Little Nightmares review

Om voor wakker te blijven.

door Carl Vander Maelen. Gepubliceerd 30 april 2017

Little Nightmares wil je doen voelen als een kind dat na bedtijd toch in het huis rondsluipt. Dat stiekeme gevoel waarbij al je zintuigen op scherp staan en alles in je huis plots een obstakel lijkt. De krakende trede op de trap, de piepende deur naar de woonkamer ... Elke foute beweging kan je verraden. Wanneer je als Six door de mysterieuze gangen en kamers van Little Nightmares sluipt, krijg je opnieuw dat gevoel.

Overal in Little Nightmares zwerven er namelijk groteske monsters rond. Een bizar wezen met een obsessie voor schoenen pakt netjes het ene lijk na het andere in. Hij kan je niet zien, maar hoort je wel zodra je ook maar het kleinste geluid maakt. Een duo moddervette koks houdt zich dan weer bezig met het hakken van goor vlees. Als ze je betrappen, dan verdwijn je zo in de oven. Elk level bevat een monster dat je zo goed als mogelijk probeert te ontwijken terwijl je hun dagelijkse leven gadeslaat. Door hun afstotelijke design en weerzinwekkende activiteiten voel je meteen angst als de kleine, weerloze Six.

Advertentie

Laden...

Die angst zet zich om in pure adrenaline tijdens de vele inventieve puzzels. Wanneer je na een achtervolging met het schoenenmonster in het nauw gedreven wordt, duik je heen en weer tussen zijn lange, wormachtige vingers om met alle macht een metalen staaf los te wrikken en zo zijn armen tussen een deur te verpletteren. Ontsnappen aan de koks kun je enkel door ongezien een enorme stapel ingezeepte borden te beklimmen en vervolgens aan een vleeshaak te gaan hangen. Door de strakke choreografie van elke puzzel ziet alles eruit alsof het uit een animatiefilm is geplukt en voel je je hart in je keel bonzen wanneer je op het nippertje ontsnapt.

Het eerste halfuur van Little Nightmares doet nochtans weinig goeds vermoeden. Hoewel de Tim Burtonachtige sfeer met een onschuldige soundtrack maar morbide beelden je meteen prikkelt, doen de eerste, flauwe puzzels aan een zwakke Inside denken. Het tempo versnelt echter aanzienlijk, en vanaf het tweede hoofdstuk grijpt Little Nightmares je bij de keel om vervolgens niet meer los te laten. Het sublieme vierde hoofdstuk laat bovendien een onuitwisbare indruk na. Rijen moddervette Mr. Creosote-lookalikes schrokken zich vol terwijl de tafels waaraan ze zitten buigen onder de kilo's vlees die erop gestapeld staan. Je gortige trip wordt daarbij gepeperd door indrukwekkende achtervolgingen die niet zouden misstaan in een Uncharted-game.

Doordat de puzzels en achtervolgingen in de game veel precisie en een strikte timing vereisen, bevat Little Nightmares echter wel een flinke dosis trail-and-error. Wanneer je samen met een monster in een lift opgesloten zit, kun je hogerop kruipen. Op een bepaald moment word je sowieso ontdekt, hoewel je niks fout doet. Enkel in een doos in de hoek kruipen brengt soelaas. Creativiteit legt dus de duimen tegen strakke scripting. Aangezien je veel sterft bij het uitvogelen van de oplossingen, werken de iets te lange laadtijden je grondig op de zenuwen.

Advertentie

Laden...

Tot je weer de fascinerende wereld aan het ontdekken bent en verbluft wordt door het formidabele leveldesign. Dat maakt volop gebruik van het feit dat Six zo klein is en wakkert dat kinderlijke gevoel nog verder aan. Elke deur wordt plots een herculisch obstakel met de klink omdraaien als uitdaging. Kasten worden plots imposante torens. De game blijft je pittige situaties aanreiken die je op inventieve wijze moet oplossen. Soms zijn objecten echter niet duidelijk genoeg aangegeven. Zo zocht ik enkele minuten verwoed naar een stuk vlees dat uiteindelijk in het zicht maar gehuld in de schaduwen verborgen lag. Tijdens de drie uur die je met de game spendeert, valt dat weliswaar maar enkele keren voor.

De soms onduidelijke puzzels en trail-and-error zijn kleine smetten op het blazoen van Little Nightmares. Hoewel de game zwak opent, herpakt het zich op magistrale wijze. Je sluipt geniepig rond door de indrukwekkende levels, lost inventieve puzzels op en walgt terwijl je afstotelijke monsters observeert. Zodra ze jou in het zicht krijgen, schotelt de game je pittige achtervolgingen voor die je hart sneller doen slaan. De memorabele situaties volgen elkaar in sneltempo op en bereiken een absoluut hoogtepunt in het briljante vierde hoofdstuk. Little Nightmares is een nachtmerrie waar je niet uit wilt ontwaken.

Reacties Read article on Eurogamer.nl