Sam & Max: The Devil's Playhouse

Duivels goed.

Met het eerste seizoen van Sam & Max bracht Telltale niet alleen onze favoriete detectives weer terug in de schijnwerpers, maar demonstreerden ze bovendien dat een episodische opzet ook voor games kan werken. Ondertussen zijn we weer een paar jaar verder, heeft Telltale verschillende andere seizoenen afgeleverd en is het nu weer tijd om met de dikke hond en zijn kleine maatje het vuil buiten te zetten in het derde seizoen van Sam & Max. Met de spoedige release van de vijfde aflevering is het seizoen alweer bij het einde aanbelandt. Een geschikt moment dus om het gehele seizoen van deze adventure-game eens aan een review te onderwerpen.

Het verhaal in de game is, zoals we het ondertussen van Sam & Max verwachten, compleet absurd en staat bol van de kronkels. Meer nog dan de vorige seizoenen is het in dit deel een aaneengesloten geheel, waarbij de afzonderlijke afleveringen allemaal met een cliffhanger eindigen die dan weer als begin dienen voor de volgende aflevering. Het opent met de komst van generaal General Skun-ka'pe, een buitenaards wezen welke, zoals de naam al doet vermoeden, verdacht veel op een aap lijkt en zijn ruimteschip toevallig bij Sam en Max om de hoek parkeert. Hij beweert in vrede te komen, maar in werkelijkheid is hij op zoek naar de zogeheten Toys of Power, speelgoed dat de eigenaar bovennatuurlijke krachten verleent mits hun brein hier al een natuurlijke aanleg voor heeft.

Geheel toevallig bezit Max (het konijn, voor de mensen die de twee niet uit elkaar kunnen houden. Of was het nou de hond?) nou net over een dergelijk brein. Gedurende de game vindt het duo een deel van dit speelgoed en elk object geeft Max andere krachten. Deze krachten zijn er uiteraard niet puur voor het vermaak, maar spelen ook een belangrijke rol bij het oplossen van puzzels en geven hiermee een kleine twist aan de geijkte formule van inventarispuzzels die het genre zo domineert. Zo krijgt Max al snel de beschikking over de mogelijkheid om een korte blik in de toekomst van bepaalde karakters te werpen, waarmee het team aanwijzingen krijgt over wat ze te doen staat.

Een andere kracht stelt Max dan weer in staat om te teleporteren, wat niet alleen nodig is voor het oplossen van puzzels, maar bovendien ook een handige manier biedt om rond te reizen tussen de verschillende locaties. En zo zijn er nog een handjevol krachten waar mee gespeeld mag worden en dit varieert van aflevering tot aflevering. De puzzels die om het gebruik van de krachten draaien, zijn over het algemeen goed in de game geďntegreerd en het is zelden volslagen onduidelijk wat er moet gebeuren, al zijn er wel enkele uitzonderingen. Zo was er een moment in de eerste episode waar een karakter pas op het toneel verscheen op het moment dat je de toekomst van een ander karakter had bekeken, wat volslagen onlogisch is.

Natuurlijk zijn dit niet de enige puzzels in de game en spelen de welbekende voorwerppuzzels nog steeds een aanzienlijke rol. Ook moet Sam geregeld zijn overredingskracht aanwenden om nieuwe informatie in te winnen of bepaalde zaken gedaan te krijgen. Dit laatste speelt bijvoorbeeld een grote rol in de opening van de derde aflevering, waarin Sam in een fantastisch Noir-achtig stuk op wraak zint en verscheidene karakters moet ondervragen, waarbij hij op de juiste manier op uitingen moet reageren om alle benodigde informatie uit de karakters te trekken. Net zoals de puzzels die om de krachten draaien zijn deze doorgaans van goede kwaliteit en de situaties waarin je uit wanhoop maar alle voorwerpen met elkaar gaat combineren zijn dan ook zeldzaam.

