Vanquish

Eindelijk wat anders.

Geteste versie

Als in het Westen een nieuwe Call of Duty of Halo uitkomt rukken hele volksstammen uit om als eerste een versie van de nieuwe game in hun console of pc te kunnen stoppen. In Japan leeft de shooter als genre niet, het is te Westers en vooral te anders dan de Japaners gewend zijn. Gelukkig trekt Platinum Games de stoute schoenen aan en komt de Japanse ontwikkelaar met een echte shooter op de markt.

En daar zijn we heel erg blij mee, want het genre blijft toch wat vastzitten in zichzelf en echte vernieuwing zien we niet snel meer terug. Maar blijkbaar doet een beetje Japanse invloed heel veel goeds, want Vanquish speelt niet alleen als iets dat je nog nooit eerder gespeeld hebt, maar het speelt ook nog eens enorm soepel en lekker.

Op het eerste gezicht zou je het niet zeggen dat je hier iets bijzonders te pakken hebt. De Russische bad guys vallen Amerika aan en de president stuurt haar sterkste soldaten er op uit om de vijandelijke macht de kop in te drukken. En dan kom je op het strijdveld en zie je overal muurtjes staan en lijkt het weer op de zoveelste covershooter.

Meer over Vanquish

Maar niets is minder waar, want hoewel cover nemen absoluut belangrijk is in de game, is het in beweging blijven nog veel belangrijker. Het meest in oog springende is de boost waarmee je op je kont over de grond schiet terwijl je de vijanden bestookt. Maar Vanquish doet ook mee met slow motion of beter gezegd bullet time. Want net als in The Matrix kun je de kogels langs zien vliegen en belangrijker nog, kun je ze ontwijken.

Hoewel bullet time net als covermuurtjes tegenwoordig is vele shooters wel terugkomt, gebruikt Vanquish het juist weer fris. Zodra je over de grond boost, of je een duik neemt of over een muurtje heen springt kun je de slow motion activeren en tal van kogels je vijand opsturen. Let echter wel op dat je pak niet oververhit raakt, want dan kun je een tijdje enkel lopen en dat is zelden aan te raden in dit hectische strijdveld.

Zeker in het begin kan het geheel erg overweldigend overkomen. Tal van vijanden staan je op te wachten en de kogels en raketten vullen de lucht. Daar moet jij dan tussendoor om levend als overwinnaar uit de bus te komen. Dat is behoorlijk wennen en je zult regelmatig het loodje leggen, omdat je aan een andere stijl van spelen moet gewend raken.

Maar heb je het eenmaal onder knie, weet je wat je vijanden doen en wat jij zelf allemaal kan, dan vervolgt Vanquish al snel in een enorm soepel en heerlijk spelend spel. Met zo'n zes tot zeven uur voor de campaign op normal is het geen lange game, maar het is compact en bevat geen enkele opvulling. Dat maakt het zo prettig om het nog eens te spelen en je score te verbeteren voor op de leaderboards.

De grootste reden dat je blijft spelen en dat je ook weer terug wil komen is de actie. Je krijgt het spel al snel in de gaten, maar als je echt als meester uit de bus wil komen moet je alle elementen van de gameplay onder de knie krijgen. Op normal kun je er wel een beetje doorheen stuntelen, maar op de moeilijkere graden moet je altijd op je hoede zijn en alle juiste bewegingen maken om een hoge score te behalen. De combinatie van de actie en manier van bewegen is gewoonweg ontzettend leuk.

Reacties (3)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.