Enslaved: Odyssey to the West

I'm a slave for you.

De apocalyps was nog nooit zo mooi als in Enslaved: Odyssey to the West. We kennen de beelden van onafgebroken dorre vlaktes, bruine en grijze gebieden, of hongerige zombies in elke hoek en tussen elke kier. Maar de realiteit is dat als de mens verdwijnt de natuur het overneemt. De wereld van Enslaved, onze wereld maar dan verlaten, is dan ook verrassend kleurrijk.

Die wereld is de achtergrond voor een verhaal dat gaat over het mooie meisje Trip en de sterke vechter Monkey. Beide starten ze gevangen op een slavenschip waar Trip weet te ontsnappen. Als Monkey achtervolg je haar en al snel stort je samen neer op aarde. De relatie tussen de twee is niet helemaal normaal, want Trip weet Monkey een slavenband op te zetten waardoor hij haar opdrachten moet volgen. Doet hij dit niet, dan ontploft de band, met alle bloederige gevolgen van dien. Daarnaast zal de hoofdband Monkey doden wanneer Trip sterft, dus er zit niets anders op dat de opdrachten van het roodharige meisje te volgen.

Het spel speel je volledig als Monkey. Soms draag je Trip, of gooi je haar ergens naar toe, maar jij bent Monkey. En hij doet zijn naam eer aan, want met de bewegingen van een slingeraap springt hij zo alle kanten op. Met zijn stok valt hij de talloze vijanden aan, de mechs die de wereld hebben overgenomen.

Meer over Enslaved: Odyssey to the West

Het spel maakt het je niet bijzonder lastig. Het grootste gedeelte ben je bezig met of platforming/klimmen en klauteren of het vechten tegen de mechs. Bij het klautergedeelte kan er niets mis gaan, afgezien van enkele vlammen richting het einde van de game. Je kunt nooit ergens vallen waar je niet moet vallen. Je hoeft enkel de linkerstick naar een punt dat glimt te bewegen en de springknop gebruiken en zo voer je ogenschijnlijk levensgevaarlijke capriolen uit met het gemak van de druk op een knop.

Enslaved is daarom vooral een game die fijn is om naar te kijken, je wordt meegesleept met het verhaal tussen Monkey en Trip en je beleeft het avontuur en hun reis richting het Westen. Maar daarmee willen we absoluut niet suggereren dat er voor de spelers niets te ervaren is, maar het is wel een game waar je het van het meeleven moet hebben. Monkey die naar objecten springt die instorten ziet er spectaculair uit, maar het geeft geen gevaar voor de speler zelf.

De gevechten bieden ook niet de grootste uitdaging, maar het zit aardig in elkaar. Je hebt een staf waarmee je zwakke of sterke aanvallen doet, je kunt daarnaast uitwijken of een schild gebruiken. Maar met het rammen op de knoppen kun je de meeste gevechten wel tot een goed einde volbrengen. Natuurlijk moet je wat voorzichtiger werken op de hogere moeilijkheidsgraad.

Maar moet een spel als Enslaved moeilijk zijn? Moet je jezelf druk maken om het spelelement, of wil je meegesleept worden door het verhaal? De game leunt duidelijk op het laatste en wil je een ervaring bieden zonder dat je bang hoeft te zijn dat je telkens naar beneden valt en opnieuw moet beginnen, of dat je uren bezig bent met lastige gevechten. Daar moet je van houden, maar daar willen we het spel absoluut niet op afrekenen.

Reacties (4)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.