De puzzels lopen dus aardig uiteen wat betreft de opzet, maar ook andere facetten van de game worden door variatie gekenmerkt. De grootste klacht over het eerste seizoen was het constante hergebruik van locaties en karakters in elke aflevering, wat in het tweede seizoen al flink werd aangepakt. Het derde deel gaat echter nog een flink stuk verder. Niet alleen zien we vrijwel geen van de karakters uit het eerste seizoen in een prominente rol terug, maar bezoeken we ook weinig van de bekende locaties waarbij zelfs het kantoor van Sam en Max onberoerd blijft. Bovendien zijn er maar enkele locaties die tussen de verschillende afleveringen uitgewisseld worden. Andere variatie is er in de vorm van de samenwerking tussen Sam en Max, waarbij Max dus nu over speciale krachten bezit en daarmee een belangrijkere rol speelt, en door de kronkelingen van het verhaal ook geregeld niet aan de zijde van Sam zal zijn.

Trailer van de eerste aflevering van het seizoen.

Ook de presentatie van het geheel is verbeterd. De game oogt een stuk beter dan eerdere seizoenen en er wordt effectief gebruik gemaakt van grafische filters. Bovendien verschillen de thema's en dus ook aankleding in de verscheidene episodes flink van elkaar, waardoor het voortdurend fris aan blijft voelen.

Een ander belangrijk onderdeel van de serie is natuurlijk ook altijd de humor geweest en deze is weer zoals vanouds aanwezig. Een overvloed aan referenties naar popular culture en eerdere gebeurtenissen, de tactloze en gewelddadige opmerkingen van Max, de absurde metaforen en inventieve uitspraken van Sam; allemaal zijn ze weer volop van de partij. Het is niet het soort humor dat je op de grond weet te krijgen, maar het weet wel constant te vermaken en de glimlach verlaat dan ook alleen het gezicht in die tussenstukken wanneer je een oplossing voor een puzzel niet kan vinden.

Tot slot moet er nog even wat over de pc-besturing gezegd worden. Deze is namelijk compleet veranderd vergeleken met de vorige seizoenen en lijkt nu dichter bij de console te liggen. Niet langer kan alles namelijk met de muis gedaan worden. Het openen van de inventaris en het selecteren van voorwerpen of karakters werkt nog allemaal prima met het apparaat, maar het lopen geschied nu met het toetsenbord. Dit maakt het makkelijker om te rennen en dus snel rond te bewegen, maar het is wel even wennen en speelt toch iets minder ontspannend dan het onderuit gezakt hangen met de muis in de rechterhand. Een bijkomend voordeel is wel dat Telltale makkelijker met de camerastandpunten kan spelen, omdat de bestemmingslocatie niet meer met de muis geselecteerd hoeft te worden en er dus geen duidelijk zicht op de grond hoeft te zijn.

Laat ik er maar duidelijk over zijn: dit derde seizoen is het beste Sam & Max seizoen dat Telltale op de markt heeft gebracht en laat zonder twijfel zien dat de ontwikkelaar flink gegroeid is sinds er met de episodische games is begonnen. Geen een van de vijf episodes is ondermaats en de kwaliteit blijft door het gehele, vijftien uur durende, seizoen gehandhaafd om met een klapper te eindigen. Voor fans van het knaagdier en zijn trouwe viervoeter is het daarmee dan ook een verplichte aankoop, maar met het opzichzelf staande verhaal is de game is natuurlijk ook prima geschikt voor nieuwkomers, al zullen zij de talloze referenties en de fantastische re-entree van een oude bekende aan zich voorbij moeten laten gaan. De vlam van het adventure-genre mag dan wel minder hard branden, maar Telltale demonstreert hier dat er nog lang geen reden is om hem compleet te doven.

9 / 10

Sam & Max: The Devil's Playhouse is momenteel alleen online verkrijgbaar op de PlayStation 3 en pc.

Lees ons scorebeleid Sam & Max: The Devil's Playhouse Roland van Dorrestein Duivels goed. 2010-08-31T14:48:00+02:00 9 10

Reacties

Sorry! De reacties op dit artikel zijn gesloten.