Dead Rising 2

Riset de pan uit.

Geteste versie Xbox 360

Dead Rising is zonder twijfel een van de, door mij, meest gespeelde Xbox 360-games tot op heden. Ondanks een aantal zeer frustrerende punten denk ik dat ik geen minuut zonder lach op mijn gezicht de game heb gespeeld. Het concept van hordes zombies in een kleine ruimte was niks nieuws; maar waar titels als Resident Evil zichzelf zeer serieus nemen deed Dead Rising dit allerminst, met een hoog B-film gehalte en zeer humoristische wapens, psychopaten enzovoorts.

Het was wachten op een vervolg en dat is er eindelijk. De eerste geluiden van Dead Rising 2 waren echter niet positief: Het spel zou gemaakt worden door het westerse Blue Castle in plaats van Capcom zelf. Zou deze Canadese studio met eenzelfde humoristische kijk op de westerse wereld – wat de sfeer van het origineel bepaalde - een vervolg kunnen neerzetten? Deze vraag lijkt achteraf onnodig, aangezien Dead Rising 2 zeer sterk op zijn voorganger leunt, dat je soms denkt terug te zijn in het Willamette-winkelcentrum.

De dooddoener 'Als je het vorige deel leuk vond, dan zul je dit deel ook leuk vinden' geldt dan ook echt voor Dead Rising 2. Iedereen moet daarom zelf bepalen of hij/zij dit een kwalijke zaak vindt. Wij zijn er nog niet compleet over uit.

We zijn inmiddels vijf jaar verder na de gebeurtenissen in Willamette met fotograaf Frank West. De zombieplaag woedt onverstoorbaar voort en heeft ondertussen ook Fortune City, een soort Las Vegas, bereikt. Aangezien de levende doden er toch zijn, worden ze daar ingezet in een spelshow genaamd Terror is Reality. Hierin worden de zombies losgelaten in een arena en is het zaak voor een aantal kandidaten om zoveel mogelijk geďnfecteerde om te leggen. Zie het als een moderne versie van de Romeinse gladiatoren gevechten.

Meer over Dead Rising 2

Een van die kandidaten is voormalig motorcoureur Chuck Greene. Hij heeft aan de zombieplaag zijn vrouw verloren, die op haar beurt hun dochtertje Katey heeft gebeten. Via Terror is Reality verzamelt Chuck geld bij elkaar om het medicijn Zombrex te kopen voor zijn dochter. Zolang een gebeten persoon elke 24 uur wat Zombrex ingespoten krijgt, blijft diegene normaal.

Plots worden de zombies losgelaten en al snel zit heel Fortune City vol met de levende doden. Het leger kan pas over 72 uur komen dus moeten Chuck en Katey zolang schuilen. Maar dan blijkt dat Chuck verantwoordelijk wordt gehouden voor het loslaten van de zombies en dus heeft hij drie dagen om dit complot te ontrafelen en zijn naam te zuiveren.

De structuur van dit vervolg is niet veranderd ten opzichte van het origineel. De verhaallijn is opgedeeld in een aantal cases, die ieder weer uit een paar missies bestaan. Iedere missie begint op een bepaald tijdstip en de opdrachten voor de verhaallijn móét je volbrengen om de waarheid boven tafel te krijgen.

Tussen deze 'hoofdmissies' door krijg je via een walkietalkie ook locaties door waar eventuele overlevenden zitten, of obscure figuren die iets uitvreten wat niet helemaal in de haak is – de psychopaten. Ook hiervoor geldt dat deze missies slechts voor een bepaalde duur beschikbaar zijn. Tel daarbij op dat je ook nog Zombrex voor Katey moet vinden en dit elke 24 uur moet toedienen en het resultaat is dat je te maken hebt met een aardige tijdsdruk. Dit kan een zeer frustrerend mechanisme zijn maar om de goede redenen. Je wil alles zien en doen, je wil iedereen redden, maar je hebt in één playthrough daar simpelweg de tijd niet voor.

Dead Rising 2 moet je dan eigenlijk ook meerdere keren doorlopen om alle mogelijkheden in Fortune City te leren kennen. Daar nodigt de game je ook voor uit, want de stad is omvangrijk met allerlei soorten winkels, restaurants en natuurlijk casino's. Een puntje van kritiek is wel dat Fortune City ongeveer hetzelfde is neergezet als een winkelcentrum, waardoor je zo nu en dan het idee kan krijgen terug in Willamette te zijn. Dit is jammer want verandering van spijs doet eten.

Reacties (1)

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.