen wordt rustig aan de speler voorgeschoteld in een enigszins eenvoudig level om vervolgens op veelal ingenieuze en duivelse wijzes in volgende levels te worden gebruikt.

Super Meat Boy - Trailer

Zoals ondertussen wel duidelijk zijn geworden is Meat Boy ook een uitermate lastig spel. Zo uitdagend zelfs dat je onvermijdelijk duizenden keren zal sterven, wat een direct gevolg is van de opzet van de levels. Deze zijn namelijk heel klein en op zichzelf staande uitdagingen zonder checkpoints, en kennen geen enkele vorm van nodeloze opvulling. De lengte varieert van een paar seconden tot een minuut. Net zoals in games als N+ of VVVVVV stelt dit de developer echter in staat om alle remmen los te gooien en de speler de meest onmogelijke obstakels te laten overwinnen. Door de nadruk op korte levels merk je echter al snel verbetering in je pogingen. Met elke sprong die je maakt, wordt het spiergeheugen getraind en voor je het weet dartel je door levels heen.

Het helpt hierbij dat elk level een perfect lopende machine is waarin de speler het juiste ritme moet zien te vinden om hier doorheen te komen. Het is natuurlijk mogelijk om elk obstakel als een los geheel te zien, maar op het moment dat je door de levels heensprint, merk je pas hoe nauw alles op elkaar afgesteld is en hoe je met behulp van de perfecte controle die je over Meat Boy hebt in een noodtempo door de levels heen kan rennen. De game is dan ook op zijn best wanneer je een level eindelijk hebt weten te temmen en een foutloze sprint van het begin tot het einde weet te trekken waarbij je onderweg sierlijk alle dodelijke obstakels ontwijkt, langs muren afglijdt en de meest hachelijke sprongen overleeft zonder ook maar een keer met de ogen te knipperen. Om vervolgens teleurgesteld te zijn wanneer blijkt dat de tijd desondanks niet voldoende bleek voor een goed plaatsje op de leaderboards, waardoor je gedwongen wordt om na te denken over mogelijke alternatieve routes.

Reacties (3)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.